Strona główna | Wprowadzenie | Zagadnienia | Posłowie | Zasoby | Napisz do nas

 

 

 

 

 

 

WENUS

 

Głównym źródłem wiedzy o Boskim Planie Zbawienia, jest dla nas Słowo Boże – Stary i Nowy Testament. Jednak nie możemy „zamykać oczu” na różne znaki na niebie. Słowa naszego Pana zobowiązują nas do ich obserwowania;

 „I będą znaki na słońcu i na księżycu i na gwiazdach, a na ziemi zwątpienie ludzi bezradnych wobec huku fal morskich”.                 Łuk.21:25 B.P.

Skoro owe „znaki” już są, należy je nie tylko odnotować, ale i omówić ich znaczenie i wymowę. Jak już wspominaliśmy od Adama do Mojżesza nie było pisanych świadectw Bożych. Pierwszym zbiorem takich świadectw jest „Tora”.

Tora – zbiór religijnych norm prawnych zebranych głównie w Pięcioksięgu. Nazywana też prawem normującym wszystkie sprawy ludzkich zachowań. W znaczeniu szerszym, termin ten można odnieść do całego Starego Testamentu.

Od Adama do Mojżesza, prawo Boże było „wypisane” na ludzkim sumieniu. Z czasem „zapis” ten „zacierał” się poprzez postępującą degradację człowieka, a „Tora” zapisana na zwojach była „pedagogiem” – od Mojżesza, aż do Chrystusa (Gal.3:24). Od potopu do Mojżesza istniał i działał ród wierzących pomimo braku Tory. Reprezentowany był przez potomków jednego z synów Noego – Sema. Otrzymał on szczególne błogosławieństwo:

„Niech będzie błogosławiony Jahwe, Bóg Sema”.                                       1Moj.9:26 B.P.

Pan Bóg błogosławił Semowi i jego potomkom. Ich dorobek wywarł niezatarte piętno na całej późniejszej twórczości Starożytnego Wschodu. Znajduje to wyraz w pojawianiu się głębi semickich myśli w kultury Babilonii, Medo-Persji, Grecji i w Rzymie. Potomkowie Sema tworzyli już wówczas „gościńce” dla ludzkiej myśli. Późniejsze pokolenia pobłądziły na nich, popadając w bałwochwalstwo. Nie umniejsza to zasług praojców wiary. Chrześcijaństwo nominalne w Wieku Ewangelii miało już Stary i Nowy Testament i poczyniło daleko większe odstępstwa. Pierwsze uchwytne dla historyków, było królestwo potomków Sema – królestwo Akkady.

 

 „Początek jego panowania był Babel, Erek, Akkad i Kalne w ziemi Szinear”.                                                                                      1Moj.10:10 B.P.

 

Dynastia Akkadów panowała na ziemiach od morza Śródziemnego, aż po zatokę Perską do roku 2200 pne. W królestwie tym posługiwano się językiem semickim. Z różnych źródeł historycznych dowiadujemy się, że język ten utrzymał się jeszcze do roku 1000 pne. Potem zastąpiły go dialekty – asyryjski i babiloński. Wówczas to zmienił się też klimat na Bliskim Wschodzie. Upadek królestwa Semitów pozbawił cały ten region błogosławieństwa Bożego. Brak opadów i wysokie temperatury spowodowały pustynnienie całych obszarów pastwisk. Plemiona koczownicze zmuszone były do migracji – do Azji i Europy.

Królestwo Akkady pozostawiło po sobie bogaty dorobek naukowy, w dziedzinie astronomii, astrologii, matematyki. Opracowali mapy nieba i ziemi, nadając stosowne nazwy konstelacjom gwiazd i ziemskim kontynentom. Opracowano kalendarz i nadano nazwy miesiącom. Astrolodzy z Akkady uznali, że człowiek jest istotą Bożą, ale słabą i upadłą. Szukali odpowiedzi na nurtujące ich pytania w gwiazdozbiorach. Opracowane przez nich koło „Zodiaku” miało dać odpowiedź na pytanie – w jaki sposób Pan Bóg przywróci człowiekowi życie wieczne?

Zodiak – greckie – znaczy życie.

Koło Zodiaku zawiera 12 znaków – od znaku Barana poczynając na znaku Ryb kończąc. Znak pierwszy graniczy z dwunastym. Baranek przedstawia Okup Jezusa Chrystusa złożony na początku Wieku Ewangelii, w końcowym efekcie przyniesie oczekiwany plon – dużo ryb. Ryby – symbol ludzi.

 

„Ryb będzie bardzo wiele rozmaitego rodzaju, jako ryb morza wielkiego”.

Ezech.47:10 B.G.

 

 

Zaskakująca była na on czas, znajomość symboliki Bożej. W symbolach zawarta jest zawsze pewna moc prawdy, nie dająca się uzasadnić racjonalnie. Symbol, choć postrzegany zmysłami, nie występuje sam dla siebie – jest on znakiem dla innych. Symbol wyznacza rzeczywistość w daleko większym wymiarze aniżeli pozornie mogłoby się to wydawać. Symbolu nie można samemu wymyślać – jeśli chodzi o sprawy Boże. Ustanowił je Pan Bóg i Jezus Chrystus. Mężowie wiary z Królestwa Akkady, starali się je zrozumieć i opisać. Dobrze pojęli symbol Słońca, Księżyca, bliźniaczych gwiazd Gemini (Kastor i Poluks), Marsa, Wenus, gwiazdozbioru Plejad i Ryb itd.

Miesiąc trzeci – hebrajski Siwan – w języku akkadyjskim nazwano „Munga” – znaczy „Przygotowanie Kamieni”. Dla nas jest to bardzo wymowne z uwagi na 6 Siwan 2001 roku. Natomiast hebrajski miesiąc VII – Tiszri w języku akkady nazwano „Linn” – znaczy „Światłość”. Znaczenie to jest również trafne z uwagi na spodziewania związane z 15 Ethanim (Tiszri) 2005 roku.

Obecne zrozumienie rozwijającego się Planu Zbawienia, porównane z tym z okresu Akkady, jest jak gościniec porównany z autostradą (Izaj.35:6). Tak jak na gościńcu, tak i na autostradzie obowiązują te same znaki drogowe. Jakim znakiem jest więc Wenus? – Znakiem informacyjnym.

Wenus – symbol Kościoła Chrystusowego.

 „Estera znaczy Planeta Wenus (Estera – figurą na Kościół). Wenus zaś jest najświetniejszą ze wszystkich planet, oddającą najwięcej światła promieni słonecznych”.

WT.1907-198.

Czym jest „tranzyt Wenus” w 2004 roku?

Tranzyt – jest to przejazd z jednego państwa do drugiego, przez terytorium trzeciego.

Tranzyt Wenus – to przejście planety Wenus przed tarczą Słońca tak, żeby to było widoczne z Ziemi.

W mitologii, Wenus uznano za boginię wiosny. Tranzyt planety Wenus w 2004 roku zwiastuje światu nadejście wiosny zmartwychwstania. Poprzedni taki tranzyt miał miejsce w 1874 roku. Zwiastował on początek Pańskiej Parouzji. Po 130 latach zwiastuje już początek Pańskiej Apokalipsy. Czas 130 lat pokrywa się z wartością liczbową „drabiny” ze snu Jakuba (1874 + 130 = 2004).

Wenus w 2004 roku, symbolizuje uwielbiony Kościół, który wraz ze Swoją Głową – Chrystusem przystępuje do królowania na ziemi przez Tysiąc lat. Tranzyt planety Wenus jest więc bardzo ważnym znakiem na niebie. Informuje on „bezradne narody”, że oto nastał już oczekiwany kulminacyjny moment w Boskim Planie Zbawienia.

 „Przybliżyły się te dni i spełnienie wszelkiego widzenia”.                            Ezech.12:23.

Oznacza to koniec „zimy” ucisku i rychły początek wiecznej wiosny dla ludzkości.

Poniższe zestawienia nie nawiązują wprost do planety Wenus, ale rozumiejąc obrazowość Słowa Bożego, w którym jest napisane o znakach na niebie – planeta Wenus jest takim znakiem. Obrazuje ona działalność Kościoła w odniesieniu do naszej ziemi, od 2004 roku poczynając. Do zestawień liczbowych włączono różne prorocze słowa i symbole mówiące o działalności uwielbionego Kościoła.

 

 

Zestawienie 506

 

 

Izaj. 12:6 „Wykrzykaj a śpiewaj, obywatelko Syońska! Albowiem wielki jest w pośrodku ciebie Święty Izraelski”.-----------------------------------------------

 

Święty i Jego Parousia zaznaczona również przez Wenus w 1874 r:

 

Jezus Chrystus  ·  1874-----------------------------------------------------------

 

 

 

2623

 

 

2623

 

 

Jezus Chrystus  hebr.  xyXmh [wXy  =  749  Dz.Ap.8:37 wg Delitzscha.

 

 

 

Zestawienie 507

 

 

Niewidzialna budowa, potwierdzona widzialnym znakiem Wenus:

 

Izaj.51:17 „Ocuć się. Ocuć się, powstań Jeruzalemie”.------------------------------

 

Ilość lat od wznowienia prac przy budowie Świątyni do roku 2004:

 

520 – 2004------------------------------------------------------------------------

 

 

 

2524

 

 

2524

 

 

 

 

Zestawienie 508

 

 

 

Staje się to za sprawą działalności Chrystusa – Głowy i Ciała:

 

Ezech.47:10 „Stanie się i to, że staną podle niego rybitwi od Engaddy, aż do zdroju Eglaim, tam będą rozciągać sieci: ryb będzie bardzo wiele rozmaitego rodzaju, jako ryb morza wielkiego”.-----------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

3391

 

 

Chrystus Król i zarzucona sieć różnych ustaw :

 

Jezus Nazarejski, Król Żydowski ----------------------------wg Delitzscha 911

 

Genesis  ·  Exodus  ·  Leviticus  ·  Numeri  ·  Deuteronomium ----2480

 

 

 

 

3391

 

 

Rybitwi i początek połowu:

 

Książę  ·  144  ·  15 Ethanim  ·  2005 szanah  ---------------------------------

 

 

 

 

3391

 

 

Genesis  – 1Moj.  hebr.  tyXarb  =  913.                   Exodus – 2Moj.  hebr.  wtmX  =  746.

Leviticus – 3Moj.  hebr.  arqyw  =  317.                    Numeri – 4Moj.  hebr.  rbdmb  =  248.

Deuteronomium – 5Moj.  hebr  ~yrbd  =  256.

Władca, lub Książę  hebr.  ayXnh  =  366  Ezech.45:22 (w pierwszym przypadku).

 

 

 

Zestawienie 509

 

 

Obecność „Wielkiego Świętego” i początek

działania Restytucji potwierdzona jest znakiem na niebie:

 

Izaj. 12:6 „Wykrzykaj i śpiewaj, obywatelko Syońska! Albowiem Wielki jest w pośrodku ciebie Święty Izraelski”.-----------------------------------------------

 

Jezus Chrystus --------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

2623

 

749

 

 

Razem

 

3372

 

Czas objawienia dla świata:

 

Sukot  ·  15 Ethanim  ·  2005 szanah-------------------------------------------

 

 

 

3372

 

 

Jezus Chrystus  hebr.  xyXmh [wXy  =  749  Dz.Ap.8:37 wg Delitzscha.

Sukot  hebr.  twksh  =  491  Zach.14:16.

 

 

 

 

Zestawienie 510

 

 

 

Obj.22:17 „A Duch i Oblubienica mówią: Przyjdź! A kto słyszy, niech rzecze: Przyjdź!”-------------------------------------------------------------------

 

Oto Zapraszający przez 1000 lat:

 

Jezus Chrystus  ·  Oblubienica  ·   Wielki Lud.--------------------------- 4348

 

Książęta  ·  Abraham  ·  Izaak  ·  Jakub  +  1000. -------------------3422

 

 

 

7770

 

 

 

7770

 

 

Jezus Chrystus gr.  Ihsouj Cristoj  = 1980.

Oblubienica  gr.  H numfh  =  1006.

Lud Wielki  gr.  Ocloj Poluj  =  1362   Obj.7:9.

Książęta  gr.  Oi Arcontej  =  1212   Jan.7:26.

Abraham  gr.  Abraam  =  145.       Izaak  gr.  Isaak  =  232.      Jakub  gr.  Iakwb  =  833.

 

 

 

Zestawienie 511

 

 

Obj.22:17 „A Duch i Oblubienica mówią: Przyjdź! A kto słyszy, niech rzecze: Przyjdź!” -----------------------------------------------------------------------

 

Zmartwychwstanie ----------------------------------------------------------------777 x 10

 

 

 

7770

 

7770

 

 

Zmartwychwstanie  gr.  H anastasij  =  777  Obj.20:5.

Powyższe zestawienia wskazują, że Duch proroctwa i Oblubienica, mówią najpierw do Wielkiego Grona i Proroków. Następnie do tych, co „mają uszy ku słuchaniu”, a na końcu do całej ludzkości, łącznie z tymi, co oczekują zmartwychwstania. Mówią przez „znaki na niebie i na ziemi”.

 

 

 

 

 

Strona główna | Wprowadzenie | Zagadnienia | Posłowie | Zasoby | Napisz do nas