Strona główna | Wprowadzenie | Zagadnienia | Posłowie | Zasoby | Napisz do nas

 

 

 

 

 

 

 

ZNAKI   I   CUDA

 

 

„A Jezus rzekł...Jeżeli znaków i cudów nie widzicie, nie będziecie wierzyć”.     Jan.4:48 B.T.

 

Znaki i cuda uczynione przez Jezusa Chrystusa są obrazami na Restytucję Tysiąclecia – są przedłużeniem proroctw Starego Testamentu. Tysiącletnie dzieło Restytucji już się rozpoczyna, przed nami są wydarzenia, które będą zapierać dech w piersiach (Izaj.52:14-15). Pragniemy zwrócić naszą uwagę na jeden z cudów, który – jak rozumiemy – odnosi się do samego początku Wielkiego Sabatu. W swoim opisie wskazuje na konkretny czas, rodzaj uleczonego schorzenia i inne identyfikujące okoliczności. Znaki i cuda zawsze wymagają wiary. I tak jest obecnie. Cud, który będziemy omawiać dotyczy wprost wiary – jej jakości i mocy. Bowiem nie u wszystkich deklarujących się jako wierzący, jest wiara. Apostoł napisał: „Albowiem nie wszyscy mają wiarę” (2Tes.3:2). Potraktujmy tę lekcję jako sprawdzian naszej wiary.

 

„Znak” – gr. shmeion – (Semeion), to:

-     dowód, symptom, zapowiedź czegoś dobrego lub złego.

-         element systemu językowego wyposażony w znaczenie np. znak.

-         jako gest. Obraz (obrazowa historia)

-         jako znaki drogowe, firmowe itp.

„Cud” – gr. teraj – (teras), to:

-         zjawisko niezwykłe, coś dziwnego, niepowtarzalnego.

-         występuje zawsze razem z rzeczownikiem „znak” (shmeion kai terata – semeion kai terata).

Najpierw trzeba uznać „znaki” – dowody, żeby zrozumieć „cuda”. Pan Bóg w Egipcie demonstrował przez Mojżesza znaki i cuda. Również przez Elizeusza za Jordanem – były znaki i cuda.

Baranek otwierał Kościołowi pieczęcie kolejno (Obj.5:5). Prawdy o Wieczerzy Wesela Barankowego, a także o zmianach dyspensacyjnych otwiera dla Wielkiego Grona w czasie właściwym – w czasie Wieczerzy.

Tajemnice Planu Bożego były ukryte za przesłoną języka symboli, a także za przesłoną języka hebrajskiego i greckiego. Za sprawą Pańskiej Opatrzności, metoda liczbowania Biblijnego pozwala nam obecnie głębiej wnikać w te tajemnice. Zestawienia liczbowe dwóch lub więcej zdań, stanowią nową, wspólną jednostkę znaczeniową. Metoda ta jest sama w sobie znakiem czasu – jest często kluczem do zrozumienia lub dowodem potwierdzającym zrozumienie.

Nasz każdy dzień jest tak wypełniony zajęciami, że nie często mamy okazję wracać pamięcią do odległej przeszłości. Powrót Elizeusza aż do Galgal, obliguje nas do powrotu naszą pamięcią do roku 1967. Przeszłość i stosunek do niej, warunkuje naszą teraźniejszość i przyszłość. Dziś dla wielu, wiara w niektóre Prawdy stała się przeżytkiem. Dla nas wiara nasza, nabrała większej mocy. Oni nadal oczekują jakiegoś błysku światła na niebie. Dla nas stało się ono faktem rozumianym symbolicznie. Rok 2005 jest więc stosownym czasem by spojrzeć też wstecz – wrócić do Galgal.

 

GALGAL – 1967

 

„I stało się, gdy miał wziąć Pan Eliasza w wichrze do nieba, że wyszedł

Eliasz z Elizeuszem z Galgal”.

2Król.2:1 B.G

                                                                                                                 

Doszło do moich uszu, że koła nazywały się Galgal”.                                  Ezech.10:13 B.P.

 

„Galgal” – pędząca kula, świat, odsunięty, zmiana, obrót.

„Galgal”, to miejsce naznaczone wydarzeniami. Tam miał miejsce pierwszy postój Izraelitów po przekroczeniu Jordanu (Joz.4:9). Tam zrobiono pomnik z 12 kamieni, tam dokonano pierwszej obrzezki po 40-letniej podróży po puszczy zrzucając w ten sposób „hańbę egipską” (Joz.5:9). Tam też przestała padać manna. Elizeusz po powrocie do Galgal, uzdrowił trującą potrawę (2Król.3:38-41).

Galgal jest obrazem świata po 1967 roku. To w roku 1967 miał miejsce przysłowiowy „efekt motyla”. Różne procesy tam zapoczątkowane, rozwijając się, urosły do rozmiarów „hiper zjawisk”. Oto jak definiuje ten rok francuski filozof Gilles Lipovetsky:

 

 „Nowoczesność zaczęła się wraz z oświeceniem w XVIII wieku, osiągnęła kulminację wraz z Rewolucją Francuską i skończyła się w maju 1968 roku. W erze nowoczesności dominowały wielkie uniwersalistyczne ideologie, które aspirowały do udzielania globalnej odpowiedzi na problemy świata. Te ideologie – komunizm, faszyzm – wierzyły w przyszłość, w nowego człowieka i były narzucane jako jedyne rozwiązania. Po zniknięciu tych uniwersalistycznych ideologii, pozostaliśmy tylko my, jednostki, zadające sobie pytanie o samych siebie”.                                                                                                                      Forum Nr.32- 2004 str.26.

 

Po roku 1967 rozwinęła się „hiperinformacja“ charakteryzująca się nieustannym biciem na alarm. Od roku 1967 słowo „hiper” obejmowało wszystkie dziedziny życia, począwszy od hipermarketów po hiperterroryzm. Dziś mamy wszędzie – problematyczne hipermarkety i hipertechnologie, hiperterroryzm i hiperstrach.

Eliasz z Elizeuszem wychodząc z Galgal (1967 rok), zaznaczyli tym samym nieuchronny proces dynamicznych zmian. Tylko objęte paraliżem religijne systemy, chrześcijaństwo i judaizmu, nie uczyniły ani jednego kroku do przodu. Struktury te okazały się niereformowalne – czekają, aż zniesie je „grad jakoby o wadze talentu”. (Izaj.28:17).

W 1967 roku (czerwiec) miała miejsce historyczna Wojna Sześciodniowa, wojna Izraela z Arabami. Wówczas też na „wokandę” Boskich spraw ponownie weszła Chronologia Biblijna i nowa metoda liczbowania Biblijnego. Tak jak trudno byłoby dziś wyobrazić sobie świat bez telefonii komórkowej i Internetu, podobnie trudno jest wyobrazić sobie badanie Boskiego Planu bez równoległości i bez liczbowań. Wsteczne siły klerykalizmu i ortodoksji usiłowały zatrzymać procesy przemian, zapominając o Słowach Mistrza;

 

 „Rzecz strumieniowi płynącemu z góry – zatrzymaj się. A on odpowie –

ja muszę być poddany prawom Stwórcy”.

Raport Piłata.

Chromy i 38 lat, to konkret jednego z cudów naszego Pana. Żyjemy przy końcu tego okresu (1967 + 38 = 2005).

 „Był tam niektóry człowiek trzydzieści i osiem lat chorobą złożony. Tego gdy Jezus ujrzał leżącego, a poznawszy, że już przez długi czas chorował, rzekł mu: Chcesz być zdrów? Odpowiedział mu on chory: Panie! Nie mam człowieka, któryby mię, gdy bywa poruszona woda, wrzucił do sadzawki; ale gdy ja idę, inszy przedemną wstępuje”.                                                                        Jana.5:5-7 B.G.

 

Na terenie Jerozolimy znajdowało się małe uzdrowisko – „Sadzawka Betesda” zwana też „Sadzawką Dziewic” lub „Domem Miłosierdzia”. Wersety 5:3 i 4 są dodane, więc nie będziemy ich komentować. Tak jak każde uzdrowisko na świecie ma dorobioną „ideologię”, podobnie i Sadzawka Betesda (dodano, że Anioł poruszał wodę).

 

 

 

 „Pan Jezus czyniąc cud, chciał Żydom udowodnić, że nie potrzebuje On pośrednictwa Anioła, by dokonać uzdrowienia, ponieważ jest Tym, od którego Anioły otrzymują moc nadprzyrodzoną. Na tym wniosku skończylibyśmy nasze uwagi do tekstu Ewangelicznego, gdyby wszystkie powyższe wiersze (3i4) były autentyczne. Tak jednak nie jest. Wyrazy wzięte w nawias są późniejszym dodatkiem ponieważ nie ma ich w najstarszych rękopisach greckich i łacińskich”.                                                                                                                            Spotkanie z Biblią – str.596.

 

„Sadzawka Dziewic” – Kojarzy się nam z przypowieścią o dziesięciu pannach.

 „Teraz nazywają ją ‘Sadzawką Dziewic’. Jest ona zasilana przez wołnujące (nieregularne) źródła, które sprawiają, że woda w ciągu pięciu minut podnosi się do dwunastu cali i znów tak samo szybko opada”.                  Komentarz- Jan.5:2;  WT.1899-44;  1905-40.

 

Chory paralityk przez 38 lat nie wykorzystał żadnej z „pięciu minut”. Z opisu wiemy, że on mógł chodzić, gdyż powiedział Panu; „gdy ja idę”. Okazuje się, że częściej leżał niż chodził. Podobnie rzecz się ma w minionym okresie 38 lat. Niektórzy ciągle spóźniali się o pięć minut. Oni mogli czytać, badać, lecz tego nie czynili. Posiadając zbiory literatury Wiernych Sług, nie czytają ich, dlatego ciągle niedomagają na punkcie wiary. Pan „przyjdzie nad sadzawkę Betesda” w 2005 roku. Objawi się przez obwieszczenie Proroków. Wówczas wszyscy „chorzy w wierze” „zaczną „chodzić”. Lecz będzie to już w pełni Sabat, Tysiąclecie. Błogosławieństwa poprzedniego Wieku Ewangelii, szczególnie jego końca, ominęły ich. Uzdrowiony chromy otrzymał od Pana polecenie:

 

 „Wstań, weźmij łoże twoje, a chodź”. Jan 5:8.

Pan ostatecznie „uzdrowi” niedowierzających i rozkaże, aby oni „łoże” małej wiary, „nosili” jakiś czas, na pamiątkę i na świadectwo.

 

„Łoże” – coś w rodzaju maty na której w starożytności biedni ludzie spali. Matę zwijano na dzień i stawiano w kącie, aby nie przeszkadzała. Niektórzy chorzy nosili ją ze sobą. Do wytworzenia maty używano pręcików babilońskiej wierzby zwanej też „łoziną” (łoże – pochodne od łoziny).                                                                                    Słownik Biblijny.

 

 „Łoże, zgodnie z użyciem tego słowa przez Proroka (Izaj.28:20) może oznaczać ludzkie wierzenia. Jest ono wystarczająco długie dla ‘niemowląt’ w Chrystusie, jednak zbyt krótkie dla ukształtowanych ‘mężów’, by mogli się w nim ‘rozciągnąć’....Stare łoża wyznaniowe są zbyt krótkie, by zapewnić wygodę. Niepowodzeniem też kończą się wszystkie próby przykrycia się obietnicami Bożymi zawężonymi przez błędną teologię”.                                                   D – 608 N.W.

 

Pan przybył do chorego nad sadzawkę w 38 roku jego leżenia na tak rozumianym „łożu”. Wówczas sadzawkę otaczało pięć krużganków. Opis nie podaje kiedy je zbudowano. W 2005 roku „stać” będzie już pięć opracowań, analizujących obecnie wypełniające się proroctwa. To, co w końcu wzmocni wiarę wielu w ich wypełnienie się – będą fakty. Dzięki Panu „chromi” staną na nogi jako klasa restytucyjna. Proroctwo Izajasza (28:16-19) wyjaśnia, że „chromymi” są ci, którzy nie wierzyli w ”Kamień na Syonie” (w.16), nie podobały im się nauki Proroka, ale w końcu przyjmą Pańskie pouczenie (w.19).

 

Cokolwiek chcielibyśmy powiedzieć dobrego o uzdrowionym, to jedno jest pewne – nie był on przykładem zwycięzcy. Gdyby nie Pańska interwencja w jego sprawę, leżałby na swoim łożu dalej. Po 38 latach przyjdzie kres „leżenia” Nikt z nas i nikomu, tego okresu nie skróci. Dla ustawicznie „chorych” w wierze, Pan przewidział inny sposób „uzdrowienia”. Symboliczna „Sadzawka Betesda” jest skuteczna na uleczenie „chorej wiary”, ale pod warunkiem, że „chory” będzie się w niej zanurzał. Tak też doradzał Wierny Sługa:

 „Najlepszy środek, najlepsze lekarstwo na zatrutą wiarę w obecną Prawdę jest uważny przegląd tego, co powiedziane jest w tomach Wykładów Pisma Świętego. Jeżeli to nie pomoże, to nie znamy nic innego, co moglibyśmy zalecić. Nie zapominajmy, że były pewne warunki doprowadzające nas do światła Prawdy i one muszą być dotrzymane jeżeli chcemy w tym świetle pozostać. Jeżeli tedy to światło lub pewna jego część, zaczyna się ściemniać, pierwszym pytaniem powinno być – czy ja żyję według warunków mego przymierza? Czy żyję w zaparciu samego siebie i w samoofierze? Gdy zauważymy oziębłość, to możemy wiedzieć, że znaleźliśmy główny powód naszych trudności. Powinniśmy natychmiast udać się z tym do Pana w modlitwie”.                                                                                                                                               W.T. – 1907-4067.

 

Człowiek „oziębły”, wychłodzony, nie jest skory do zanurzania się w żadnej sadzawce, basenie czy też rzece.

Oziębłość  to stan ducha objawiający się przez żywione urazy, obrazę, rezerwę do kogoś lub czegoś.

Chromy został w końcu uzdrowiony przez Pana, ale przez 38 lat zachowywał się tak, jakby nie on leżał obok „Sadzawki”, lecz „Sadzawka” leżała obok niego. Tak było przez ostatnie 38 lat (1967 – 2005), gdy światło Prawdy świeciło coraz jaśniej.

Naśladujmy Pana i Mistrza:

 „Opadłe ręce i kolana osłabłe wyprostujcie. Proste czyńcie ścieżki nogami waszymi, aby kto chromy nie zbłądził, ale był raczej uzdrowiony”.                                                          Żyd.12:12-13 B.T.

 

Wzmacniajmy naszą wiarę przez poznawanie Pańskich „znaków” i rozumienie Jego „cudów”.

 

 

 

Zestawienie 490

 

 

Oto duchowi i ziemscy Synowie:

 

Izaj.8:18 „Oto ja i dzieci, które mi dał Pan, są na znaki i na cuda w Izraelu, od Pana Zastępów, który mieszka na górze Syon”. --------------------------------------

 

Wszystkie znaki i cuda są w gestii Bożej:

 

Dz.Ap.7:49 „Niebo jest Stolica Moja, a ziemia podnóżek Nóg Moich”. ------------

 

 

 

 

4718

 

 

4718

 

 

„Znakami” Wieku Ewangelii są daty Końca Wysokiego Powołania i data śmierci ostatniego członka Kościoła. „Znakami” początku Tysiąclecia są daty wzbudzenia i obwieszczenia się Proroków.

 

 

Zestawienie 491

 

 

1Moj.17:8 „Dam też tobie i nasieniu twemu po tobie ziemię, w której teraz jesteś gościem, wszystką ziemię Chananejską w osiadłość wieczną i będę Bogiem ich”. ---------------------------------------------------------------------------------

 

1728    15 Ethanim  ·  2005 szanah. ---------------------------------------------

 

 

 

 

4609

 

4609

 

 

Liczba 1728 – to ilość stadiów sześciennych mieszczących się w olbrzymiej figurze geometrycznej ukazanej w Objawieniu 21:16. Jeśli liczbę 12 podniesiemy do potęgi trzeciej, (12x12x12), to otrzymamy 1728. Jest to objętość Nowego Jeruzalemu w skali 1:1000000000 (12000 x 12000 x 12000 = 1728000000000).

 

 

Zestawienie 492

 

 

Oto kolejny widzialny znak:

 

Zach.8:23 „Pójdziemy z wami, bo słyszymy, że Bóg jest z wami”.  -----------------

 

Potwierdzenie, że Pan działa przez Wielkie Grono:

 

Lud Wielki  -----------------------------------------------------------------------

 

 

 

1027

 

 

1362

 

 

Razem

 

2389

 

Początek:

 

22  ·  7  ·  2005 szanah -----------------------------------------------------------

 

 

 

2389

 

 

Patrz „Pięćdziesiątnica” III „Rąbek Szaty Judejczyka”.

 

Zestawienie powyższe wskazuje na ostatni dzień Święta Namiotów w roku 2005, od którego rozpocznie się zwrot w zrozumieniu u tych, którzy byli dotąd sceptycznie nastawieni do obecnie głoszonej Prawdy na czasie.

 

 

Zestawienie 493

 

 

 

Zach.8:23 „W one dni uchwycą się dziesięć mężów ze wszystkich języków onych narodów; uchwycą się mówię, podołka jednego Żyda, mówiąc: Pójdziemy z wami, bo słyszymy, że Bóg jest z wami”.  ----------------------

 

 

 

 

 

4653

 

 

Pozaobrazowy Żyd i początek Jego misji:

 

Mat.11:14 „Eliasz, który miał przyjść”. ------------------------------------2010

 

Główny słyszany temat, to wzbudzenie Proroków:

 

Dzień 6  ·  miesiąc 3  ·  rok 2001 ----------------------------------------2643

 

 

 

 

4653

 

 

Dzień  gr.  hmera  =  154.

Miesiąc  gr.  mhn  =  98.

Rok  gr.  etoj  =  381.

Jan Chrzciciel jako Eliasz jest również figurą na Wielkie Grono (patrz temat „Prorok Jan (Chrzciciel)”.

 

 

Zestawienie 494

 

 

Łuk.13:28-30 „Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów, gdy ujrzycie Abrahama, Izaaka i Jakuba, i wszystkie proroki w Królestwie Bożym, a samych siebie precz wyrzuconych. I przyjdą drudzy od wschodu i od zachodu, i od północy, i od południa, a usiądą za stołem w Królestwie Bożym. A oto są ostatni, którzy będą pierwszymi, a są pierwsi, którzy będą ostatnimi”.-----------------------------p.l.

 

Pokój  ·  Izrael  ·  2520 ---------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

3437

 

3437

 

 

Pokój  hebr. ~wlX  =  376.

Izrael  hebr.   larXy  =  541.

2520 – Boska miara – „siedem czasów”.

Równoległość 2520 lat wypełniona (3 Adar 2004 i 15 Ethanim 2005) będzie znakiem potwierdzającym całą chronologię.

 

 

Zestawienie 495

 

 

Izaj.26:21 „Albowiem oto Pan wychodzi z miejsca swego, aby nawiedził nieprawość mieszkających na ziemi; tedy ziemia odkryje krew swoją, a nie zakryje dalej pobitych swoich”.  --------------------------------------------------------------

 

Pan objawi przez Urim i Tummim

Nieprawość w domu wiary w okresie 38 lat:

 

Urim i Tumim  ·  15 Ethanim  ·  2005 szanah ---------------------------------

 

 

 

 

3644

 

 

 

3644

 

 

Urim i Tummim  hebr. ~ymthw  ~yrwah  =  763   2Moj.28:30.

Tak jak „Urim i Tummim” było ostatecznym cudownym „znakiem” sądu, podobnie i obwieszczenie się Proroków uczyni koniec ogólnemu stanowi niewiary na punkcie chronologii.

 

 

Zestawienie 496

 

 

Ezech.2:3 „Synu człowieczy! Ja cię posyłam do synów Izraelskich, do narodów odpornych, którzy mi się sprzeciwili; oni i ojcowie ich występowali przeciwko mnie, aż prawie do dnia tego”.  -------------------------------------------------

 

Oto ważny 7-mio miesięczny okres przełomu w postawie opozycji:

 

3  ·  12  ·  2004      15  ·  7  ·  2005  -------------------------------------------

 

 

 

 

4046

 

 

4046

 

 

 

Zestawienie 497

 

 

Agg.7 „Oto Ja jeszcze raz, a to po małym czasie poruszę niebem i ziemią, i morzem i suchą”.  -------------------------------------------------------------------------

 

Czas powtórnego poruszenia, liczony od ukończenia

budowy Świątyni Zorobabela w 516 roku p.n.e. (516 + 2005).:

 

Święto Sukot  ·  15 Ethanim  ·  2521 szanah ---------------------------------------

 

 

 

3899

 

 

3899

 

 

 

 

 

 

Strona główna | Wprowadzenie | Zagadnienia | Posłowie | Zasoby | Napisz do nas