Strona główna | Wprowadzenie | Zagadnienia | Posłowie | Zasoby | Napisz do nas

 

 

 

 

 

PROROCZE   WSPOMNIENIA

„Twoje serce będzie wspominać straszne czasy: Gdzie jest ten, który liczył, gdzie ten, który ważył, gdzie ten, który spisywał wieże?----- Izaj.33:18.N.B.

 

Ten, który liczył równoległości Abrahama, który ważył „mina, mina, szekel i pół miny”, oraz spisywał zestawienia liczbowe, z których każde było „wieżą” – wiemy już gdzie jest. Dla wielu, nie tyle jest straszne, że ich tam nie będzie, ale to, że On tam jest. Natomiast nasze serca i umysły postaramy się pobudzić do odtworzenia wspomnień sprzed 30-laty. Prorok podkreślił, że były to „czasy straszne”. „Grozę” tych czasów potwierdził proroczo również Patriarcha Jakub, gdy po miłym śnie również doznał uczucia grozy.

 Jakąż grozą przejmuje to miejsce”.                                                            1Moj.28:17 B.P.

Patriarcha Jakub i prorok Izajasz prorokowali o tym samym – o roku 1974. „Groza” tamtych czasów polegała na tym, że jej skutkiem bardzo wielu nie znajdzie się tam, gdzie już jest Ten, co „liczył, ważył i spisywał”. Zachodzi pytanie – dlaczego? Rok 2005 jest stosownym czasem na pełną odpowiedź – minęło już 30 lat od tamtych doświadczeń. Przez ten okres „Maluczka Siostra” Oblubienicy stała się „dojrzała” i posiada już „piersi”. Pieśń Sal.8:8.

 „Mały Ruch Proroczy”, aczkolwiek działa od roku 2000 – jego geneza również sięga 1974 roku. Bowiem to wtedy zaistniał pewien fakt, który dał początek późniejszym „zjawiskom”. Siedem lat wcześniej skończył się „sen panien”, który w pozafigurze wypełnił się jednocześnie ze snem pozaobrazowego Jakuba (1954 – 1967). W okresie tego „snu” obowiązywała uchwała braci, aby o chronologii i proroctwach nie mówić. Ukształtował się uproszczony pogląd, że aby zostać Nowym Stworzeniem wystarczy wierzyć w Okup i uświęcać się, podczas gdy nauka „Cieni Przybytku” uczy nas, że znajdujący się już „na dziedzińcu” mają „obchodzić Ołtarz wokoło”, czyli kształtować swoją wiarę w Okup. Natomiast Nowe Stworzenie pokazane jest przez „stan Świątnicy”, gdzie był stół z chlebami pokładnymi ułożonymi po 6 w dwóch rzędach (6 i 6) tworzyły jakoby liczbę 66 ksiąg Pisma Świętego. To wskazywało, że dla Nowych Stworzeń są potrzebne wszystkie prawdy – z 66 ksiąg całego Pisma Świętego.

 

UROCZYSTA PRZYSIĘGA

 

Rok 1974 kończył pierwsze stulecie Wtórej Obecności Pana. Wielu oczekiwało na jakiś potwierdzający spektakl. Pan uświetnił 100-lecie Swojej Obecności uroczystą przysięgą. Nie wszyscy to zauważyli. Gdy Pan Bóg przysięgał Abrahamowi i Izaakowi (1Moj.22:16; 26:5) ówczesna publiczność również niczego nie zauważyła. Patriarchowie wtajemniczali w takie sekrety tylko swoje rodziny i zaufanych sług. (Abraham wtajemniczył swojego sługę Eliezera 1Moj.24:7).

Podobnie było w 1974 roku, „przysięga Pana” była dana dla duchowych dzieci Abrahama i dla domu wiary. Inne rodziny i zupełnie obcy – niczego nie zauważyli.

Przysięga – jest to bardzo uroczyste zapewnienie, wypowiedziane bardzo wyraźnie, według ustalonej formuły, zwykle czynione jest na koniec jakiejś umowy, przymierza, obietnicy.

Mamy też zapewnienia dawane w formie mniej uroczystej i one są tak samo ważne. Np.: „Tak mówi Pan Zastępów”, „Zaprawdę powiadam wam” lub „Te prawdziwe słowa są Boże”. (Obj.19:9; 21:5).

W 1974 roku Pan uczynił uroczystą przysięgę według formuły zapisanej w księdze Objawienia. Przysięgą tą nie tylko anulował ustalenia z okresu „snu panien”, ale zarazem wytyczył nowe zadania i ustalił nowe kryteria służby i nowy probierz uczniostwa. Poprzeczka wymagań została podniesiona wysoko i tu już mamy częściową odpowiedź, dlaczego to było „straszne”

„Anioł zaś, którego widziałem stojącego na morzu i na lądzie, podniósł prawą rękę swoją ku niebu. I poprzysiągł na Tego, który żyje na wieki wieków, który stworzył niebo i to, co w nim i ziemię i to, co na niej i morze i to,

co w nim, że to już długo nie potrwa”.

Obj.10:5-6 N.B

 

Gdyby nie fakt, że „Anioł w prawej ręce trzymał książeczkę” i przysięgał na nią, nie wiedzielibyśmy co to znaczy – „to już niedługo potrwa”? Otóż w tej „książeczce”, na którą przysięgał są wypisane daty 1977, 1980/81, 1984, 2000/2001 i 2015 rok. Anioł również

uroczyście zapewniał, że: „dokona się tajemnica Boża

(Obj.10:7).

Dokonać – znaczy doprowadzić do końca, ukończyć.

Zapewnienie to odnosiło się do uwielbienia ostatniego członka Kościoła. Na on czas, data śmierci ostatniego członka – ze zrozumiałych względów – nie mogła być ogłoszona. Ten przywilej pozostawiony był dla Wielkiego Grona, które „post faktum” ogłosiło: - „Małżonka nagotowała się” (Obj.19:7). Stało się to dopiero po 20 latach od przysięgi (1974 + 20 = 1994). „Tajemnica Boża” dokonała się w sposób nadspodziewany. Poznane zostały personalia ostatniego członka Kościoła i znaczenie daty jego śmierci.

Wymieniona w tekście „książeczka” odnosi się do wydanej w kwietniu 1974 roku „Chronologii Biblijnej”. Zawiera ona oprócz chronologii, geometrię i liczbowanie Biblijne. Była to pierwsza chronologiczna praca, wydana po 1916 roku, w takiej formie.

 

 „Pan z uniesioną ręką ku niebu, w której jest nadal otwarta książeczka, składa przysięgę. W ten sposób powołując się na wszystkie obietnice dane za pośrednictwem proroków, Pan wskazuje na najwyższy autorytet Boski. Nawiązuje ona do przysięgi danej Abrahamowi – ojcu wszystkich wierzących i powtórzonej drugi raz ‘wielce przyjemnemu’ – Danielowi. U podstawy tej przysięgi, leży Boska odpowiedź udzielona Abrahamowi na zapytanie: ‘Po czemże poznam, że ją odziedziczę?’. Z odpowiedzi tej wypływa równoległość 3960 lat, która była początkiem dalszego światła w przedmiocie chronologii”.

Książka „Objawienie” str.86.

Boskie przysięgi dane Abrahamowi i Danielowi (Dan.12:7), odnosiły się do równoległości 3960 i 2520 lat. Dotyczyły też głównie, dwóch spraw, które ukryte były w matematycznej różnicy między tymi wartościami; 3960 – 2520 =1440. W tej liczbie ukazana jest sprawa Kościoła i Proroków w odpowiedniej skali. Dopełnienie tych dwóch spraw warunkowało rozpoczęcia Restytucji Izraela i świata.

Klasa Jana otrzymała też polecenie z nieba, aby „książeczkę” tę wzięła z ręki Anioła i zjadła ją. To wskazuje, że „książeczka” ta jest synonimem Prawdy na czasie.

 „Weź i zjedz ją”.

 

„...Wziąłem, więc książeczkę z ręki Anioła i zjadłem ją, a była w ustach moich jak słodki miód; a gdy ją zjadłem, żołądek mój pełen był gorzkości”.                                             Obj.10:8-10 N.B.

Pan uprzedził klasę Jana o tym, że będzie „gorzkość”. Istotnie po okresie „spożywania książeczki”, w latach 1977-1981 nastał czas gorzkich, wewnętrznych doświadczeń wśród klasy Jana. Wśród małego grona tej klasy nastąpiły normalne procesy żniwa. Były one surowym egzaminem z wiary, znajomości Pańskiej i charakteru. Doświadczenia takie rodzą zawsze dużo gorzkości. Oto jak podobne doświadczenia scharakteryzował współpracownik Brata Russella – Brat Barton; (chodziło wówczas o korygowanie poglądów):

„Gdy te prawdy ukazały się w WT. to wielu pomyślało „ależ to nie jest zgodne z prawdą. To jest błąd” i w swej ignorancji nie chciało przestudiować i rozważyć dokładnie podanej nauki. Powodem jest – powiedzieliśmy – ignorancja. Ona prowadzi do gorzkości, gorzkość do sprzeczek, sprzeczki do buntu, bunt do ciemności zewnętrznych”.                                                            Na Straży 1969-33.

Ignorancja – jest krokiem prowadzącym do ciemności zewnętrznych. Większość ignorantów, to ludzie nie spłodzeni z ducha. Lubią mówić o miłości (do tego tematu nie konieczne jest spłodzenie). Ignorant, to ktoś taki, którego cechuje nieuctwo i wzbranianie się przed poznawaniem czegoś z przyczyny uprzedzenia.

 

Gorzkość – rodzi się z ignorancji. Gdy inni, pomimo wszystko, wzrastają w wiedzy i doskonalą swoje zrozumienie – ignoranci zostając w tyle, stają się zgorzkniali.

Sprzeczki – one wynikają z gorzkości serca. Jest to już próba powstrzymywania kogoś w jego rozwoju, a nie próba nadążania za nim. Czyni się to przez ustawiczne sprzeczanie się.

Bunt – już jest mocniejszym natężeniem sprzeciwu z użyciem metod niezgodnych z karnością Nowego Stworzenia.

Ciemności zewnętrzne – to poziom zrozumienia jaki jest w chrześcijaństwie, gdzie również dużo mówi się i to pięknie – o miłości, śpiewa się i modli – ale głębokich rzeczy Bożych, bądź się nie porusza, a jeśli już, to tłumaczy się je literalnie. Wystarczy więc, że zamknie się duchowe oczy wyrozumienia, a ciemność staje się faktem (podobnie jak po zamknięciu powiek literalnych oczu).

 

Przytoczone myśli Brata Bartona, są wciąż aktualne, gdy sprzeciw i bunt ujawniają się wobec Wiernych Sług Kościoła.

 „Przeto ci, którzy w jakikolwiek sposób będą konspirować, przeciwko Boskim zarządzeniom, będą odpowiednio, zbiorowo potraktowani przez pozaobrazowego Mojżesza. Więcej nawet wszyscy, którzy sympatyzują z tymi, których Pan odtrącił, będą również w niebezpieczeństwie zagłady za to ich szemranie przeciwko Panu i za brak odpowiedniej oceny Pańskich zarządzeń i Opatrzności.

Na podstawie tych przykładów z dalekiej przeszłości, Apostoł upomina nas (1Kor.10:11-12), tak cały Kościół Ewangeliczny, jak i każdego poszczególnego członka, abyśmy mieli się na baczności, by nie wypaść z Pańskiej łaski i nie utracić wstępu do Niebieskiego Chanaanu, podobnie jak to było wykazane w powyższej lekcji, którą Pan nam wystawił za wzór. Jest to zwykłym mniemaniem, szczególnie u tych, co znajdują się w niebezpieczeństwie, że oni nie mogą upaść i że są bezpieczni, tak jak byli niektórzy z przestępców tam wspomnianych, którzy chlubili się, że byli świętym ludem Bożym, mówiąc: ‘Dość tego! Cały, bowiem zbór, wszyscy w nim są święci”.                                                                                                                WT.1898-2299; 4Moj.16:3 N.B.

 

Szafowanie argumentem równości przed Panem, miało miejsce wówczas, gdy Wiernych Sług Kościoła usiłowano utrącić, pozbawić wpływu i całkowicie zneutralizować.

 

„PRZYSIĘGA” Z 1974 ROKU UKAZANA W FIGURZE

 

„...Z tym się zgadzają mowy prorockie”.                                                                       Dz.Ap.15:15.

 

Apostoł Jakub dał nam przykład, aby potwierdzenia każdego rozumowania szukać w proroctwach. Patriarcha Jakub – jak wiemy – zaliczony został przez Pana do czołówki proroków. Jest on zarazem figurą na Kościół Pierworodnych – Maluczkie Stadko i Wielkie Grono. To, co Bóg powiedział jego ojcu Abrahamowi, że „rozmnożę nasienie twoje jako gwiazdy na niebie i jako piasek na brzegu morskim”, - Jakubowi ukazał we śnie, ową łączność i przyszłe współdziałanie pomiędzy jednym i drugim nasieniem.

 

 „Śniło mu się, a oto drabina stała na ziemi, a wierzch jej dosięgał nieba; a oto Aniołowie Boży wstępowali i zstępowali po niej”.                                                                            1Moj.28:12 B.G.

 

Proroczy sen Jakuba zawiera ważne przesłanie na dziś, podobnie jak sny Józefa, Faraona czy też Nabuchodonozora.

Drabina – hebr. „sullam” – ma wartość liczbową 130 (zobacz: „Głową Chrystusa Bóg” str,18). Wartość ta wskazuje nam, na ostatnie wielkie ogniwo w Boskiej Chronologii (1874 + 130 = 2004). „Sen Jakuba” stał się obecnie ważnym elementem Prawdy na czasie.

„Kiedy Jakub ocknął się ze snu, pomyślał: ‘zaprawdę Jahwe jest na tym miejscu, a ja nie wiedziałem o tym!’ Zdjęty trwogą myślał (dalej): ‘Jakąż grozą przejmuje to miejsce. Nic innego to, tylko dom Boga i brama nieba!’ Wstawszy więc rankiem wziął ten kamień, który podłożył pod głowę, i ustawił go jako masebę; potem wylał oliwę na jego wierzch. A miejscu temu nadał imię Betel; przedtem jednak zwało się ono Luz”.                                     1Moj.28:16-19 B.P.

 

Odpowiednikiem „kamienia” z którego Jakub uczynił „masebę”, była wydana w kwietniu 1974 roku „książeczka” „Chronologia Biblijna”. Pomazanie olejem „maseby”, może oznaczać późniejsze zrozumienie, że „Chronologia Biblijna” była ową „książeczką” (jak już wcześniej zaznaczyliśmy) w ręku Anioła, na którą złożył uroczystą przysięgę (Obj.10:6-7). To co wówczas spontanicznie uczynił Jakub, Pan Bóg to w pełni uznał i zatwierdził. Po dwudziestu latach służby u Labana, Bóg rzekł do Jakuba:

 „...Ja jestem Bogiem z Betel, gdzie namaściłeś masebę i gdzie mi ślub złożyłeś. Gotuj się więc teraz, uchodź z tej ziemi, a wracaj do ziemi rodzinnej”.                                          1Moj.31:13 B.P.

 

A gdy już Jakub znalazł się w ziemi chananejskiej, otrzymał od Boga wyraźne polecenie aby wrócił do „maseby” z przed wielu laty i zbudował tam ołtarz. Polecenie to oznacza – po prostu tyle, co – „Napisz”.

 

 „A Bóg rzekł do Jakuba: - Gotuj się, wstąp do Betel i tam zamieszkaj. Postaw też tam ołtarz Bogu, który ci się ukazał, kiedy uciekałeś przed swoim bratem Ezawem”.

„...Tam zbudował ołtarz i nazwał to miejsce: ‘Bóg Betel’, bo tam ukazał mu się Bóg, kiedy uchodził przed swym bratem”.                                                                                             1Moj.35:1,7 B.P.

 

Zapewne „maseba” została obudowana innymi kamieniami tworząc ołtarz Pański.

Ołtarz symbolizuje trwałe świadectwo, najczęściej w formie napisanej, świadczące o otrzymanych od Boga dobrodziejstwach. W Nowym Testamencie dla Kościoła „ołtarzem” był Chrystus. Z czasem pojęcie ołtarza, przeniesione zostało na „stół ofiarny”, zastawiony pokarmami duchowymi.

 

Klasa Jakuba również powróciła do równoległości Abrahama opisanych w „Chronologii Biblijnej” i „obudowała” je różnymi prawdami w „Pięćdziesiątnicy” część I – IV i „Chrystus, On Król Izraela”. W ten sposób został „zbudowany ołtarz” Bogu, po 130 latach Pańskiej Parouzji. I chociaż „maseba” z 1974 roku, jako pomnik, została obecnie „obudowana w ołtarzu”, a dalej zostanie „wbudowana w Świątynię”, pozostanie nadal pomnikiem przypominającym uroczyste przysięgi Pana. Nasze obecne przypominanie tych obrazowych okoliczności, jest tym „polewaniem maseby oliwą”– potwierdzaniem, że jest ona małym początkiem wielkiego źródła: światła, pokoju i błogosławieństwa – jest adoracją Boskiej Prawdy.

 „A kamień, który postawiłem jako pomnik, będzie Domem Bożym...”          1Moj28:22 N.B.

 

Prorocze są to słowa – Pan sprawił sen, a obecnie jego wypełnienie. Mały kamień staje się Ołtarzem, rośnie jako Świątynia, w końcu stanie się wielką Górą Oliwną. Jest napisane, że przy tym pomniku, Jakub długo rozmyślał, by na koniec powiedzieć:

 „Nic tu innego, tylko Dom Boży i brama do nieba”.                                               1Moj.28:17 N.B.

 

W tej „masebie” – pomniku – zawarte zostały dwie ważne kwestie. Pierwszą jest sprawa Restytucji („Dom Boży”), a drugą sprawa duchowego nasienia – Kościoła i Wielkiego Grona, jako gwiazd („Brama do nieba”). Od 1974 roku stosunek do tych dwóch spraw określał, kto kim jest – którą częścią nasienia: „gwiazd na niebie”, czy „piasku na brzegu morskim”?

 

 

DLACZEGO STRASZNE CZASY?

 

„Twoje serce będzie wspominać straszne czasy”.   Izaj.33:18 N.B.

„O jako straszne to miejsce”.   1Moj.28:17 B.G.

 

 

Z punktu widzenia serca, braterskich uczuć, przyjaźni; skutki okazały się „straszne” w swych rozmiarach. Najpierw dały się słyszeć głosy, że Pański program nauczania jest strasznie trudny. To oczywiście było grubą przesadą. Wprawdzie poprzeczka wymagań podniesiona została znacznie w górę. Aby prorokować „o ludach, narodach, językach i królach”, (Obj.10:11), trzeba było solidnie się przygotować. Stąd Pan przywrócił zaniechane przedmioty nauczania jak: Boska matematyka, geometria, liczbowanie, proroctwa o Izraelu, Restytucji, o Babilonie społecznym i religijnym. Była to, powiedzielibyśmy, reforma edukacji dla uczniów Chrystusowych.

Według słów patriarchy Jakuba, on widział w postawionej „masebie” – „bramę niebieską”, przez którą niewielu przejdzie i to było w skutkach „straszne”.

 

Brama – jest zawsze symbolem próby i sądu.

Przejście przez „bramę” warunków „Wysokiego Powołania”, od 1974 roku miało postawioną dodatkowo, konieczność przyjęcia całej Prawdy na czasie. Jeśli poświęcający się nie przyjmował tego warunku, Pan Bóg nie zmuszał go. Należy pamiętać, że Bóg nie jest zobowiązany do przyjmowania ułomnych ofiar (Mal.1:7-14). Jeśli ofiary nie przyjął, to i nie spładzał do duchowej natury. Straszna to rzecz, gdy uczeń dyktuje warunki Mistrzowi. W ten sposób „Brama Niebieska” od 1974 roku stawała się bardziej „wąska i ciasna”, by „drzwi”Wysokiego Powołania w 1977 roku mogły zupełnie się „zamknąć”.

Rok 2005 jest nie tyle okazją, co obowiązkiem wspominania – więcej nawet, one nie mogą być milczące – trzeba je opisać!

 

 „Wy, którzy wspominacie Pana, nie milczcie”. Izaj.62:6 B.G.

Rok 2005 zamyka ostatnie wielkie ogniwo w łańcuchu Boskiej Chronologii (pierwszym było 130 lat od Adama do Seta (1Moj.5:3). Przysięga Pana sprzed 30 lat już jest realizowana. Wprawdzie jeden z wielkich systemów, na słowa przysięgi, że: „...to już długo nie potrwa” – odpowiedział hardo – „Trwam” (poprzez założenie telewizji o takiej nazwie). Wszelkie trwanie w błędzie skończy się. W minionych 30 latach upadł komunizm, uwielbiony został Kościół Chrystusowy, wzbudzeni zostali Prorocy. Wszystko to miało związek z Polską. Trend taki od 30 lat utrzymuje się nadal. Dziwne to jest w oczach naszych i nie tylko w naszych (Ps.118:23).

Oto jak np. próbuje opisać aktualną sytuację świata, socjolog prof. Jadwiga Staniszkis:

 

 „Wokół nas odbywa się rewolucja. Kruszy się tradycyjny model państw jako jedynego ośrodka władzy i źródła norm prawnych mających na celu dobro wspólne. Tradycyjny opis politologiczny nie ma już sensu. Inna jest dziś istota władzy i istota polityki.

Jak to wszystko opisać – niewiadomo. Nie ma odpowiedniego języka. Przechodzimy do zupełnie nowego świata”.                                                                                                „Fakt” z dnia 11.02.2004.

 

 „Góry jak wosk topnieją przed obliczem Pana, przed Panem całej ziemi”.      Ps.97:5 N.B.

 

Współczesny świat nauki i polityki – w początkach trzeciego Tysiąclecia, w 2004 roku nawet nie potrafił opisać zachodzących przemian, gdyż ich nie rozumiał, nie mówiąc już, by mógł je pwstrzymać.

Obecny stan należy oceniać z pozycji proroczej „wieży strażniczej”. Wówczas można „widzieć na dole” erozję władzy pogan w każdej sferze działalności – od rolnictwa, aż po służbę zdrowia. Wszędzie jest widoczny szerzący się chaos i destrukcja.

Powinniśmy widzieć i rozumieć działalność władzy Chrystusa jako ów „kamień” uderzający w stopy posągu ze snu Nabuchodonozora, który burząc władzę pogan sam rośnie, aż napełni całą ziemię (Dan.2:42-45).

Ach! „Kraju zachodzącego słońca” (Zach.8:7) i „...kraju do szczętu podeptanego, którego ziemię rzeki rozerwały”.                                                                                                                 Izaj.18:2.

 

 „Wszyscy obywatele świata i mieszkający na ziemi ujrzycie, gdy będzie chorągiew podniesiona na górach i gdy w trąby trąbić będą, usłyszycie”.                                             Izaj.18:3 B.G.

 

To w tym też kraju, na stulecie Wtórej Obecności, Pan przysiągł na Najwyższy Autorytet i na małą „książeczkę”.

 „Teraz wiem, że Pan wybawił Pomazańca Swego.

Wysłucha go z nieba swego świętego

Przez potężną pomoc prawicy swojej.

Jedni chlubią się wozami, drudzy końmi,

Lecz my chlubimy się imieniem Pana, Boga naszego”.

                       Ps.20:7-8 N.B.

W małym i biednym kraju, przez małą „książeczkę” – „Chronologia Biblijna” – Pan uczynił skromny początek przyszłych, wielkich dzieł Bożych. „Książeczka” ta, jest więc dziełem pomnikowym, jest „białym krukiem” – rzadkością na rynku bibliofilskim. Jest rzeczowym dowodem gwarancji, że „Pan wypełni na ziemi Swoje Słowo skutecznie i bez zwłoki”              Rzym.9:28 B.T.

 

 

 

 

Zestawienie 474

 

 

Kamień z proroczego snu Jakuba obudowany równoległościami:

 

1Moj.28:22 „A kamień ten, którym wystawił na znak będzie domem Bożym, a ze wszystkiego, co mi dasz, dziesięcinę pewną oddawać Ci będę”. ------------------

 

Oto proroczy znak (maseba – 2520) i ważna prorocza data:

 

2520 – 3 Adar  ·  2004 szanah -----------------------------------------------------

 

 

 

 

 

5087

 

 

5087

 

 

2520, to okres czasu liczony od 520 r. pne. – początek budowy Świątyni Zorobabela Agg.1:14-15 i wskazuje 2000 rok - początek pozaobrazu po 2520 latach.

3 Adar 2004 – koniec budowy w pozaobrazie (516 pne. + 2520 = 2004 r.).

 

 

 

Zestawienie 475

 

 

Wielka sprawa Chrystusa pokazana w małym początku:

 

1Moj.28:22 „A kamień ten, którym wystawił”. -------------------------------------

 

Pojemność Nowego Jeruzalemu wg Obj.21:16

podana w skali 1:1000000000:

 

12 x 12 x 12   ---------------------------------------------------------------------

 

 

 

1728

 

 

 

1728

 

 

 

 

Zestawienie 476

 

 

 

Dan.12:7 „Iż po zamierzonym czasie i po zamierzonych czasach i po połowie czasu i gdy do szczętu rozproszy siłę ręki ludu świętego, tedy się to wszystko wypełni”.------------------------------------------------------z Dag m. 2435

 

Przekonanie, że nie będzie zawodu – od 1974 r. trwa aż dotąd:

 

Obj.10:6 „Że odwłoki już nie będzie”. ------------------------------------2597

 

3°°  ·  6  ·  3  ·  2001      3  ·  12  ·  2004  +  1000------------------------

 

 

 

 

 

 

5032

 

 

5032

 

 

 

 

Zestawienie 477

 

 

 

Zapowiedziany koniec sprzeciwiania się Prawdzie:

 

Ezech.12:27-28 „Synu Człowieczy! Oto dom Izraelski mówią: To widzenie, które ten widzi, odwlecze się na wiele dni, a o dalekich dniach ten prorokuje; Przeto im rzecz: Tak mówi Panujący Pan: Nie pójdzie w długą żadne słowo moje, ale słowo, które wyrzekę, stanie się, mówi Panujący Pan”. -----------

 

 

 

 

 

 

 

 

7141

 

 

Widzialny znak potwierdzający stanowisko wiary w chronologię Biblijną:

 

Izaj.33:20 „Wejrzyj na Syon, miasto uroczystych świąt naszych, oczy twoje niechaj patrzą na Jeruzalem, na mieszkanie spokojne, na namiot, który nie będzie przeniesion; kołki jego na wieki się nie poruszą, a żaden powróz jego nie zerwie się”.---------------------------------------------------------5114

 

15  ·  7  ·  2005 ---------------------------------------------------------2027

 

 

 

 

 

 

7141

 

 

 

 

Zestawienie 478

 

 

Ezech.12:23 „Tak mówi Panujący Pan: Sprawię Ja to, iż ustanie ta przypowieść, a nie będą używać tej przypowieści więcej w Izraelu; powiedz im: I owszem, przybliżyły się te dni i spełnienie wszelkiego widzenia”. --------------------------

 

 

 

 

4429

 

 

„...Sprawię Ja to, iż ustanie ta przypowieść...”:

 

Stało się  ·  Lud Wielki  ·  15 Ethanim  ·  2005 szanah . ---------------------

 

 

 

4429

 

 

Wcześniej tylko Lud Wielki osłonięty był namiotem znajomości czasów:

 

Obj.7:17 „I siedzący na tronie rozbije namiot nad nimi”. -----------------------------

 

 

 

4429

 

 

Doświadczenia Wielkiego Grona są pod nadzorem Baranka:

 

Pan Jezus Chrystus, On Król Izraela ---------------------------------------------

 

 

 

4429

 

 

Stało się  gr.  Gegonen  =  186  Obj.16:17.

Lud Wielki  gr.  Ocloj Poluj  =  1362   Obj.7:9.

 

 

 

Zestawienie 479

 

 

 

Izaj.26:1 „Mamy miasto obronne, Bóg zbawieniem opatrzył mury i baszty jego”.-----------------------------------------------------------------------------------2058

 

144 Książęta ------------------------------------------------------------------1356

 

 

 

 

3414

 

 

1Moj.35:15 „I nazwał Jakub imię miejsca onego, gdzie Bóg z nim mówił, Betel”.

 

 

 

3414

 

 

Izaj.26:1 „Mamy miasto obronne, Bóg zbawieniem opatrzył mury i baszty jego”. ----------------------------------------------------------------------------------2058

 

Chrystus --------------------------------------------------------------------gr.1356

 

 

 

 

3414

 

]

Książęta  gr.  Oi Arcontej  =  1212   Jan.7:26.

Chrystus gr.  O Cristoj  = 1356. Mar.15:32.

 

 

Zestawienie 480

 

 

Jan.3:29 „Przetoż to wesele moje wypełnione jest”.  -------------------------------

 

1Moj.35:15 „I nazwał Jakub imię miejsca onego, gdzie Bóg z nim mówił, Betel”.---

 

 

3414

 

3414

 

 

 

 

Zestawienie 481

 

 

1Moj.35:15 „I nazwał Jakub imię miejsca onego, gdzie Bóg z nim mówił, Betel”.--

 

Betlehem  ·  Książęta  ·  3  ·  12  ·  2004 szana ---------------------------------

 

 

3414

 

3414

 

 

Betlehem  hebr.  ~xl-tyb  =  490.

Książęta  hebr. ~yrX  = 550.   Izaj.32:1.

 

 

Zestawienie 482

 

 

1Moj.35:14-15 „Zatem postawił Jakub znak na miejscu onym, gdzie Bóg mówił z nim, a znak on był kamienny i pokropił go pokropieniem i  polał  go  oliwą. I nazwał Jakub imię miejsca onego, gdzie Bóg z nim mówił: Betel”.  ----------------

 

 

 

 

6780

 

 

Czas Betel:

 

Dzień 3  ·  miesiąc 12  ·  rok 6132  ------------------------------------------------

 

 

 

6780

 

 

Według naszego kalendarza:

 

Dzień 12  ·  miesiąc 2  ·  rok 6133  ------------------------------------------------

 

 

 

6780

 

 

Dzień  gr.  hmera  =  154.

Miesiąc  gr.  mhn  =  98.

Rok  gr.  etoj  =  381.

6132 – to rok 2004 liczony od stworzenia Adama (4128 + 2004 = 6132).

6133 – to rok 2005 liczony od stworzenia Adama (4128 + 2005 = 6133).

 

 

Zestawienie 483

 

 

Zach.9:14 „Bo się Pan ukaże przeciwko nim, a jako blask wyniknie strzała Jego; Panujący, mówię Pan zatrąbi w trąbę, a pójdzie w wichrach południowych”. ----

 

Betel  ·  Betlehem  ·  3 Adar  ·  2004 szanah -------------------------------------

 

 

 

3500

 

3500

 

Betel  hebr.  la-tyb  =  443.            Betlehem  hebr.  ~xl-tyb  =  490.

 

 

Zestawienie 484

 

 

 

5Moj.33:2 „Pan z Synaj przyszedł i pojawił się im z Seiru, objaśnił się z góry Faran, a przyszedł z dziesięcioma tysiącami świętych; z Prawicy Jego Zakon ognisty dany im”.---------------------------------------------------------------

 

 

 

 

4260

 

 

2Tym.4:8 „Sławne przyjście Jego”. ---------------------------------------2241

 

3  ·  12  ·  2004 ---------------------------------------------------------2019

 

 

 

4260

 

 

 

Zestawienie 485

 

 

1Moj.33:1 „I podniósłszy Jakub oczy swe ujrzał, a oto Ezaw idzie, a z nim czterysta”. -----------------------------------------------------------------------

 

Nadchodzący „Ezaw” i rok:

 

144  ·  2005  ----------------------------------------------------------------------

 

 

 

2149

 

 

2149

 

 

 

Zestawienie 486

 

 

 

Agg.2:19 „Lecz ode dnia tego będę błogosławił”.---------------------------391

 

Sukot  ·  15 Ethanim  ·  2005 --------------------------------------------3017

 

 

 

3408

 

 

1Moj.35:15 „Nazwał Jakub imię miejsca onego, gdzie Bóg z nim mówił, Betel”.---------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

3408

 

 

 

Zestawienie 487

 

 

 

1Moj.33:20 „A postawił tam ołtarz i nazwał go: Mocny Bóg Izraelski”. ---1476

 

Czas zakończenia ważnego etapu pracy pozaobrazowego Jakuba:

 

Święto Sukot  ·  15 Ethanim  ·  2005 szanah. ---------------------------3383

 

 

 

4859

 

 

Obudowa „maseby” w Ołtarz pokrywa

się z czasem Wieczerzy Wesela Barankowego:

 

Obj.19:9 „Napisz: Błogosławieni, którzy są wezwani na Wieczerzę Wesela Barankowego”. -------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

4859

 

 

Święto Sukot (Namiotów)  hebr.  twksh gx  =  502  Zach.14:16.

 

 

Zestawienie 488

 

 

 

W nazwie Ołtarza mieści się przekonanie, że wypełnienie jest pewne:

 

1Moj.33:20Mocny Bóg Izraelski”.--------------------------------------618

 

Pozaobrazowy Jakub:

 

Lud Wielki---------------------------------------------------------------1362

 

 

 

 

1980

 

 

Ołtarz:

 

Jezus Chrystus ----------------------------------------------------------------

 

 

 

 

1980

 

 

 

 

Zestawienie 489

 

 

Zach.14:9 „A Pan będzie Królem nad wszystką ziemią”.----------------------------

 

1Moj.33:20Mocny Bóg Izraelski” . --------------------------------------------

 

Mar.15:32Chrystus, On Król Izraela”.  --------------------------- wg Delitzscha

 

Święto Sukot  ·  15  ·  7  ·  2005 szanah. --------------------------------------

 

 

618

 

618

 

994

 

2884

 

 

Razem

 

5114

 

Izaj.33:20 „Wejrzyj na Syon, miasto uroczystych świąt naszych, oczy twoje niechaj patrzą na Jeruzalem, na mieszkanie spokojne, na namiot, który nie będzie przeniesiony; kołki jego na wieki się nie poruszą, a żaden powróz jego nie zerwie się”. ----------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

5114

 

 

Po 15 Ethanim 2005 roku pozostaną tylko wspomnienia po przykrych doświadczeniach Kościoła i Wielkiego Grona, związane ze stosunkiem do chronologii Biblijnej i liczbowania.

 

 

 

Strona główna | Wprowadzenie | Zagadnienia | Posłowie | Zasoby | Napisz do nas