Strona główna | Wprowadzenie | Zagadnienia | Posłowie | Zasoby | Napisz do nas

 

 

 

 

 

 

 

SPOTKANIE   JAKUBA   I   EZAWA

 

Historia ludzkości i życiorysy mężów Bożych, to historia spotkań. Wiek Tysiąclecia, który się zaczyna, to czas spotkań człowieka z Bogiem i ludzi z ludźmi. Siedemdziesiąt miliardów ludzkości spotka się ze sobą, a na koniec ze swym ojcem Adamem.

Biblijna historia ludzkości, opisuje wiele epizodów lub obrazowych spotkań: Patriarchów z Aniołami, Jakuba z Ezawem, Józefa z braćmi. Na przełomie wieków – Żydowskiego i Ewangelii – miało miejsce spotkanie ostatniego proroka Jana Chrzciciela z Głową Kościoła – Jezusem Chrystusem i Jego Apostołami. Podobnie rzecz się ma na przełomie wieków – Ewangelii i Tysiąclecia. Reszta duchowej klasy z wieku poprzedniego spotyka się z widzialną reprezentacją Chrystusa, którą stanowią wzbudzeni Prorocy. W obu przypadkach nie występuje metafizyczna pauza, ale jak w sztafetowym biegu – ma miejsce przekazanie pałeczki. Podobnie jak wówczas, Prorok Jan był „głosem wołającym na puszczy – gotujcie drogę Pańską”, tak samo jest obecnie (Izaj.40:3).

Wiele interesujących szczegółów pokazuje nam obrazowa historia spotkania Jakuba z Ezawem. To ona będzie punktem wyjściowym dla naszych rozważań. W czasie spotkania Jakub wyraził znamienne słowa;

 „...Gdy ja ujrzałem twoje oblicze, to jakbym ujrzał Oblicze Boże”.

               1Moj.33:10 B.P.

 

W słowach Jakuba mamy ważną, dodatkową wskazówkę na znaczenie figury Ezawa. Słów tych nie da się odnieść do cielesnego Izraela, ani tym bardziej – jak to ogólnie się tłumaczy – do nominalnego chrześcijaństwa, gdyż stan obydwu społeczności w niczym nie przypomina Oblicza Bożego. Natomiast gdy odniesiemy te słowa do Proroków – do ich „umiarkowania i dystyngowanej samokontroli oraz ich przykładnych osobistych przymiotów charakteru...” (D-627), to wówczas słowa te odsłaniają nam swe głębokie znaczenie.

Oblicze lub twarz – symbol miłości, dobrego charakteru.

Oto oblicze:

 „Tak Bóg umiłował świat, że Syna Swego Jednorodzonego dał, aby każdy kto weń wierzy nie zginął, ale miał żywot wieczny”.                                                                                                          Jan.3:16 B.G.

 

Ujrzenie Proroków jest równoznaczne z ujrzeniem faktu potwierdzającego prawdę powyższych słów. Pojawienie się wzbudzonych Proroków będzie manifestacją Boskiej Miłości – „Oblicza” przysłoniętego jak twarz Mojżesza – zasłoną klasy Proroków (2Moj.34:33-35). Wzbudzeni Prorocy po swoim obwieszczeniu się, będą widzialnym obrazem Niewidzialnego Boga i reprezentantami Niewidzialnego Chrystusa. Będą „dowodem” i „pieczęcią” spełniania się wszystkich proroctw, wizji i obietnic Bożych. Ujrzeć ich oblicze, to tak jakby ujrzeć Oblicze Boże. Tak wzniosłych słów, nie wyraził Jakub wcześniej, gdy śniła mu się drabina, ani gdy mocował się z Aniołem, ani też później, po spotkaniu. Oglądanie oblicza brata swego Ezawa, było dla Jakuba zwieńczeniem wszystkich jego błogosławieństw. Obraz tego spotkania bardzo dobrze ilustruje dramaturgię naszych spodziewań na 15 Ethanim 2005 roku. Jakub najpierw wysłał sondażową misję do Ezawa z następującym przesłaniem:

 

 „Powiedzcie panu memu Ezawowi tak; To mówi sługa twój Jakub. Przebywałem u Labana i aż do tego czasu byłem nieobecny. Nabyłem sobie woły, osły, trzodę, sługi i niewolnice. Pragnę więc przez posłów oznajmić o tym tobie, panie mój, abyś był dla mnie życzliwy”.

 

1Moj.32:5-6 B.T

 

Nieobecność Jakuba przez 20 lat wskazuje, że również temat Wielkiego Grona był nieobecny w okresie 20 lat (1980 – 2000). Nikt nie przyznawał się do tej klasy, nie mówiono i nie pisano o niej. Rolę posłów w ich misji sondażowej w 2000 roku spełniły skromne poselstwa – „Mały Ruch Proroczy”. Ich diakońska misja powiodła się. Posłowie wrócili szczęśliwie z bardzo dobrą wieścią;

 

 

 „Posłowie wrócili z taką wiadomością; Szliśmy do twego brata Ezawa, ale on też już idzie na twoje spotkanie z czterystu ludźmi”.                                                                                 1Moj.32:6 B.T.

 

Informacja posłów była konkretna – „Ezaw już idzie” (6 Siwan 2001, lub wg naszego kalendarza od 28 Maja 2001 roku – pierwsze dowody przedstawiono 13 czerwca 2001 na braterskim spotkaniu w Zwięczycy). Prawie natychmiast rozpoczęły się przygotowania do spotkania. Jako dar dla Ezawa Jakub wydzielił pięć stad bydła – łącznie 580 sztuk. Ezaw na on czas był Książęciem. Hebrajskie słowo „ Dla Książąt” ~yrvl ma wartość liczbową 580.

 

 

 

   I    Kóz                200  +  koźląt       20  =   220

  II   Owiec             200  +  baranów   20  =   220

 III   Wielbłądów      30  +  źrebiąt      30   =   60

 IV   Krów                40  +  wołów      10   =   50

  V   Oślic                 20  +  ośląt         10   =    30

 

 

Razem     580

 

DLA KSIĄŻĄT---------------- hebr. ~yrXl = 580

 

 

Ilość zwierząt była więc niejako kodem adresowym odbiorcy daru. Były to zwierzęta według Zakonu czyste. Posiadały duży potencjał rozrodowy. Wskazuje to na ilość dowodów zgrupowanych w zbiorach opracowań na temat Proroków i Restytucji. Ilość ta jest zaledwie skromnym początkiem „znajomości Pańskiej”, która niebawem zacznie „napełniać całą ziemię”. Stada jako dar, przejęte przez Ezawa, będą się „rozmnażać”, ale już u niego i pod jego kontrolą.

 

 „I tak wyprzedził go (Jakuba) dar jego, on sam zaś spędził noc w obozie”. 1Moj.32:21 N.B.

 

Słowa te wskazują, że dar ma być wysłany odpowiednio wcześniej – przed spotkaniem. Niebawem będzie wyekspediowane już piąte „stado oślic”. Oślice charakteryzują się donośnym głosem, porównywalnym z rykiem lwa. Do spotkania zapewne przygotowuje się też klasa Ezawa. Opis nie podaje nam żadnych szczegółów ich przygotowań. Posłowie zakomunikowali jedynie Jakubowi, że „Ezaw już idzie”. Natomiast tuż przed powitaniem bardziej śpieszył się Ezaw; przejmując inicjatywę spotkania.

 

 „Ale Ezaw wybiegł naprzeciw niego, uścisnął go, objął za szyję i ucałował; wtedy obaj rozpłakali się”.                                                                                                                              1Moj.33:4 B.P.

 

Opis tego spotkania jest piękny. Nie można wykluczyć, że reprezentanci bliźniaczych klas spotkają się też i osobiście. Lecz tworzenie scenariuszy na taką okoliczność byłoby rzeczą niestosowną. Dla Pana wszystko jest możliwe i wszystkie sprawy bliźniaczych klas są pod Jego wysokim mecenatem. Rzeczywistość przewyższy nasze najśmielsze wyobrażenia. Inicjatywa ewentualnego spotkania może wyjść, ale od Proroków, za Pańskim przyzwoleniem. Z Ezawem jest 400 mężów – symbol Kościoła. Po spotkaniu Jakuba z Ezawem miała miejsce prezentacja domu Jakuba – domu wiary. Wszyscy oddali należny pokłon dla Ezawa. Ezaw przyjął też dar złożony z karawany zwierząt.

 

„Zawrócił więc Ezaw tego samego dnia na swój szlak do Seiru. Jakub zaś wyruszył w kierunku Sukkot”.                                                                                                                  1Moj.33:16-17 B.P.

 

Prorocy mają wytyczony „swój szlak” pracy Restytucyjnej na okres Tysiąclecia. Natomiast Wielkie Grono wyrzekając się przy poświęceniu wszelkich praw Restytucyjnych, nie może z nich korzystać. Musi dopełnić ślubów ofiarowania, by dostąpić przemiany do stanu duchowego. Dopiero wówczas „większy będzie służył mniejszemu” (Rzym.9:12).

 

 

KRAJOBRAZ PO SPOTKANIU

 

Jakub zamieszkał w namiotach w Sukkot. Zanim wrócił do Betel zarządził;

 

„Tedy rzekł Jakub do domowników swych i do wszystkich, którzy z nim byli; Odrzućcie bogi cudze, którzy w pośrodku was są, a oczyśćcie się i odmieńcie szaty wasze”.         1Moj.35:2.

 

Jakub rozpoczął działania porządkujące w obrębie swojego obozu.

 „Odrzućcie bogi cudze” – różne scenariusze proroczych wydarzeń. Scenariusze są jak bóstwa – o nich się myśli, mówi i pisze – czczone bywają bardziej od domowników. Na przykład: scenariusz o zabraniu ostatnich członków Kościoła, o uderzeniu przez Elizeusza wód Jordanu, o Obrazie Bestii prześladującej braci, a także o bezpiecznym mieszkaniu Izraela, czy też o akcji Goga itp. Tego rodzaju „bogi” znajdować się mogą w obrębie „obozu Jakuba”. Poza obozem jest dużo więcej, różnego rodzaju ikon, różańców wiszących na ścianach domów, kościołów i noszonych w umysłach wierzących. Porządkowania całego chrześcijaństwa i pogaństwa dokonają już sami Prorocy.

 „I oddali Jakubowi wszystkie bogi cudze, które mieli i nausznice, które były na uszach ich i zakopał je Jakub pod onym dębem, który był niedaleko Sychem”.                      1Moj.35:4 B.P.

 

Jakub zakopał to wszystko pod dębem.

Zakopać – znaczy puścić w wieczną niepamięć.

Pod dębem – pod kontrolą silnych jednostek.

„Zakopanie” też „nausznic” wskazuje na niechęć słuchania baśniowych scenariuszy. Jakub kończył reformę w swoim obozie apelując o ogólne oczyszczenie i zmianę szat.

 „Oczyśćcie się i odmieńcie szaty”.   1Moj.35:2.

To może oznaczać kompleksową zmianę poglądów, zmianę charakteru pracy, tytułów czasopism, likwidację nazw organizacji różnych odłamów domu wiary. Żeby „przywdziać odświętne szaty” na okoliczność Wielkiego Sabatu, trzeba będzie pozbyć się starych szat – wszystkich pozostałości z wieku dwudziestego. „Krajobraz po spotkaniu” zmieni się radykalnie tak w Izraelu jak i w nominalnym chrześcijaństwie.

Jakub kłaniając się Ezawowi siedem razy aż do ziemi, dał przykład swojemu otoczeniu bezgranicznego uznania i lojalności względem Proroków i jego obóz zastosował się do apelu bez zastrzeżeń. Rok 2005 rozpoczyna serią świąt w sposób uroczysty – Nowy Wiek – Nową Erę Wielkiego Sabatu. Pomni na słowa naszego Pana;

 

 „Oto stoję u drzwi i kołaczę, jeśliby kto usłyszał głos mój i otworzył drzwi wnijdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze mną”.                                                                                                                   Obj.3:20.

 

Uświadamiamy sobie dziś z Kim mamy przywilej „wieczerzać” – z Głową Kościoła. Dobrze jest wiedzieć jak wielkie są to przywileje, jak piękne są to prawdy.

 „Kto się chlubi, w Panu niech się chlubi”.                                                                1Kor.1:31.

 

 

 

Zestawienie 401

 

 

1Moj.32:29 „Czemu się pytasz o imieniu moim? I błogosławił mu tam”.-------------

 

Oto udzielający i odbierający błogosławieństwo:

 

Jezus  ·  Świątynia  ·  Lud Wielki ----------------------------------------------

 

 

2183

 

 

2183

 

 

Jezus.  gr  Ihsouj  =  694    Obj.22:16.

Świątynia  gr. Naoj  =  127.

 

 

Zestawienie 402

 

 

1Moj.33:11 „Przyjmijże proszę dar mój, którym ci przyniósł, gdyż mię hojnie błogosławił Bóg”. ----------------------------------------------------------------

 

Początek błogosławieństw:

 

24  ·  6  ·  2000 szanah-------------------------------------------------------------

 

 

 

2385

 

 

2385

 

 

24. 6. 2000, to początek wznowienia przerwanych prac przy budowie pozaobrazowej Świątyni; Agg.1:15; Ezdr.4:24;  5:1-2. (Miesiąc 6, to hebr. Elul). Prawda o Świątyni jest częścią przygotowanego daru dla Ezawa.

 

 

Zestawienie 403

 

 

1Moj.33:11 „Gdyż mię hojnie błogosławił Bóg”.  -----------------------------------

 

Błogosławiony czas:

 

3°°  ·  6 Siwan  ·  2001 szanah ----------------------------------------------------

 

 

234

 

 

2491

 

 

Razem

 

2725

 

Ziemska faza Królestwa ukazana w wielu widzeniach

jako budowanie miasta na południu:

 

Ezech.40:2 „W widzeniach Bożych przywiódł mnie do ziemi Izraelskiej, a postawił mnie na górze bardzo wysokiej, na której było jakoby budowanie miasta na południe”. ----------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

2725

 

 

 

Zestawienie 404

 

 

1Moj.32:6 „I wrócili się posłowie do Jakuba mówiąc: Przyszliśmy do brata twego Ezawa, który też idzie przeciwko tobie, a czterysta mężów z nim”.----------------

 

Oto wysyłający i czas powrotu „posłów”:

 

Lud Wielki  ·  3°°  ·  6 Siwan  ·  2001  -----------------------------------------

 

 

 

3498

 

 

3498

 

 

Lud Wielki  gr.  Ocloj Poluj  =  1362   Obj.7:9.

 

 

Zestawienie 405

 

 

1Moj.35:14-15 „Zatem postawił Jakub znak na miejscu onym, gdzie Bóg mówił z nim, a znak on był kamienny i pokropił go pokropieniem i polał go oliwą. I nazwał Jakub imię miejsca onego, gdzie Bóg z nim mówił, Betel”.------------------------

 

Czas ukończenia pozaobrazowej Świątyni liczony

od stworzenia Adama w 4128 r. pne. (4128 + 2004):

 

Dzień 3  ·  miesiąc 12  ·  rok 6132-----------------------------------------------

 

 

 

 

6780

 

 

6780

 

 

Dzień  gr.  hmera  =  154     Miesiąc  gr.  mhn  =  98      Rok  gr.  etoj  =  381.

 

Po trzydziestu latach od wydania „Chronologii Biblijnej” (1974) temat bliźniaczych klas został rozbudowany w „Pięćdziesiątnicy” część I do IV oraz w „Chrystus, On Król Izraela”. Jednozdaniowe pytanie ze str. 103 „Co wyobrażają rodzące się bliźniaki w 2000 r.?” stanowi obecnie rozbudowaną „Świątynię” i dar dla Ezawa.

 

 

 

Zestawienie 406

 

 

„...Wyleję Błogosławieństwa, tak że go nie będziecie

mieli gdzie podziać” Mal.3:10:

 

1Moj.33:11 „Gdyż mię hojnie błogosławił Bóg, a mam wszystkiego dosyć”.---------

 

Święto Sukot  ·  15  ·  7  ·  2005------------------------------------------------

 

 

 

 

 

670

 

2529

 

 

Razem

 

3199

 

Wielki Dawca błogosławieństw:

 

Chrystus, On Król Izraela--------------------------------------------------------

 

 

 

3199

 

 

Chrystus, On król Izraela  gr.  O Cristoj o Basileuj Tou Israhl  =  3199   Mar.15:32.

Święto Sukot (Namiotów)  hebr.  twksh gx  =  502  Zach.14:16.

 

 

 

Zestawienie 407

 

 

1Moj.33:11 „Przyjmijże proszę dar mój, którym ci przyniósł, gdyż mię hojnie błogosławił Bóg, a mam wszystkiego dosyć. A tak uprosił go, że to przyjął”. ----

 

Obdarowani i czas przyjęcia darów:

 

Książęta  ·  15  ·  7  ·  2005  ·  Nowa Ziemia-------------------------------------

 

 

 

3339

 

 

3339

 

 

Książęta  gr.  Oi Arcontej  =  1212   Izaj.32:1 – LXX.

Nowa Ziemia  gr.  Gh kainh.  =  100   Izaj.66:22 wg.LXX.

 

 

 

Zestawienie 408

 

 

 

1Moj.33:8-9 „A ów wszystek hufiec na co, z którymem się spotkał? Odpowiedział Jakub: Abym znalazł łaskę przed oczyma Pana mego”. „Mam ja dosyć bracie miły, miej ty swoje”.  -----------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

3449

 

 

Dary dla „Ezawa” i początek wysyłki:

 

3Moj.23:16 „Pięćdziesiątnica”------------------------------------------------454

 

Mar.15:32 „Chrystus, On Król Izraela”.--------------------------------------994

 

Początek wysyłania w roku:

 

2001------------------------------------------------------------------------2001

 

 

 

 

 

3449

 

 

1Moj.32:20 „Powiedzcie mu też: Oto, sługa twój Jakub idzie za nami mówił bowiem: Ubłagam oblicze jego upominkiem, który idzie przedemną, a potem ujrzę oblicze jego”.-------------------------------

 

 

 

 

 

3449

 

 

Pięćdziesiąt dni, to Pięćdziesiątnica  hebr.  ~wy ~yfmx  =  454. 3Moj.23:16,

Chrystus, On Król Izraela  hebr.  larfy $lm xyfmh  =  994 Mar.15:32  wg Delitzscha.

 

 

Zestawienie 409

 

 

 

1Moj.33:10 „Nie tak będzie proszę; jeślim teraz znalazł łaskę w oczach twoich, weźmij upominek mój z ręki mojej, przeto, iżem widział oblicze twoje, jakobym widział Oblicze Boże i łaskawieś mię przyjął”.----------------------------------

 

 

 

 

 

4635

 

 

Oto wykładnia proroczych Prawd jako dary od Jakuba dla Ezawa:

 

„Duch proroctwa”.------------------------------------------------------------283

 

„Pięćdziesiątnica”------------------------------------------------------------1923

 

„Chrystus, On Król Izraela”--------------------------------------------------2429

 

 

 

 

4635

 

 

Duch proroctwa  hebr.  hawbnh xwr  =  283  Obj.19:10  wg Delitzscha.

Dzień Pięćdziesiąty (Pięćdziesiątnica) gr. Thn hmeran thj penthkosthj  =  1923 Dz.Ap,2:1.

 

Chrystus, On Król Izraela  gr.  O Cristoj o basileuj Israhl  =  2429  Mar.15:32.

 

Zestawienie 410

 

 

 

1Moj.33:10 „Bo oglądałem oblicze twoje, jak się ogląda oblicze Boga”. ------1828

 

Mar.15:32 „Chrystus, On Król Izraela”.---------------------------wg Delitzscha 994

 

 

 

2822

 

 

Fakt ujrzenia Proroków, jest zarazem ujrzeniem

Oblicza Boskiej Miłości:

 

Łuk.13:28 „Ujrzycie Abrahama i Izaaka i Jakuba i wszystkie proroki w Królestwie Bożym”.------------------------------------------------------------wg Delitzscha

 

 

 

 

 

 

2822

 

 

 

Zestawienie 411

 

 

1Moj.32:32 „Przetoż nie jadają synowie Izraelscy żyły skurczonej, która jest przy stawie biodry, aż do dnia tego”.-------------------------------------------------

 

Przełomowy czas:

 

Dzień 6  ·  miesiąc 3  ·  rok 2005 ------------------------------------------------

 

 

 

2737

 

 

2737

 

 

Dzień  hebr.  ~wy  =  56      Miesiąc  hebr.  Xdx  =  312       Rok  hebr.   hnX  =  355.

 

 

Zestawienie 412

 

 

1Moj.32:32 „Przetoż nie jadają synowie Izraelscy żyły skurczonej, która jest przy stawie biodry, aż do dnia tego, iż był uderzył w staw biodry Jakubowej, i w żyłę skurczoną”.----------------------------------------------------------------------

 

Kamień Węgielny  ·  Chrystus, On Król Izraela--------------------------------

 

 

 

 

3783

 

3783

 

 

Kamień Doświadczony  gr.  Liqon Akrogwniaion  =  1354  1Piotr.2:6.

Chrystus, On Król Izraela  gr.  O Cristoj o Basileuj Israhl  =  2429 Mar.15:32.

 

Powyższe dwa zestawienia wyjaśniają przyczynę odrazy do Prawdy na czasie, w okresie 2001 – 2005 r. Dziwnym jest, że wielu, uderzenie w biodro Jakuba, przełożyło sobie na pokarm z mięsa zwierząt czystych, których Pan nie uderzał, ani spożywania ich nie zakazywał. Jest to obrazowy szczegół wskazujący na odrazę do przyjmowania Boskiej Chronologii.

 

 

Zestawienie 413

 

 

 

1Moj.32:31 „I weszło mu słońce, kiedy minął miejsce Penuel; a on chramał na biodro swoje”.-------------------------------------------------------------2817

 

Koniec utykania:

 

15  ·  7  ·  2005 szanah------------------------------------------------------2382

 

 

 

 

5199

 

 

Słońce świata:

 

Jezus Chrystus, Król Żydowski--------------------------------------------------

 

 

 

 

5199

 

 

Jezus Chrystus Król Żydowski gr. Ihsouj Cristoj o Basileuj twn Ioudaiwn  =  5199.

 

 

Zestawienie 414

 

 

1Moj.33:18 „I przyszedł Jakub zdrowo do miasta Sychem, które było w ziemi Chananejskiej, gdy się wrócił z Padan Syryjskiego i położył się przed miastem”.-----------------------------------------------------------------------------------

 

Upragniony cel wędrówki Jakuba i czas:

 

Król Izraelski  ·  Sukot  ·  15  ·  7  ·  2005------------------------------------

 

 

 

 

3521

 

 

3521

 

 

Król Izraelski  gr.  Basileuj Israhl  =  1003  Mat.27:42

 

POWITANIE

 

Subtelna nić spełnienia, już się nie przędzie

Zaczyna się czas widzenia, będzie srebrna lina

Ona opasze ziemię, zmieni wszystko i wszędzie

Nad Penuel wschodzi słońce i zorza zaranna

Już widać „Nową Ziemię”, tam wszystko żywe, wieczne

Ranny horyzont otwiera powieki oczekiwania

Morze się burzy, grzmi niebo, okręt płynie bezpiecznie

Zbliża się czas spotkania i radość powitania

Koniec podróży ma wyznaczony płynący statek

Załodze będą dane – nowe szaty do przebrania –

Dobre wieści i myśli dla nich, zachowano na ostatek

Jak ongiś w Kanie dobre wino w czasie ucztowania

Za nami morza słone – jak łzy – Bóg je ociera

I chociaż będziemy się cieszyć, śpieszyć i płakać

Ucztować i skakać, będzie to radosna atmosfera

Po długiej podróży Bliźniacy mają się spotkać

W asyście Aniołów, wśród nich jest Książę Michał

Nad nimi – pamiętajmy – jest Jahwe – On Najwyższy!

Gdzieś obok stoi córka królewska – Michol

Powitajmy Ich, w świętych szatach przez pokłon najniższy

Nie w pokutnych worach, gdyż tak nie przystoi

W ten niepowtarzalny, wyjątkowy czas

W powitaniu wezmą udział tylko sami swoi

Oby nie zabrakło tam żadnego z nas.

 

 

 

 

 

Strona główna | Wprowadzenie | Zagadnienia | Posłowie | Zasoby | Napisz do nas