Strona główna | Wprowadzenie | Zagadnienia | Posłowie | Zasoby | Napisz do nas

 

 

 

 

 

 

PROROK   JAN   (CHRZCICIEL)

 

 

 

 

Długa jest lista natchnionych proroctw wskazujących na przyjście „Pożądanego przez wszystkie narody” (Agg.2:7). Zaczyna się ona od słów obietnicy danej w Raju: „...To potrze tobie głowę, a ty mu potrzesz piętę”. Prorocza linia jest linią wiary i u bardzo wielu została ona osłabiona, a często i zerwana tak, że są gotowi powiedzieć: „Przedłużają się dni, a z tego widzenia nic nie będzie”. (Ezech.12:22). Ważnym punktem były słowa Proroka Jana Chrzciciela wypowiedziane nad Jordanem: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata”. (Jan.1:29). Ostatni prorok Jan w ostatnim swoim oświadczeniu, wyraził też inne znamienne słowa:

 „Kto przyjmuje świadectwo Jego, ten zapieczętował, że Bóg jest prawdziwy”.            Jan.3:33.B.G.

 

Od tamtego momentu odbywa się owo pieczętowanie Bożych obietnic przez każdego wierzącego członka domu wiary.

„...Każdy, kto chce mieć taką pewność (wiary), musi zapieczętować, że Bóg jest prawdziwy”.                                                                                                                                     E-230.

 

Jak to jest czynione? Przez cały Wiek Ewangelii, aż dotąd, ma miejsce ciągłe zmaganie się dwóch przeciwstawnych poglądów. Jeden, który niestety jest znaczną większością – lansuje pogląd, że „z tego widzenia nic nie będzie”. Drugi wyznawany przez mniejszość uwiarygodnia i potwierdza, „że Bóg jest prawdziwy”.

 „Cóż tedy na to powiemy? Jeśli Bóg za nami, któż przeciwko nam?”         Rzym.8:31 N.B.

 

Walka ta niebawem zakończy się zwycięstwem Boskiej Prawdy. Ci, którzy stanowią obecnie „dom wiary” muszą nadal posiadać zupełną zbroję Bożą, aby przypadkiem w końcówce tej walki, nie stali się „synami niedowiarstwa”. Małe niedowierzanie może stanowić niebezpieczną szczelinę na naszej tarczy wiary. Wielkie Grono, chociaż nie jest tak zapieczętowane jak był Kościół, ono również powinno „pieczętować” Boskie obietnice, aby samo było „bezpieczne” (2Kron.20:20). „Bezpieczeństwo wiary” jest obecnie sprawą priorytetową – dla Izraela duchowego i cielesnego. Lekcje wzięte z obrazowych doświadczeń ostatniego proroka Starego Testamentu – Jana Chrzciciela, są lustrzanym odbiciem doświadczeń Wielkiego Grona naszych dni. Zatem poświęćmy chwilę czasu na ich przypomnienie i ponowne przeanalizowanie.

 

Imię Jan – hebr Yohanan – znaczy Jehowa jest łaskawy dar Jehowy, wdzięczny, miły.

 

Z uwagi na takie wzniosłe znaczenie tego imienia nie często było ono nadawane w Izraelu. W rodzinie kapłańskiej – od Aarona, aż do Zachariasza – żaden potomek nie otrzymał takiego imienia. Krewni Zachariasza również nie chcieli zaakceptować tego imienia, mówiąc:

 

 „Nie ma przecież nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię”.Łuk.1:61 B.P.

 

To Pan Bóg zadecydował i oznajmił przez Anioła Gabriela – „nadasz mu imię Jan”. (Łuk.1:13). Listę szacownego grona – 144 Proroków – zamknął Bóg imieniem Jan. Po osiągnięciu wieku trzydziestu lat, Jan otrzymał drugie imię – Chrzciciel. Jan Chrzciciel był „dobrze urodzonym” Synem Zakonu. Pochodził z rodu kapłańskiego Aarona, Pan Bóg nadał mu imię i oznajmił to przez Anioła w Świątyni jego ojcu, Zachariaszowi. Zachariasz za swoje niedowiarstwo, został ukarany utratą mowy na okres 9 miesięcy. Wszystkie te okoliczności nie miały precedensu.

 

 „...utracisz mowę i nie będziesz mógł mówić, aż do dnia, w którym to się stanie...”

„...na migi pytali się ojca, jakie imię chciałby mu dać”.                                 Łuk.1:18-22,62 B.P.

 

Nieco wcześniej Zachariasz w przerażeniu i niedowierzaniu zapytał Anioła Gabriela: „Po czymże to poznam?” (Łuk.1:18). Pytanie to było ogólnie znane: Abraham wstawił je Bogu (1Moj.15:8). Wczujmy się w sytuację Abrahama i Zachariasza. Pytanie Abrahama było dowodem jego wiary, natomiast pytanie Zachariasza wynikało z jego strachu i niedowierzania. Jako urzędujący kapłan składał akurat ofiarę z kadzidła i modlił się – być może o przyjście Mesjasza. Anioł Gabriel nawiązał do jego modlitwy:

„Anioł zaś rzekł do niego: Nie bój się, Zachariaszu, bo wysłuchana została modlitwa twoja”.                                                                                                                                                            Łuk.1:13 N.B.

Modlitwa została wysłuchana, obok stanął Niebieski Posłaniec – Gabriel. Jakiego jeszcze znaku oczekiwał Zachariasz? Czy taka odpowiedź nie była wystarczająca? Zachariasz okazał się niekonsekwentny. Nie możemy się tak bardzo dziwić Zachariaszowi. Obecnie wielu modli się „Przyjdź Królestwo Twoje”, prosi też o światło na rozwijający się Plan Zbawienia. A gdy to nadchodzi i staje się już faktem, wówczas powstaje bojaźń wielka i żądanie, nieokreślonego bliżej znaku z nieba. Jeśli będzie dany znak, to taki sam jak dla Zachariasza – zanik duchowego słuchu i mowy. Do dyspozycji pozostanie tylko „język migowy”. Trzydzieści lat później syn Zachariasza – Jan, tak ocenił postawę swego ojca i jemu podobnych:

„...Nie próbujcie wmawiać w siebie: Ojca mamy Abrahama; powiadam wam, bowiem, że Bóg może z tych kamieni wzbudzić dzieci Abrahamowi”.                                                  Łuk.3:8 N.B.

 

„...z tych, których traktujecie tak nisko jak kamienie pod nogami waszymi – godne podeptania – Bóg wzbudzi dzieci Abrahamowi”.                                                                         WT-1900-25.

 

W 1974 roku, w kwietniu ukazała się książeczka pt. „Chronologia Biblijna”. To, co tam zostało zapowiedziane dziś „wypełnia się w uszach naszych”. Temat o misji Jana Chrzciciela, jest dla klasy Jana tematem jubileuszowym – 1974 +30 = 2004. Według zapowiedzi Anioła Gabriela Jan miał sprawować wielkie dzieło przed Panem: „...Ten będzie wielkim przed Panem”. Łuk.1:15. Nasz Pan później to potwierdził:

 „Zaprawdę powiadam wam: Nie powstał z tych, którzy się z niewiast rodzą, większy nad Jana Chrzciciela”.                                                                                                                       Mat.11:11 B.G.

 

Ostatni prorok był Heroldem Wielkiego Króla – Mesjasza i na tym polegała jego wielkość. Podobne przywileje ma obecnie klasa Jana. Zwykle wielkość mierzy się dorobkiem, który pozostawia się po sobie np. Izajasz nazywany jest wielkim prorokiem z uwagi na wielkość jego proroctwa. Prawdziwa wielkość zasadza się na wielkiej pobożności oraz na ważności przywilejów, którymi się bywa zaszczyconym. Janowi wielkość była przypisaną jeszcze przed jego urodzeniem. Miał być ostatnim na liście stu czterdziestu czterech Proroków. Wielkim się zostaje nie tylko wówczas, gdy się jest pierwszym, ale także, gdy się jest ostatnim. Tak też było z ostatnim członkiem Kościoła.

Ostatni Prorok – Jan Chrzciciel – osobiście obcował z Mesjaszem przez okres 30 lat. On nie tylko wówczas był palcem wskazującym na Baranka Bożego, ale i obecnie wśród grona wzbudzonych Proroków, spełniać może rolę zwiastuna dobrych wieści o Mesjaszu, o którym oni wszyscy prorokowali. To jego ręce dotykały Mesjasza, gdy chrzcił Go w Jordanie – to dla tej przyczyny otrzymał drugie imię „Chrzciciel”.

Jan Chrzciciel był w jednej osobie: Prorokiem, „Przyjacielem Oblubieńca i Oblubienicy”, figurą na Kościół i Wielkie Grono. Był Wielkim według miary wielkości Mesjasza-Króla i duchowych klas Kościoła Pierworodnych. Prorok Jan Chrzciciel, podobnie jak i prorok Daniel nie są dotąd uznani przez Żydów za proroków. W obu przypadkach przyczyna jest ta sama. Pierwszy wskazał na Jezusa jako „Baranka Bożego”, drugi pisał o śmierci Mesjasza „w połowie ostatniego tygodnia”. (Dan.9:24-27). Z Danielem było więcej „kłopotu”. Żydzi, żeby nie doliczyć się dokładnej „połowy ostatniego tygodnia”, zmienili kalendarz.

 

 

Natomiast z Janem było inaczej, dlatego, że nie pozostawił po sobie żadnej księgi, do której musieliby się ustosunkować. Jego słowa zapisane są w czterech Ewangeliach, a tych – jak wiemy – Żydzi również nie uznają. Żydzi jako naród dotąd nie powiedzieli jeszcze, że „Bóg jest Prawdziwy”. Niebawem, gdy uznają Jezusa za Mesjasza, uznają też Daniela i Jana za Proroków Bożych i położą pieczęć prawdziwości wszystkich Bożych słów przez nich wypowiedzianych.

 

JAN  CHRZCICIEL  FIGURĄ

 

„A jeśli to chcecie przyjąć, onci jest Eliasz. Który miał przyjść”.             Mat.11:14 B.G.

 

„Jan podczas pierwszego przyjścia stanowił po części dopełnienie figury, która swój początek miała w osobie i działalności Eliasza. Misja Jana w trakcie pierwszej Obecności obrazowała końcową działalność Kościoła w czasie Wtórej Obecności. Oni to – ‘nogi Chrystusa w ciele’,’ nogi Eliasza’ – obwieszczają nadejście Królestwa (Izaj.52:7). Tym, którzy ‘to chcą przyjąć’ ogłaszamy, że nadeszło Królowanie Chrystusa uwielbionego. Podobnie też dla tych, którzy ‘to chcą przyjąć’ wskazujemy na przepowiedzianego, pozaobrazowego Eliasza”.

B-253 N.W.

 

W ten to sposób urząd Proroka Jana Chrzciciela, jest figurą na Urząd Wiernego Sługi w czasie Wtórej Obecności Pana. Pełne uznanie wykładni Wiernego Sługi jest pieczęcią, że „Bóg jest Prawdziwy”, że nic nie zawiodło.

 

POWTÓRNE  ŚWIADECTWO

 

„On to pójdzie przed Nim w duchu i mocy Eliaszowej”   Łuk.1:17 N.B.

 

Będzie objawiał ducha odważnego i nieugiętego mając po swojej stronie ducha Prawdy”.  -WT.1892-77.

Jan Chrzciciel działał tak, jak ongiś działał Elizeusz, gdy spoczął na nim Duch Eliaszowy (2Król.2:15). Jan Chrzciciel jest też „przedłużeniem” figury Elizeusza w odniesieniu do Wielkiego Grona. Gdy pytającym go odpowiadał, że nie jest „Eliaszem” ani „Prorokiem” (Jan.1:21), miał na myśli, że nie jest zupełnym wypełnieniem figury Eliasza i Proroka, o którym pisał Mojżesz – „Proroka wam wzbudzi Pan...” (5Moj.18:15). Mojżesz pisał o „zbiorowym Proroku”, którego Jan był zaledwie 1/144 jego częścią.

„Jako ostatni reprezentant ‘domu sług’ on wykonał zadanie swego posłannictwa z powagą oświadczając, iż Jezus jest tym od dawna obiecanym Mesjaszem – Królem, który wkrótce rozpocznie wybieranie klasy Małżonki, by była współdziedziczką Jego w Królestwie. On (Jan Chrzciciel) jako Prorok rozumiał, iż nie nadawał się do tej klasy, jednak radował się z przywileju obwieszczenia Oblubieńca mówiąc:, Kto ma Oblubienicę, ten jest Oblubieniec, a przyjaciel Oblubieńca, który przy Nim stoi słucha Go i doznaje największej radości na głos Oblubieńca. Taka jest moja radość, zaznaję jej w pełni. Jan.3:29”.                        WT.1910-4543.

 

Podobnie i Wielkie Grono raduje się, „że Małżonka nagotowała się(Obj.19:7). Jan Chrzciciel, jako przyjaciel Oblubieńca – według zwyczajów wschodnich, przyjaciel otrzymywał od Oblubieńca pewne zadanie do wykonania, mające związek z weselem i wieczerzą wesela. W pozafigurze jest podobnie – Wielkie Grono wykonuje takie zlecone przez Oblubieńca zadanie – obwieszcza, że Kościół już uwielbiony, że Prorocy wzbudzeni, i że w 2005 r. sami obwieszczą swoje zmartwychwstanie. Poselstwo Proroka Jana wówczas, a klasy Jana obecnie, polega na obwieszczaniu. W obu przypadkach jest to „Głos wołającego na puszczy” (Mat.3:3). Była to puszcza judzka i wołanie adresowane było do miast judzkich:

 „..Mów do miast Judy: Oto wasz Bóg! Oto Pan, Jahwe, z potęgą nadciąga..”.- Izaj.40:3-10 B.P.

 

„Miasta judzkie” – wyobrażają wszystkich, którzy są w społeczności z Bogiem”.              WT.1892-78.

Apel kierowany jest do uosobionego Syonu i Jeruzalemu.

 

 

 „Należy się spodziewać, że wraz ze zbliżaniem się czasu ucisku wpływy prawdziwego Kościoła – klasy Eliasza i Jana Chrzciciela – oraz liczba jego członków będą się zmniejszać, podczas gdy Chrystus triumfujący w chwale – to samo Ciało, lecz z drugiej strony zasłony – będzie rósł. Proroczo wskazał na to Jan. (Jan.3:30)”                                                               C-242 N.W.

 

Proces ten wyraźnie się zaznaczył po 1977 r. Z końcem Wysokiego Powołania obie klasy mogły się już tylko umniejszać, pod względem liczby i wpływów. Stan taki utrudnia przyjmowanie wiarą wszystkiego, co ta malejąca „Reszta” obwieszcza. Dlatego w Objawieniu mamy dwukrotnie napisane: „Napisz...te prawdziwe słowa są Boże”. (Obj.19:9, 21:5 B.P.) Słowa są Boże, a nie małej „Reszty”. Słowa Proroka Jana Chrzciciela spełniły się niezależnie od liczby jego uczniów. Po kilku latach Apostoł Paweł spotkał ostatnich dwunastu uczniów Jana w Efezie. Poświęcił im dwa lata nauczania, ale nie wszystkich pozyskał dla Chrystusa (Dz.Ap.19:1-10).

 

PIECZĘĆ  JAKO  DOWÓD

 

„Kto zaś przyjął jego świadectwo, ten przyłożył pieczęć na dowód, że Bóg mówi Prawdę”

Jan.3:33 B.P.

 

Pieczęć jest jak podpis – ma charakter urzędowy lub prywatny. Zwykle jest z datownikiem i jakimś symbolem. Ona nadaje ważność wszelkim dokumentom i deklaracjom. Pan Bóg często dawał podwójny podpis dla Swoich Słów. Pierwszy – gdy na początku mówił – „Tak mówi Pan Zastępów”, oraz jeszcze raz na koniec – „Tak mówi Pan Zastępów”. (Np. Agg.2:7-8,24).

Podobnie każdy człowiek Boży i każdy restytucyjny człowiek, musi odpowiedzieć Panu Bogu swemu swoje „tak” na początku drogi poświęcenia i na jej końcu. Każdy musi wyrobić w sobie absolutną wiarę w Boskie Obietnice, że te nigdy nie zawodzą oraz absolutne zaufanie i zawierzenie Bogu do końca. Dla restytucyjnych ludzi lojalność względem widzialnych reprezentantów Boga i Chrystusa to jest Proroków – będzie ich pieczęcią, że Bóg mówi Prawdę. Od tego momentu od tej daty każdy rozpocznie swój stuletni marsz ku żywotowi wiecznemu. Na końcu Tysiąclecia wszyscy jeszcze raz – przyłożą swoją osobistą pieczęć potwierdzając, że „Bóg jest Prawdziwy”.

 

„Panie! Tyś moim Bogiem!

Będę Cię wysławiał i wielbił

Twoje Imię, gdyż dokonałeś cudów;

Twoje odwieczne Plany są niezłomną Prawdą

Izaj.25:1 N.B.

 

 

„W cudowny sposób Stwórca Pan

Wypełnia Plany Swe

I żąda, aby ludzki stan

Stosował do nich się”.

Pieśń 63.

 

 

 

 

Zestawienie 325

 

 

 

Izaj.40:3 „Głos wołającego na puszczy”.  -------------------------------- 691

 

Jan.1:23 „Głos wołającego na puszczy”. -------------------------------- 3972

 

 

 

4663

 

 

Czas wołania przez chronologię:

 

1974    Penuel  ·  Sukot  ·  15  ·  7  ·  2005  -------------------------------

 

 

 

 

4663

 

 

Penuel  hebr.  laynp  =  171  1Moj.32:31     Sukot  hebr.  twksh=  491.

 

 

Zestawienie 326

 

 

 

Mal.4:5 „Oto, Ja wam poślę Eliasza proroka, pierwej niż przyjdzie on wielki i straszny Dzień Pański”. ------------------------------------------------1661

 

Początek wielkiego 1000 letniego Dnia Pańskiego:

 

Dzień 3  ·  miesiąc 12  ·  rok 2004  +  1000  ---------------------------- 3742

 

 

 

 

5403

 

 

Jan.12:14 „A dostawszy Jezus oślęcia, wsiadł na nie, jako napisane jest”.  ------

 

 

 

5403

 

 

Dzień  hebr.  ~wy  =  56     Miesiąc  hebr.  Xdx  =  312     Rok  hebr.  hnX  =  355.

 

 

Zestawienie 327

 

 

Jan.1:23 „Jam jest głos wołającego na puszczy”. ------------------------------------

 

Oto wołający i ogłoszony czas Królestwa:

 

Lud Wielki  ·  One drugie panny  ·  15 Ethanim  ·  2005 szanah -------------

 

 

4780

 

 

4780

 

 

Lud Wielki  gr.  Ocloj Poluj  =  1362   Obj.7:9.

One drugie panny  gr.  Ai loipai parqenoi  =  537  Mat.25:11.

 

 

Zestawienie 328

 

 

Jan.1:23 „Jam głos wołającego na puszczy”. --------------------------------------

 

Obj.11:12 „Patrzyli na nich nieprzyjaciele ich”. ------------------------------------

 

 

4780

 

4780

 

 

 

Zestawienie 329

 

 

Łuk.1:17 „On pójdzie wprzód przed obliczem jego w duchu i w mocy Eliaszowej”.

 

Początek pracy pozaobrazowego Jana Chrzciciela

liczony od stworzenia Adama (4128 + 2000):

 

24 Elul  ·  6128 ------------------------------------------------------------------------------

 

 

6219

 

 

6219

 

 

Elul to miesiąc szósty według rachuby Biblijnej – Agg.1:15..      Elul  hebr.  lwla  =  67.

 

24 Elul 2000 rok, to początek wznowienia przerwanych prac przy budowie pozaobrazowej Świątyni po upływie 2520 lat od wznowienia prac przy przerwanej budowie Świątyni Zorobabela w 520 roku pne.; Ezdr.4:24; 5:1-2; Agg.1:15.

 

 

Zestawienie 330

 

 

Izaj.40:3 „Głos wołającego na puszczy: Gotujcie drogę Pańską, prostą czyńcie na pustyni ścieżkę Boga naszego”. ------------------------------------------------

 

Oto wytyczona droga wiary:

 

Chronologia  ·  Rachunki  ·  Liczby Biblijne ----------------------------------

 

Obj.11:11 „Nogi ich  ·  Nogi ich”  ------------------------------------------------

 

 

 

2139

 

 

3132

 

2000

 

 

Razem

 

7271

 

Koniec poselstwa:

 

Obj.11:12 „Wstąpili na niebo w obłoku i patrzyli na nich nieprzyjaciele ich”. -------

 

 

 

7271

 

 

Chronologia  gr. Cronologia  =  1004.

Rachunki gr. H ariqmhtikh   =  514.

Liczby Biblijne  gr.  Oi ariqmoi tou Bibliou  =   1614.

Nogi ich hebr.  ~hylgr  =  288  wg Delitzscha. Obj.11:11.

Nogi ich gr.  podaj autwn  =  1712.

 

 

Zestawienie 331

 

 

Izaj.40:3 „Głos wołającego na puszczy: Gotujcie drogę Pańską”. -------------------

 

Jan.1:23 „Głos wołającego na puszczy: Prostujcie drogę Pańską”.------------------

 

 

1077

 

6694

 

 

Razem

 

7771

 

Początek ogłaszania Tysiącletniego Królestwa:

 

Dzień 6  ·  miesiąc 3  ·  rok 6129  +  1000 ---------------------------------------

 

 

 

7771

 

 

Dzień  gr.  hmera  =  154.

Miesiąc  gr.  mhn  =  98.

Rok  gr.  etoj  =  381.

6129 – to rok 2001 liczony od stworzenia Adam (4128 + 2001 = 6129).

 

 

Zestawienie 332

 

 

Jan.1:21 „Prorokiemeś ty? I odpowiedział: Nie jestem”. -----------------------------

 

3°°  ·  6 Siwan  ·  2001 szanah ----------------------------------------------------

 

 

2491

 

2491

 

 

 

 

Zestawienie 333

 

 

Jan.1:21 „Cóżeś tedy? Eliasześ ty? A on rzekł: Nie jestem”.  ------------------------

 

Izaj.40:3 „Głos wołającego na puszczy: Gotujcie drogę Pańską, prostą czyńcie na pustyni ścieżkę Boga naszego”. -------------------------------------------------

 

 

2139

 

 

2139

 

 

 

 

 

Zestawienie 334

 

 

Jan.3:29 „Kto ma Oblubienicę, Ten jest Oblubieniec, a przyjaciel Oblubieńca, który stoi a słucha Go, weseli się weselem dla głosu Oblubieńcowego; przetoż to wesele moje wypełnione jest”. -------------------------------------------------------- p.l.

 

Miasto Święte Jeruzalem  ·  dzień 3  ·  miesiąc 12  ·  rok 2004 ---------------------

 

 

 

 

4627

 

4627

 

 

Miasto Święte Jeruzalem  gr.  Thn polin thn agian Ierusalhm  =  1885 Obj.21:2.

Dzień  hebr.  ~wy  =  56       Miesiąc  hebr.  Xdx  =  312        Rok  hebr.   hnX  =  355.

 

 

Zestawienie 335

 

 

Jan3.29-30 „Przetoż to wesele moje wypełnione jest. On musi rosnąć, a mnie musi ubywać”. ------------------------------------------------------------------------

 

Czas, od którego widzialna władza Króla Izraela

zacznie się coraz bardziej ujawniać – wypełnienie radości dla „Jana”:

 

Pan Jezus Chrystus  ·  3  ·  12  ·  2004  +  1000 -----------------------------------

 

 

 

5605

 

 

5605

 

 

Pan Jezus Chrystus gr.  Kurioj Ihsouj Cristoj  = 2586.

 

 

Zestawienie 336

 

 

Mal.3:1 „Oto Ja posyłam Anioła Mego, który zgotuje drogę przed Obliczem Moim; a zarazem przyjdzie do Kościoła swego Panujący, którego wy szukacie i Anioł Przymierza, którego wy żądacie; oto, przyjdzie, mówi Pan Zastępów”. ----------

 

 

 

 

5950

 

 

3 Adar · 2004 szanah    Święto Sukot · 15 Ethanim · 2005 szanah---------------

 

 

5950

 

 

Książęta  ·  3 Adar  ·  2004 – 15 Ethanim  ·  2005-----------------------------

 

 

5950

 

 

Święto Sukot (Namiotów)  hebr.  twksh gx  =  502  Zach.14:16.

Książęta  gr.  Oi Arcontej  =  1212   Jan.7:26.

 

 

Zestawienie 337

 

 

 

Wiele poglądów należało skorygować:

 

Jan.1:23 „Jam jest głos wołającego na puszczy: Prostujcie drogę Pańską”.  ----

 

 

 

 

7502

 

 

Izaj.40:3 „Głos wołającego na puszczy: Gotujcie drogę Pańską, prostą czyńcie na pustyni ścieżkę Boga naszego”.-------------------------------------2139

 

Jezus Chrystus-------------------------------------------------------------1980

 

Święto Sukot  ·  15 Ethanim  ·  2005 szanah------------------------------3383

 

 

 

 

7502

 

 

Sukot  ·  15 Ethanim  ·  baszanah 6133--------------------------------------

 

 

 

7502

 

 

W roku hebr.  baszanah.  hnXb  =  357.         Sukot  hebr.  twksh  =  491.

 

 

 

Zestawienie 338

 

 

Łuk.1:64 „A zarazem otworzyły się usta jego i język jego”. -------------------------

 

 

7009

 

 

Końcowy czas dla niedowierzających:

 

15 Ethanim  ·  6133 szanah ----------------------------------------------------------------

 

 

 

7009

 

 

Ważny czas także dla pozaobrazowego Jakuba:

 

1Moj.32:29-30 „I spytał Jakub mówiąc: Oznajmij mi proszę imię twoje; a on odpowiedział: Czemu się pytasz o imieniu moim? I tamże mu błogosławił. Tedy nazwał Jakub imię miejsca onego Fanuel mówiąc: Iżem widział Boga twarzą w twarz, a zachowana jest dusza moja”.------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

7009

 

 

Odpowiedź Anioła udzielona Jakubowi sugeruje na widzialne fakty po 15 Ethanim 2005 roku, wtedy wiele zapytań stanie się zbędnych (Jan.16:23).

 

 

 

Zestawienie 339

 

 

 

Jan.1:23„Rzekł: Jam jest głos wołającego na puszczy: Prostujcie drogę Pańską”-

 

 

 

8015

 

 

Izaj.40:3 „Głos wołającego na puszczy: Gotujcie drogę Pańską, prostą czyńcie na pustyni ścieżkę Boga naszego”. ------------------------------------2139

 

Zwiastowanie o liczbie Bożych Przedstawicieli i czas ich obwieszczenia:

 

Sto czterdzieści cztery  ·  15 Ethanim  ·  2005 -------------------------- 5876

 

 

 

 

8015

 

 

Sto czterdzieści cztery  =  3350 – Obj.21:17.

 

 

 

 

Zestawienie 340

 

 

Mat.3:3 „Głos wołającego na puszczy: Gotujcie drogę Pańską”. ---------------------

 

Pan Jezus Chrystus, On Król Izraela  ·  15  ·  7  ·  2005-----------------------

 

 

6456

 

6456

 

 

Pan Jezus Chrystus, On Król Izraela  gr.  Kurioj Ihsouj Cristoj o Basileuj tou Israhl = 4429.

 

„I usłyszał Herod, Tetrarcha, o wszystkim, co się działo od Niego, i był wątpliwym dlatego, że niektórzy powiadali, iż Jan zmartwychwstał. A niektórzy zasię: Iż się Eliasz ukazał; a drudzy, iż prorok jeden z onych starych zmartwychwstał. Tedy rzekł Herod: Janamci ja ściął; któż wżdy ten jest, o którym ja takie rzeczy słyszę? I pragnął go widzieć”.                                          Łuk.9:7-9.

I stało się, gdy się On sam osobno modlił, że z Nim byli uczniowie; i pytał ich mówiąc: Kimże mię być powiadają ludzie? A oni odpowiadając rzekli: Janem Chrzcicielem, a drudzy Eliaszem, a drudzy mówią, iż prorok niektóry z onych starych zmartwychwstał. I rzekł im: A wy kim mię być powiadacie? A odpowiadając Piotr rzekł: Chrystusem, onym Bożym”.                            Łuk.9:18-20.

 

 

Zestawienie 341

 

 

Łuk.9:7 „Jan został zmartwych wzbudzony”.----------------------------------------

 

Łuk.9:8 „Eliasz się pojawił”.  -------------------------------------------------------

 

Łuk.9:8 „Powstał któryś z dawnych proroków”. -----------------------------------

 

 

2108

 

619

 

4664

 

 

Razem

 

7391

 

Książęta  ·  Siwan  ·  6133 -----------------------------------------------------

 

 

7391

 

 

Książęta  gr.  Arcontej  =  1132    Jan.7:26.

Siwan  hebr.  !wys  =  126.

6133 – to rok 2005 liczony od stworzenia Adama   (4128 + 2005 = 6133).

Zestawienie powyższe sugeruje, że około czerwca 2005 roku mogą być powtarzane podobne dociekania, gdy pojawią się pierwsze informacje o Prorokach, w formie przecieków w Izraelu. Będzie to jednocześnie koniec „wołania na puszczy”, bowiem pierwsze informacje o ujawniających się Prorokach w Izraelu, szybko rozpowszechnią się poza jego granice. Potwierdza to poniższe zestawienie.

 

 

Zestawienie 342

 

 

 

Mich.7:11 „Dnia onego, którego pobudowane będą parkany twoje, dnia onego mówię, daleko się wyrok rozejdzie”.----------------------------------- 1280

 

Święto Sukot  ·  15 Ethanim  ·  2005 szanah  ---------------------------- 3383

 

 

 

 

4663

 

 

Izaj.40:3 „Głos wołającego na puszczy”. ----------------------------------- 691

 

Jan.1:23 „Głos wołającego na puszczy”. ---------------------------------- 3972

 

 

 

4663

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Strona główna | Wprowadzenie | Zagadnienia | Posłowie | Zasoby | Napisz do nas