Strona główna | Wprowadzenie | Zagadnienia | Posłowie | Zasoby | Napisz do nas

 

 

 

 

 

 

KTÓŻ   UWIERZYŁ?

 

 

Któż uwierzył kazaniu naszemu, a Ramię Pańskie komu objawione jest?”      Izaj.53:1 B.G.

 

Kluczowe proroctwo Izajasza zaczyna się od bardzo zasadniczego pytania: „Któż uwierzył”. Na początku wieku Ewangelii, Apostoł napisał: „...albowiem nie u wszystkich jest wiara” (2Tes. 3:2). Natomiast tym, którzy byli na on czas domem wiary, doradzał: „Siebie samych badajcie, czy trwacie w wierze, siebie samych doświadczajcie” (2Kor.13:5).Myślą Apostoła było, aby porównywać aktualny stan wiary z przeszłym – sprzed kilku lub kilkunastu laty. Prorok Izajasz przemawia w imieniu wierzących obecnego pokolenia – stawia się np. jakoby w 2004 roku i tym proroczym pytaniem chce zwrócić uwagę na to, że prawdziwie wierzących nadal jest bardzo mało. I tu zapewne wielu oprotestowałoby takie stwierdzenie mówiąc; „jak to? – przecież są nas miliony”! To, że miliony zaliczają się do świata wierzących, jest prawdą, ale to nie ma specjalnego znaczenia – „wszak demony też wierzą, ale drżą” (Jak.2:19). Tu nie chodzi o wiarę sformalizowaną, przyjętą w spadku po rodzicach, ale o intelektualną, opartą na wiedzy o Boskim Planie Zbawienia. Zasadą wskazaną przez Apostoła było:

„...Niech każdy we własnym przekonaniu znajduje uzasadnienie”.            Rzym.14:5 B.P.

 

Wiara, to umysłowe przekonanie, to intelektualne myślenie. Każdy wierzący obecnie i w przyszłości, będzie takim intelektualistą, myślącym twórczo w procesach poznawania znajomości Pańskiej. W Starym Testamencie, takim intelektualistą był też np. prorok Izajasz, a w Nowym Testamencie – Apostoł Paweł.

Prorok Izajasz napisał cztery pieśni o „Słudze Jahwe”:

-         I   Izaj.42:1-7,

-         II  Izaj.49:1-9,

-         III Izaj.50:4-9,

-         IV Izaj.52:13-15, 53:1-12.

Cztery pieśni ujmują całość tematu – tworzą opisowy Ołtarz dla ofiary Zbawiciela. W symbolice liczb – cztery symbolizuje całość kosmiczną, jako Boski punkt widzenia (ołtarze zawsze były czworoboczne). Cztery Cheruby miały też po cztery skrzydła i po cztery twarze (Ezech.1:6). Mamy cztery księgi Mojżesza (piąta jest księgą powtórzonego prawa), cztery Ewangelie i cztery pieśni o „Słudze Jahwe”. Każdy ołtarz należało obchodzić wokoło;

 

 „Umyłem w niewinności ręce moje, a obchodzę wokoło ołtarz Twój Panie”.    Ps.26:6 B.G.

 

Obchodzenie wokoło ołtarza oznacza ustawiczne badanie nauki „Okupu za wszystkich”. Użyty tu hebrajski czasownik oznacza: obchodzić, otaczać i stać dookoła. W Cieniach Przybytku ołtarz z ofiarą cielca znajdował się na dziedzińcu. W ustawie o Święcie Kuczek głównymi ofiarami były również cielce – figura na Okup złożony przez Jezusa Chrystusa

 

CZWARTA PIEŚŃ O SŁUDZE JAHWE

 

Proroczy opis doświadczeń Sługi Jahwe nazwany jest pieśnią, którą należy śpiewać przy akompaniamencie instrumentu lub orkiestry. Pieśń winna być odśpiewana w całości i zgodnie z nutami. Dla proroctw nutami jest chronologia biblijna. Dla tej proroczej pieśni, „nuty dopisał” prorok Daniel  „A po onych sześćdziesięciu i dwóch tygodniach (7+62=69) zabity będzie Mesjasz... A w połowie onego tygodnia (siedemdziesiątego) uczyni koniec ofierze palonej i ofierze śniednej.”(Dan.9:24-27).

 

Pieśń o Słudze stanie się z czasem hymnem ludzkości. Hymny zazwyczaj śpiewane są przez chóry narodowe, a czasem i przez cały naród. Cała ludzkość będzie śpiewać uroczyście hymn dziękczynny i pochwalny, ku czci Boga i Chrystusa.

 

 

 

SŁOWA JAHWE

 

 

Oto tryumfy odnosić będzie mój Sługa, wywyższony będzie i wyniesiony, postawiony bardzo wysoko. Jak (niegdyś) wielu ze zgrozą na niego patrzyło, bo nieludzko zniekształcony był jego wygląd, a postać jego niepodobna do ludzkiej, tak wprawi on w podziw liczne narody; królowie zamkną wobec niego swe usta, bo ujrzą coś niewymownego, i pojmą rzecz niesłychaną”

Izaj.52:13-15 B.P.

 

 „Oryginalne proroctwo – jak wiadomo – nie było podzielone na rozdziały i wiersze. Teksty poprzedzające naszą lekcję, mówią wyraźnie o Wtórym Przyjściu Pana i o zgromadzeniu Jego ludu do Niego. Jest to proroczy opis o naszych czasach, o zakańczającym okresie żniwa wieku ewangelicznego. Mówi, że wierni Pańscy mieli w tym czasie poznać Imię Jego – zrozumieć i ocenić Jego prawdziwy charakter, ogłosić mieli; Obecność Wielkiego Króla i rozpoczęcie Jego Królowania. (Izaj.52:6-8). Mówi też o rozpoczęciu się Boskiej łaski nad Izraelem cielesnym i patrząc w przyszłość wskazuje na uwielbienie Pana przez tenże lud (Izj.52:9-10). Wspomina też o separacyjnym dziele tego czasu żniwa o wybieraniu dobrych i złych ryb, o zbieraniu pszenicy do gumna (Izaj.52:11-12). Następnie wskazuje na Tysiącletnie panowanie Chrystusa. Pierwsze trzy teksty naszej lekcji (13-15) opisują wywyższenie i uczczenie Sługi Bożego – Syna Jego, a naszego Pana Chrystusa Jezusa tymi oto słowami: ‘Oto szczęśliwie powiedzie się Słudze Memu. Wywyższony i podniesiony i bardzo uwielbiony będzie”.

WT.1905-3589.

 

Opisane tu wywyższenie jest nie mającym precedensu zarówno w przeszłości jak i w przyszłości. Oto Zbawiciel został Wice-Królem Wszechświata – wyżej stoi tylko Pan Bóg, Władca Absolutny. Pan Bóg już na początku pieśni o Słudze mówi o Jego wywyższeniu zgodnie z zasadą, że kto się poniża będzie wywyższony. Dalszy opis doświadczeń Sługi, jest uzasadnieniem tego wywyższenia.

 

Żydzi z czasów Jezusa, mieli wypaczony pogląd na Mesjasza. Musimy pamiętać, że naród był wówczas pod okupacją rzymską. Był deptany przez pogan już ponad 600 lat.

 

 „Oczekiwali oni wielkiego wodza, wielkiego króla i wielkiego prawodawcy w jednej osobie, pełnego godności, wyniosłości, ambicji, dumy, własnej woli – pysznego i przewodzącego tak w słowie, jak i uczynku. Taki był ich ideał, jeżeli chodzi o niezbędne cechy króla, który podbiłby świat i uczynił Izrael narodem panującym. Żydzi widzieli dumę, wyniosłość i arogancję Heroda, wyznaczonego przez rzymskiego cesarza, aby był ich królem; obserwowali rzymskich generałów, zarządców, setników itd., wyobrażając sobie, że cesarz rzymski musi być jeszcze wspanialszym uosobieniem tych cech, co pozwoliło mu objąć panowanie nad całym imperium. Na takiej właśnie podstawie Żydzi sądzili, że Mesjasz będzie posiadał te same cechy w jeszcze znaczniejszym stopniu, jako, że miał reprezentować jeszcze większą godność, cześć i chwałę niebiańskiego dworu i jego władzy, przeniesionej na ziemię”.

E-157.

Nic dziwnego, że czuli się zawiedzeni i wstydzili się uznać Jezusa za Mesjasza, mówiąc;

„Przemierzła jest nad innych ludzi osoba jego”.                         Izaj.52:14 B.G.

 

„Niewątpliwie w takim twierdzeniu coś się nie zgadza, ponieważ Piłat nie przedstawiałby kogoś takiego ludowi, mówiąc: ‘Oto (szczególny) człowiek!’

 

Prawidłowy przekład jest następujący:

„Jak zdumiewało się nad Nim wielu (tak zeszpecony był przez ludzi Jego wygląd, a kształt Jego przez synów ludzkich), tak On wprawi w zdumienie wiele narodów”.            E-159.

 

„Jeżeli więc ludzki smutek kładł się cieniem na Jego twarzy, to możemy być pewni, że Jego wiara i nadzieja również znajdowały odbicie na Jego obliczu, że pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzegł Jego serca i pozwalał Mu zawsze się radować, nawet pośród największego sprzeciwu ze strony grzeszników”.                                                      E-161.

 

„Królowie przed Nim zamkną usta”.                                     Izaj.52:15.

 

Zamknięcie ust połączone z przyłożeniem ręki do ust oznacza szczególną cześć dla kogoś i jest równoznaczne z zawstydzeniem. Wielcy tego świata nigdy nie słyszeli o żadnym królu, który dobrowolnie przyjmowałby hańbę z rąk swoich poddanych po to, aby wyświadczyć im dobro.

 

„Tak wspaniałe i chwalebne będzie zademonstrowanie Boskich łask i błogosławieństw w Mesjaszu, że nie będzie słyszane ani jedno słowo sprzeciwu – ‘każde kolano Mu się ukłoni i każdy język wysławiać Go będzie’. Czynić to będą nie tylko ludzie zwykli, ale też i najprzedniejsi książęta  i królowie ziemscy – królowie intelektualni, finansowi, polityczni i wszyscy inni. Oczy i uszy wszystkich będą otworzone i wszyscy poznają Boską dobroć, miłosierdzie, sprawiedliwość i prawdę jaka wtedy w Mesjaszu będzie objawiona”.

WT.1905-3589.

„...bo ujrzą coś niewymownego i pojmą rzecz niesłychaną”.                Izaj.52:15 B.P.

 

Zamiast osoby Mesjasza ujrzą „coś”. Królowie ziemscy, a także oczekujący wciąż Mesjasza Żydzi, już nigdy literalnymi oczami nie ujrzą Go. Lecz ujrzą „coś” w zamian, ujrzą widzialnych Jego reprezentantów – 144 Proroków.

 

Natomiast, dlaczego jest to „rzecz niesłychana”? Dlatego, że tego nikt nie zapowiada, zwłaszcza wielkim tego świata. Nie mówi się o tym, ani w judaizmie, ani w chrześcijaństwie, ani w bożnicach, ani w wielkich katedrach. Zanosi się więc, na pełne zaskoczenie wszystkich. Żydzi, nie uznając Jezusa, nie przywiązują też wagi do Jego słów o wzbudzeniu Proroków. Ale chrześcijańscy myśliciele są zobowiązani to czynić. Szczególnie chodzi nam o słowa Pana:

 „Mówię wam, nie ujrzycie mnie od tego czasu, aż rzeczecie: Błogosławiony, który idzie w Imieniu Pańskim”.                                                                                                                           

 

Mat.23:39.

 

Podobnie wyraził się Psalmista Dawid:

 

„Błogosławiony, który przychodzi w Imię Jahwe, błogosławimy wam z Domu Pana”.

Ps.118:26.

Jak to już wcześniej było powiedziane, powtórzmy to jeszcze raz: Psalmista użył liczby mnogiej, gdyż przychodzącymi w Imieniu Pana są Prorocy w liczbie 144. Błogosławić będą z „Domu Pana” to jest z drugiej „Świątyni” ukończonej 3 Adar 2004 roku. Słowa Pana i słowa Psalmisty możemy sparafrazować: „Mówię wam, że nie mnie ujrzycie, ale ujrzycie przedstawicieli mojego Ojca, gdy przyjmiecie ich z wielkim uznaniem i radością, i gdy będą wam błogosławić”.

 

Dzień ukończenia „budowy Świątyni” 3 Adar 2004 roku, to jest ten dzień, o którym napisał Psalmista:

 

 Oto dzień, który zgotował Jahwe, cieszmy się nim i radujmy”.                           Ps.118:25 B.P.

 

Od tego dnia zacznie się kropienie narodów małymi „kroplami błogosławieństw”.

 

Mar.14:25 „Zaprawdę powiadam wam:

 

Zestawienie 111

 

 

 

„Iż nie będę więcej pił z rodzaju winnej macicy, aż do dnia onego, gdy go pić będę nowy w Królestwie Bożym”.  ------------

 

 

 

 

10409

 

 

Izaj.52:15 „Tak zasię pokropi wiele narodów i królowie przed Nim zatulą usta swe, przeto, że czego im nie powiadano, to oglądają, a to, o czym nie słyszeli, wyrozumieją”. --------------------------------------------------------  3737

 

14 Nisan  ·  6133 szanah  -----------------------------------------------  6672

 

 

 

 

 

10409

 

 

Nisan  hebr  !syn  =  170 (Pierwszy miesiąc roku księżycowego – 2Moj.12:2).

 

SŁOWA LUDU

 

Dalsze słowa pieśni o Słudze, śpiewa lud.

„Któż uwierzy wieści zasłyszanej i komu się objawiło Ramię Jahwe”.

Izaj.53:1 B.P.

Prawda o wzbudzeniu Proroków jest wieścią zasłyszaną, a nie oficjalnie głoszoną.

Zasłyszeć – wg słownika poznać coś, dowiedzieć się o czymś z ustnych wiadomości, przypadkowo coś usłyszeć.

 

Wieść tak zasłyszaną, a nie potwierdzoną jeszcze faktami, odkłada się do „sfery niedowierzania”. Stąd na pytanie „któż uwierzył wieści zasłyszanej” – odpowiedź jest jedna – mało kto, bardzo mało kto.

 

 Komu się objawiło Ramię Jahwe?”

 

 „Bóg Mocy ustanowi Tysiącletnie Królestwo ku podniesieniu i ubłogosławieniu wszystkich rodzajów ziemi. Większość chrześcijan widzi Jezusa tylko jako palec Boży dokonujący stosunkowo małego dzieła dla pewnej nieznacznej klasy. W miarę jak oczy nasze otwierają się dostrzegamy ku naszej radości, że Mesjasz, Głowa i Ciało, będzie jeszcze Ramieniem Bożym

ową wszechwładną potęgą”.     

WT.1905-3589

,Ramię Pańskie” – tak rozumiane objawione zostało tym „którzy zakosztowali mocy przyszłego wieku” (Żyd.6:5), którzy poznali władzę przyszłego wieku. (F-199 i 449).

 „Obnażył Jahwe swoje Ramię Święte na oczach wszystkich narodów i wszystkie krańce

ziemi zobaczą zbawienie Boga naszego”.

Izaj.52:10 B.P.

Powyższe słowa wyjęte z kontekstu pieśni o Słudze, wskazują, że oto Jahwe uwydatnił gwałtowność swoich uderzeń, i aby swobodniej władać „Ramieniem, obnażył je” (jak to czynią wojownicy). „Ramieniem Jahwe” jest Chrystus, a jego „przedłużeniem” są Prorocy, którzy będą współdziałać jako „Ramię przy Ramieniu” przez całe Tysiąclecie.

 

 „Bo wyrósł jako latorostka przed nim, a jako korzeń z ziemi suchej, nie mając kształtu ani piękności i widzieliśmy go, ale nic nie było widzieć czemu byśmy go żądać mieli”.

Najwzgardzeńszy był i najpodlejszy z ludzi mąż boleści a świadomy niemocy i jako zakrywający twarz swoją, najwzgardzeńszy mówię skądeśmy go za nic nie mieli”.    Izaj.53:2-3 B.G.

 „Wielkim zawodem było, szczególnie dla Żydów, którzy spodziewali się chwalebnego i potężnego Króla, że Pan przyszedł jako mąż boleści i świadomy niemocy. Dla nich Jezus zdawał się być wątłą roślinką. Przyznawali, że był z rodu Dawidowego, lecz mniemali, że był jednym z owych korzeni Dawidowych, które straciły swoją siłę i żywotność. Mniemali, że był z ziemi suchej, z której nie można było spodziewać się, aby wyrosło coś wielkiego, pięknego i zaszczytnego czego spodziewali się od Mesjasza.

 W Jezusie nie widzieli postaci żołnierza, generała, jakim według ich pojęć, powinien być Mesjasz, pełen majestatycznej siły, Boskiego autorytetu itd... Wstydzili się Go, zakrywali swoje

twarze przed Nim”.

WT.1905-3589.

„Zaiste on niemocy nasze wziął na się, a boleści nasze  własne nosił, a myśmy mniemali, że jest zraniony, ubity od Boga i utrapiony. Lecz on zraniony jest dla występków naszych. Starty jest dla nieprawości naszych; kaźń pokoju naszego jest na nim, a sinością jego jesteśmy

uzdrowieni”.          

Izaj.53:4-5 B.G.

Żydzi powiedzą sobie: „źle zrozumieliśmy całą sprawę Mesjasza”, gdy zrozumieją wielką harmonię w proroczym spojrzeniu na ofiarę Zbawiciela. Dla ambitnego narodu nie będzie to sprawa łatwa.

 „Wszyscyśmy jako owce zbłądzili, każdy na drogę swą obróciliśmy się, a Pan włożył nań

nieprawość wszystkich nas”.

Izaj.53:6 B.G..

Dla narodu żydowskiego była to bardzo trudna próba i równie trudny czeka ich bliski już przełom, w ich nastawieniu do Mesjasza. (Obecnie zrealizowany film „Pasja” zmiękcza ich serca i jest ważnym znakiem czasu). Wkrótce Izrael będzie musiał uznać Jezusa za Mesjasza. Dłużej w uporze nie da się trwać. Kiedy w 1947 roku powstawało państwo Izrael światłe jednostki z tego narodu już wówczas chciały dokonać uroczystego aktu takiego uznania. Przygotowano nawet tekst stosownej deklaracji; Zacytujemy fragmenty:

 

 „...Wyznajmy grzechy jakich dopuściliśmy się i szukajmy za drogą prawdy i szczerości. Gdy nawrócimy się do Boga, On nawróci się do nas i da nam zbawienie.

 

Jako członkowie narodu Żydowskiego, my pokutujemy za nasz naród. Sumiennie stawiamy się pod nasze narodowe prawo przeznaczenia i nie chcemy być traktowani lepiej aniżeli nasz naród. Wielkość narodu naszego jest naszą wielkością, a grzech jego jest naszym grzechem. Chcemy podzielić los naszego narodu tak w radości jak i w smutku. Jako wierni członkowie Żydowskiego narodu i na tej podstawie mający prawo mówienia w jego imieniu, wyznajemy przed Bogiem i Światem naszą winę w ukrzyżowaniu Chrystusa. Prosimy Boga o przebaczenie tej winy i uznajemy Jezusa z Nazaretu za Głowę naszego zespołu, za Księcia naszych dusz i za Króla naszego narodu. Jezus Nazareński Król Żydowski. – „Jesus Nazarenus Rex Judacorum” (J.N.R.J)                                                                  Gazeta „Jerusalem” Londyn 1947 (Straż 1947 str.189)

 

Jak wiemy państwo Izrael uformowało się w 1948 roku. Jednak judaizm w tym państwie jak i w diasporze, stoi dotąd niewzruszenie na pozycji negacji Jezusa jako Mesjasza. Pięćdziesiąt trzy lata później wzbudzeni zostali Prorocy, czego się judaizm nie spodziewał. Żydzi wierzą, że Mesjasz kiedyś przyjdzie, ale o Prorokach, że także przyjdą – zupełnie zapomnieli. Wśród wzbudzonych Proroków jest jeden bardzo zacny Żyd: Prorok Izajasz, autor rozważanego przez nas proroctwa o Mesjaszu. Być może, iż zapyta on jeszcze raz:Kto uwierzył kazaniu naszemu, a Ramię Pańskie komu zostało objawione”. Kto odpowie na tak postawione pytanie?

 

 „Lecz gdy spojrzałem, nie było nikogo, nie było wśród nich doradcy, który by na moje pytanie, mógł dać odpowiedź”.                                                                                                                    Izaj.41:28 N.B.

 

Milczenie będzie wyrazem najwyższej czci.

„Niech umilknie przed Panem wszelkie ciało, gdyż Pan już rusza ze swojego miejsca świętego”.                                                                                                                                                              Zach.2:17 N.B.

Wówczas nie odezwie się żaden wielki Rabin, żaden wielki intelektualista, finansista i polityk. Naród wyręczą Prorocy – to oni będą palcem wskazującym – „Oto Baranek Boży”.

„Uciśniony jest i utrapiony, a nie otworzył ust swoich, jako baranek na zabicie wiedziony był i jako owca przed tymi, którzy ją strzygą oniemiał i nie otworzył ust swoich. Z więzienia i z sądu wyjęty jest przetoż rodzaj jego któż wypowie? Albowiem wycięty jest z ziemi żyjących, a zraniony dla przestępstwa ludu mojego. Który to lud podał niezbożnym grób jego, a bogatemu śmierć jego, choć jednak nieprawości nie uczynił, ani zdrada znaleziona jest w ustach jego”.

                                                                                                                                 Izaj.53:7-9 B.G.

 

Czytając opis pojmania i sądu musimy stwierdzić, że tak rzeczywiście było, zarówno przed sądem rzymskim jak i żydowskim. Jezus w swojej obronie milczał. Żydzi natomiast znani są z tego, że nadal lubią się bronić, opisywać swoje cierpienia np. ostatniego holokaustu, oskarżać tych, którzy zadawali im te cierpienia. Ich mentalność przeczy tłumaczeniu tego proroctwa, że jakoby ono odnosiło się do cierpień narodu, a nie Mesjasza. W zacytowanych tekstach występuje jednostka kontra lud. Lud Izraela nie zdawał sobie sprawy, że Mesjasz umierał za grzechy ludu. Umierał jako złoczyńca, ale pochowany był zgodnie z proroctwem: z honorami, w grobie bogatego Józefa z Arymatyi (Mat.27:57-60). Słudze Jahwe szykowano grób wśród złoczyńców, ale zrządzeniem Bożym został pochowany w „grobie bogatego”.

Ważną myśl zawierają prorocze słowa: „Przetoż rodzaj jego któż wypowie”?

W parafrazie można byłoby wyrazić się np. tak: Czy ktoś pomyślał ile mógłby mieć dzieci?

„Rodzaj” hebr. „dor” – pokolenie – wobec tego ten fragment można odczytać”

 „I któżby pomyślał o Jego pokoleniu?” wg  B.P.

 

Myśl tą możemy wyrazić w pełniejszym znaczeniu. Któż przypuszczałby, jakich i ile będzie miał dzieci. Kto wówczas pomyślał, że umierający Mesjasz będzie „Ojcem Wieczności” dla około 70 miliardów potomków Adama. Kto pomyślałby, że wśród tych dzieci będzie 144000 „Mocarzy”, a 144 Książąt na ziemi. Myśląc o tym wielkim akcie Okupowej Ofiary Zbawiciela, brak nam słów, aby to piękne dzieło opisać i wypowiedzieć.

 

 „Nieprzeliczone są Twoje cuda, któreś uczynił Jahwe Boże mój, a w zamierzeniach Twoich względem nas nie ma równego Tobie. Chciałbym je głosić i o nich opowiadać, ale zbyt wiele ich, by móc je wyliczyć”.                                                                                                                                              Ps.40:6 B.P.

 

“Nikt nie mógł wypowiedzieć Jego rodzaju, czyli Jego nasienia, potomstwa, to jednak On ujrzy nasienie swoje – odkupioną i udoskonaloną ludzkość”.                                                   WT.1905-3589.

 

 

KOŃCOWE  SŁOWA  JAHWE

 

„Tak ci się Panu upodobało, zetrzeć go i niemocą utrapić, aby położywszy ofiarą za grzech duszę swą ujrzał nasienie swoje przedłużył dni swoich, a to, co się podoba Panu, przez rękę jego aby się szczęśliwie wykonało. Z pracy duszy swej ujrzy owoc, którym nasycon będzie. Znajomością swoją wielu usprawiedliwi sprawiedliwy sługa Mój, bo nieprawości ich on sam poniesie.

Przetoż mu dam dział dla wielu, aby się dzielił korzyścią z mocarzami, ponieważ wylał na śmierć duszę swoją, a z przestępcami policzon będąc, On sam grzech wielu odniósł i za przestępców się modlił”.                                                                                                                             Izaj.53:10-12 B.G.

 

W tych słowach Jahwe nie obciąża za śmierć Mesjasza, ani Żydów, ani Rzymian; stwierdza, że „Tak się Panu upodobało”. Taki był Boski Plan, a Wola Boża była dla naszego Pana Ołtarzem, na którym ochotnie złożył swoje prawa do życia wiecznego na ziemi, jako równoważną cenę za Adama. Śmierć naszego Pana nie była zbiegiem okoliczności, ale nastąpiła w zaplanowanym przez Boga czasie – „między dwoma wieczorami” – wówczas, gdy zabijano Baranki Wielkanocne.

 

ZNACZENIE  ZNAJOMOŚCI

 

 

Pan Bóg w końcowych słowach pieśni o Słudze wydał orzeczenie, które jest ważnym szczegółem naszej lekcji: „Znajomością swoją wielu usprawiedliwi sprawiedliwy Sługa Mój”.

„Nie dziwi więc, że w wielu miejscach Pismo Święte wystawia tę myśl, że znajomość jest ważną dla naśladowców Pana i zachęca nas do wzrastania w łasce i w znajomości zapewniając, że poznanie Boga jest wiecznym żywotem. Dojście do takiej społeczności z Bogiem, któraby dozwalała nam na zupełną znajomość o Nim i na doskonałą ocenę Jego sprawiedliwych i rozumnych przykazań byłoby dojściem do stanu, który On ma przyjemność błogosławić na wieki. To również oznacza, że gdy znajomość taką posiadamy, to będziemy mogli zastosować się radośnie do wszelkich wymagań na nas włożonych. Niechaj więc nikt nie lekceważy znajomości”.                                                                                                                                                           WT.1905-3589

 

 „Proroctw nie lekceważcie”. 1Tes.5:20.

 

Lekceważyć – to znaczy: nie szanować, nic sobie nie robić z czegoś, bagatelizować, ignorować, wyrażać się lekceważąco, lekceważąco wzruszać ramionami.

Słownik.

Przykładem skutków lekceważenia znajomości proroctw czasowych, jest naród Żydowski, gdyż przez to „nie poznali czasu nawiedzenia swego”. Łuk.19:44.

 

Izrael, uznając Jezusa za Mesjasza nie może na tym akcie poprzestać. Każdy Izraelita będzie musiał zdobyć ową usprawiedliwiającą znajomość. A sednem takiej znajomości jest Okup Jezusa Chrystusa. Sprawa ta została obrazowo pokazana w ustawach Zakonu takich jak: Pascha, Jom Kipur, Pięćdziesiątnica i Święto Kuczek.

 

Jezus jako Mesjasz posiadał zrozumienie wszystkich typów i figur na Niego wskazujących. On je z pełną świadomością wypełnił co do joty i kreski.

 

 „Właśnie ta znajomość niebiańskich rzeczy, oraz Jego bliska i długa zażyłość z Ojcem, która zrodziła absolutną wiarę w Ojcowskie obietnice pozwoliły Mu jako doskonałemu człowiekowi zwyciężyć świat, ciało i Szatana i przedstawić ‘ofiarę przyjemną’ za nasze grzechy”.

  E-91/92.

 

Również ta usprawiedliwiająca znajomość winna zrodzić absolutną wiarę u każdego Izraelity, że rozpoczęte dzieło Restytucji będzie pomyślnie doprowadzone do końca – tak dla niego osobiście, jak i dla wszystkich. Uznać Mesjasza, to oznacza poznać całą prawdę o Okupie za wszystkich. Izrael, będący pod podwójnym potępieniem ma tu więcej do poznania.

 

Gdy wylany będzie „duch prawdy” na wszelkie ciało (Joel.2:28), wówczas pragnienie poznania pełnej prawdy będzie powszechne. Każdy restytucyjny człowiek, będzie posiadał takiego ducha, jak Jezus do 30 roku życia – ducha uczniostwa.

 

„W takim stanie znajdował się do chwili, gdy przyszedł do Jana nad Jordan. Nie spotykamy nigdzie wzmianki, ażeby Jezus głosił naukę przed tym czasem. On był uczącym się, a nie nauczającym. Na każdy sabat chodził do Synagogi, gdzie było odczytywane Słowo Boże. Rozważał i rozpamiętywał je, by się dowiedzieć jakie są wymagania odnośnie Mesjasza”.

WT.1913-5156.

Skoro doskonały Jezus do 30 roku był uczniem, to tym bardziej niedoskonali ludzie obecnego czasu bez względu na wiek, tytuły, wykształcenie – rabini, doktorzy teologii, pastorzy itp. – będą na równi z innymi uczniami.

 

„Każda dolina niech podniesiona będzie, a każda góra i pagórek niech poniżony będzie, co jest krzywego niech się wyprostuje, a miejsca nierówne niech będą równiną”.               Izaj.40:4 B.G.

Przykład Apostoła Pawła świadczy o tym, że jest to możliwe. Był wykształconym u Gamaliela Rabinem i został uczniem Pańskim. Podobnie jak on spadł z konia u bram Damaszku, tak też wielu spadnie z piedestału popularności – pozbawieni zostaną tytułów, stanowisk, staną się częścią społecznej równiny i będą zmuszeni przyjąć pouczenia od Proroków.

 „A wszyscy synowie twoi będą wyuczeni od Pana i obfitość pokoju będą mieli synowie twoi”.                                                                                                                                                                          Izaj.54:13 B.G.

 

 

SŁOWO  KOŃCOWE

 

 

 

Słowo Boże zaręcza nam, że wszystkie Jego Obietnice są tak i amen, że wiara staje się pewnością. W omawianej lekcji powtórzyliśmy kilka ogólnie znanych faktów, a także kilka nowych rzeczy. Boski Plan Zbawienia jest Planem rozwijającym się i jego znajomość również.

„Pismo Święte wykazuje z naciskiem, że bez rozlania krwi nie masz odpuszczenia grzechów, że bez złożenia Okupu nie byłoby uwolnienia Adama i jego rodzaju spod wyroku śmierci, nie byłoby nadziei wiecznego żywota dla nikogo. Rozumiejąc i oceniając te główne myśli – tę środkową myśl Boskiego Planu – poważajmy coraz więcej naszego Mistrza, jako autora naszej wiary, który w przyszłości będzie też jej dokończycielem. Starajmy się być Jemu wiernymi i wydawajmy życie swoje za braci”.                                                                                                            WT.1905-3589.

 

Niechaj tej Prawdy nie przysłaniają nam inne prawdy, ani też żadne błędy.

 

„Wysławiam Cię Ojcze, Panie Nieba i Ziemi, że zakryłeś to przed mądrymi i uczonymi (w Prawie), a objawiłeś ludziom prostym. Tak Ojcze, bo tak Ci się podobało”.                Mat.11:25 B.P.

 

 

Zestawienie  112

 

 

 

Izaj.53:10 „Tak ci się Panu upodobało zetrzeć Go i niemocą utrapić, aby położywszy ofiarą za grzech duszę swą, ujrzał nasienie swoje, przedłużył dni swoich; a to, co się podoba Panu, przez rękę Jego, aby się szczęśliwie wykonało”.--------------------------------------------------

 

Mar.15:32 „Chrystus, On Król Izraela”.  ------------------------------------

 

 

 

 

 

3066

 

2429

 

 

Razem

 

 

5495

 

Czas wznowienia budowy Świątyni – Agg.1:15:

 

Dzień 24  ·  miesiąc 6  ·  rok 2000  -----------------------------------  2753

 

Koniec budowy – Ezdr.6:15:

 

Dzień 3  ·  miesiąc 12  ·  rok 2004  -----------------------------------  2742

 

 

 

 

 

5495

 

 

Chrystus On Król Izraela  gr.  O Cristoj o Basileuj Israhl  =  2429. Mar.15:32.

Dzień  hebr.  ~wy  =  56.

Miesiąc  hebr.  Xdx  =  312.

Rok  hebr.  szanah    hnX  =  355.

 

 

 

 

 

 

Zestawienie 113

 

 

1Moj.49:11 „Uwiąże u winnej macicy ośle swoje, a u wybornej macicy winnej oślątko oślicy swej; omyje w winie szatę swoją, a we krwi jagód winnych odzienie swoje”. --------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

3066

 

 

Izaj.53:10 „Tak ci się Panu upodobało zetrzeć Go i niemocą utrapić, aby położywszy ofiarą za grzech duszę swą, ujrzał nasienie swoje, przedłużył dni swoich; a to co się podoba Panu, przez rękę Jego, aby się szczęśliwie wykonało”.  ----------------

 

 

 

 

3066

 

 

Sługa Jehowy:

 

Łuk.23:35 „Chrystus, On Wybrany Boży”. -----------------------------------------

 

 

 

3066

 

 

Zestawienie 114

 

 

Izaj.53:12 „Przetoż Mu dam dział dla wielu, aby się dzielił korzyścią z mocarzami, ponieważ wylał na śmierć duszę swoją, a z przestępcami policzon będąc, On sam grzech wielu odniósł i za przestępców się modlił”.  -------------------------------

 

Czas wezwania ostatniego Mocarza liczony od Adama (4128 + 1994):

 

Tadeusz  ·  10  ·  9  ·  6122 szanah -----------------------------------------------

 

 

 

6601

 

 

6601

 

 

Zestawienie 115

 

 

Izaj.52:10 „Wysmuknął Pan Ramię Świętobliwości Swojej przed oczyma wszystkich narodów, aby oglądały”.---------------------------------------------------------

 

Izaj.53:1 Któż uwierzył kazaniu naszemu, a Ramię Pańskie komu objawione jest?”--

 

 

 

2005

 

2005

 

 

Wartość liczbowa powyższych tekstów wskazuje na początek widzialnej działalności wyciągniętego Ramienia Pańskiego w 2005 roku.

 

Zestawienie 116

 

 

Izaj.53:10 „Takci się Panu upodobało zetrzeć Go i niemocą utrapić, aby położywszy ofiarą za grzech duszą swą, ujrzał nasienie swoje, przedłużył dni swoich; a to co się podoba Panu, przez rękę Jego aby się szczęśliwie wykonało”. ----------------

 

Oto On:

 

Łuk.23:35 „Pomazaniec Boga Wybrany”. -------------------------------------------

 

 

 

 

 

3066

 

 

3066

 

 

Zestawienie 117

 

 

 

Izaj.53:1 „Któż uwierzył kazaniu naszemu, a Ramię Pańskie komu objawione jest”.-------------------------------------------------------------------2005

 

Oto widzialne Ramię Pańskie:

 

Władca 144 --------------------------------------------------------------1367

 

 

 

 

3372

 

 

Czas rozpoczęcia rządów:

 

Sukot  ·  15 Ethanim  ·  2005 szanah  -----------------------------------------

 

 

 

 

3372

 

 

 

Zestawienie 118

 

 

Izaj.53:1-12  Ilość liter hebrajskich z Dagieszem mocnym -------------------------

 

Widzialni Reprezentanci Chrystusa:

 

144 Książęta ---------------------------------------------------------------------

 

 

699

 

 

699

 

 

Książęta hebr. ~yrXh  =  555   Izaj.21:5.

 

Zestawienie 119

 

 

 

Ps.22:2-22 Ilość liter hebrajskich z Dagieszem mocnym.--------------------657

 

Izaj.53:1-12 Ilość liter hebrajskich z Dagieszem mocnym.-------------------699

 

 

 

1356

 

 

Oto Ramię Pańskie:

 

Chrystus  ----------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

1356

 

 

Oto przedłużenie Ramienia Pańskiego:

 

144 Książęta ------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

1356

 

 

Książęta  gr.  Oi Arcontej  =  1212   Jan.7:26.

 

Powyższe zestawienie informuje nas, że cała treść Psalmu 22 i proroctwa Izajasza 53-ci rozdział mówi o Chrystusie, jako Pomazańcu składającym się z wielu.

 

Zestawienie 120

 

 

 

Izaj.52:10 „Wysmuknął Pan Ramię Świętobliwości Swojej przed oczyma wszystkich narodów, aby oglądały wszystkie kończyny ziemi zbawienie Boga naszego” ---------------------------------------------------------------3786

 

Oto widzialne Pańskie Ramię:

 

Naczelnik -----------------------------------------------------------------  361

 

 

 

 

 

 

4147

 

 

Obj.1:7 „Oto idzie z obłokami i ujrzy Go wszelkie oko i ci, którzy Go przebili i narzekać będą przed Nim wszystkie pokolenia ziemi. Tak, Amen”.--wg Delitz.

 

 

 

 

4147

 

 

Naczelnik hebr.ayXn = 361   Znaczy też: Władca, Książę Ezech.46:12.

 

Zestawienie 121

 

 

 

Izaj.52:15 „Tak zasię pokropi wiele narodów i królowie przed Nim zatulą usta swe, przeto, że czego im nie powiadano, to oglądają, a to, o czym nie słyszeli wyrozumieją”.----------------------------------------------------------3737

 

Czas wzbudzenia Świętych i początek rządów:

 

Dzień 6  ·  miesiąc 3  ·  rok 2001---------------------------------------- 2733

 

Dzień 15  ·  miesiąc 7  ·  rok 2005 -------------------------------------- 2750

 

 

 

 

 

 

9220

 

 

Mat.24:14 „I będzie kazana ta Ewangelia Królestwa po wszystkim świecie na świadectwo wszystkim narodom. A tedyć przyjdzie koniec. -----------------

 

 

 

 

9220

 

 

Kazanie Ewangelii na świadectwo zakończy się 15 Ethanim 2005. Po tym czasie kazanie będzie nakłaniać do posłuszeństwa, gdyż każda dusza, która nie usłuchałaby zbiorowego Proroka wygładzona będzie z ludu (Dz.Ap.3:23).

 

 

 

 

Strona główna | Wprowadzenie | Zagadnienia | Posłowie | Zasoby | Napisz do nas