Strona główna | Wprowadzenie | Zagadnienia | Posłowie | Zasoby | Napisz do nas

 

 

 

 

 

Amen, Amen

(Postscriptum)

 

Nasze oczekiwania w związku z datą 09. 10. 2008. nie były ściśle wyartykułowane. Po trzydziestu dniach od tej daty wypada odnieść się do niej tym bardziej, że robią to już inni na przykład prof. Barczak (patrz „Fakt” z dnia 11-12 10. 2008). Profesor oświadczył, że według niego, kryzys finansowy uderzył w Polskę już 09. 10. 2008 roku, a następnego dnia to jest w piątek na warszawskiej giełdzie nastąpiło „tąpnięcie” zwane „czarnym piątkiem”. Kryzys niejako „zameldował” się w Polsce i to według chronologii biblijnej bardzo punktualnie.

Liczbowanie biblijne (patrz strony 117 – 121) dobitnie wskazują czas wypełniania się proroctwa Daniela rozdział 12, lokując go w przedziale czasu od 12. 02. 2005 do 09. 10. 2008. „Czas uciśnienia narodów” niejako „zakiełkował” nam w 2005 roku, a wyrósł na powierzchnię świata jesienią 2008 roku w postaci kryzysu finansowego (Izaj.42:9 NB).

Słowo „kryzys” jest synonimem biblijnego słowa „ucisk”. O jego niepowtarzalnej skali czytamy:

„W owym czasie powstanie Michał, Wielki Książę, który jest Orędownikiem synów Twojego ludu, a nastanie czas takiego ucisku, jakiego nigdy nie było, odkąd istnieją narody, aż do owego czasu. W owym to czasie wybawiony będzie Twój lud, każdy, kto jest wpisany do księgi żywota”.

Dan.12:1 NB.

Wtedy bowiem nastanie wielki ucisk, jakiego nie było od początku świata aż dotąd, i nie będzie.                                                                                                                             Mat.24:21 NB.

Słowo kryzys jest dziś odmieniane w mediach we wszystkich przypadkach. Obecna sytuacja finansowa świata, wskazuje na wielkie podobieństwo do proroczego opisu.

„Nadchodzi groza. Będą szukali ratunku, a nie znajdą go. Klęska za klęską spada, wieść okrutna nadchodzi jedna za drugą. Będą domagać się od proroka objawienia, lecz kapłanowi zabraknie nauki, a starszym rady. Król będzie chodził w żałobie, książę okryje się przerażeniem, a ręce ludu ziemi drętwieć będą”.                                                                                                          Ezech.7:25-27 BT.

Zapowiadany w proroctwach kryzys, miał poprzedzić Królestwo Boże. Dotychczas rozumiano, że owym kryzysem jest ten z 1929 roku. Otóż został on już niejako „zdetronizowany”, jego miejsce w historii jako ostatni kryzys starego świata bez możliwości powtórki, zajął kryzys z 2008 roku. Takie mamy wyraźne świadectwa Słowa Bożego. Natomiast tak zwani znawcy przedmiotu w zgodnym chórze podkreślają połowę prawdy, że takiego kryzysu świat w swojej długiej historii jeszcze nie przeżywał, ale nie zakładają, że już kryzysu nie będzie. Dlatego Bóg przez proroka powiedział:

„Nie wspominajcie dawnych wydarzeń, a na to, co minęło, już nie zważajcie! Oto Ja czynię rzecz nową: Już się rozwija, czy tego nie spostrzegacie?”                                         Izaj.43:18-19 NB.

Kryzys z 1929 roku był małym epizodem w porównaniu z tym co mamy obecnie. Wówczas naszą ziemię zamieszkiwało 1,5 miliarda ludzi, obecnie jest nas około 7 miliardów. Powstało wiele nowych państw i wiele organizacji ponadnarodowych. Świat się zglobalizował i jego problemy także.

„Ja od początku zwiastowałem to, co będzie, i z dawna to, co jeszcze się nie stało. Ja wypowiadam swój zamysł, i spełnia się on, i dokonuję wszystkiego, czego chcę. Przywołuję ze Wschodu ptaka drapieżnego, a z ziemi dalekiej męża, który wykona mój zamysł; jak powiedziałem, tak to wykonuję, jak postanowiłem, tak to czynię”.                     Izaj.46:10-11 NB.

Owym proroczym „Orłem ze wschodu”, którym też był ongiś Król Cyrus – jest obecnie Chrystus działający poprzez swoją widzialną reprezentację to jest 144 Proroków. Tak jak dla orła nie ma granic państwowych, podobnie i dla Proroków nie ma żadnych ograniczeń terytorialnych – „...będą Książętami całej ziemi” (Ps.45:17).

Obecny kryzys finansowy pokazał, że wśród mądrych tego świata, nie ma ani jednego „orła”, któryby mógł zaradzić złu. Zwoływane są „szczyty” przywódców i każdy taki zjazd okazuje się daremną próbą. Dlatego Bóg mówi:

„Obmyślcie plan, lecz będzie on udaremniony, postanówcie coś - a to się nie stanie, gdyż z nami Bóg”.                                                                                                                       Izaj.8:10 NB.

Uznawany dotąd za głównego „guru” światowego systemu finansów, pan Greenspan oświadczył publicznie: „mea culpa (moja wina), pomyliłem się”. Wcześniej napisał też: „świat się zestarzał i chce już przejść na emeryturę, ale czy stać go na to?”

Oto Boska diagnoza kryzysu:

„Was wszakże, którzy opuszczacie Jahwe, zapominacie o Mojej Górze Świętej (Królestwie Bożym), którzy stół zastawiacie dla bożka fortuny i nalewacie napój dla bożka przeznaczenia (losu)”.                                                                                                                            Izaj.65:11 BT.

Amerykanie polubili hasło: „Bóg kocha Amerykę” zapominając przy tym, że Królestwo Boże zwane tu „Górą Świętą” rozpocznie się od Jeruzalemu, a nie od Waszyngtonu. Prawda jest inna – „Bóg kocha Jeruzalem”. Mija już rok od konferencji w Annapolis, gdzie Amerykanie usiłowali przehandlować Jerozolimę w zamian za złudny pokój z Arabami. W tym działaniu poparły ich narody świata łącznie z Watykanem. Zapomniano, że ziemskie błogosławieństwa obiecane są tylko tym narodom, które uznają ziemskie Jeruzalem za stolicą Pańską (Jer.3:17), a klęski i kryzys przeznaczony jest dla opozycji względem Jeruzalem (Zach.14:17). Oto główna przyczyna obecnego kryzysu światowego. Pan Bóg przestrzegał narody gdy opracowywano „mapy drogowe” dla Bliskiego Wschodu:

„Bądźcie więc teraz rozsądni, królowie, Przyjmijcie przestrogę, sędziowie ziemi! Służcie Panu z bojaźnią i weselcie się. Z drżeniem złóżcie mu hołd, aby się nie rozgniewał i abyście nie zgubili drogi, bo łatwo płonie gniewem. Szczęśliwi wszyscy, którzy mu ufają!”          Ps.2:10-12 NB.

Werset 12 zacytowanego Psalmu, koresponduje z wersetem Dan.12:12, wyjaśniając niejako, że szczęśliwymi są tylko ci, którzy ufając Panu oczekiwali do końca 1335 dni, a gdy zetknęli się z faktem kryzysu, wzmocnili swoją wiarę i dalej oczekują na Pana „bardziej niż straż świtania”. Natomiast współczesny świat zgubił drogę wyjścia z kryzysu i już jej nie odnajdzie.

 

Trafne przeciwstawienia – dziś aktualne:

 

„Wołałem, a nie odpowiedzieliście, przemawiałem, a nie słuchaliście.

Dopuściliście się zła w moich oczach i wybraliście to, co Mi się nie podoba.

Dlatego tak mówi Pan Bóg:

Oto moi słudzy jeść będą, a wy będziecie łaknąć. (sukcesu)

Oto moi słudzy pić będą, a wy będziecie cierpieć pragnienie. (naprawy finansów świata)

Oto moi słudzy weselić się będą, a wy będziecie wstyd odczuwać. (z porażki)

Oto moi słudzy śpiewać będą z radości serdecznej, a wy jęczeć będziecie z bólu serdecznego i zawodzić będziecie zgnębieni na duchu”.                                                         Izaj.65:12-14 BT.

Narody zamiast złożyć hołd Panu jako Królowi Izraela i świata, złożyły go ale dla „bożka fortuny”. Stąd kryzys który dla jednych może być błogosławieństwem gdyż zbliża ich do Królestwa Bożego. Proroctwa o kryzysie stają się dla nich jasne i są duchowym pokarmem – są prawdą na czasie.

Natomiast dla większości świata, kryzys odbierany jest na razie jako przekleństwo, gdyż upadający „bożek fortuny” sprawia im zawody, wstyd i przygnębienie ducha. Pierwsi mogą nawet śpiewać w serdecznej radości, drudzy „jęczą w bólu” licząc straty finansowe.

Przed nami jest perspektywa lepszych czasów. Tak jak obecnie słowem dominującym jest „kryzys” tak wkrótce będzie dominować słowo: „Królestwo Boże”. I tak jak kryzys dotyka jednych delikatnie drugich mocniej, podobnie i Królestwo Boże, dotknie wszystkich – jednych delikatnie, drugich dotknie mocniej. Jesteśmy pewni, że obecny kryzys jest tym faktem, który poprzedza Królestwo Boże na ziemi – na całej ziemi.

„Powiedzcie sprawiedliwemu, że mu dobrze będzie; bo owocu uczynków swoich pożywać będzie. Ale biada niepobożnemu! źle mu będzie; albowiem odpłata rąk jego dana mu będzie”.

Izaj.3:10-11 BG.

„Pan nie dopuści, aby sprawiedliwy głód cierpiał, lecz udaremnia żądzę bezbożnych”.

Przyp.Sal.10:3 NB

Pan już to czyni – poprzez kryzys.

„Błogosławiony niech będzie Pan na wieki! Amen, Amen“. Ps. 89:53 NB.

 

 

 

Strona główna | Wprowadzenie | Zagadnienia | Posłowie | Zasoby | Napisz do nas