Strona główna | Wprowadzenie | Zagadnienia | Posłowie | Zasoby | Napisz do nas

 

 

 

 

 

66  ROZDZIAŁ  IZAJASZA

 

Proroctwo Izajasza przedstawia nam dokładny opis osoby Mesjasza i charakteru Jego Królestwa. Imię Izajasz znaczy – „Zbawieniem jest Jahwe”. Opisał on proroczo osobę Odkupiciela (Izaj.53), a także ustrój przyszłego Królestwa, rolę i zadania poszczególnych klas Królestwa. Obecnie na progu nowej ery, o której tak dużo pisał Izajasz, proroctwo jego winno być dobrze zrozumiane.

Język tego proroctwa jest nadzwyczaj żywy i barwny. Cechuje go wielka rozmaitość rodzajów literackich, obrazów, porównań i metafor. Styl przekazywania treści podobny jest do stylu Apokalipsy – każda następna wizja jest rozwinięciem poprzedniej, na przykład to co prorok napisał w rozdziale 2:3 – „...Z Syonu wyjdzie Zakon a Słowo Pańskie z Jeruzalemu” – jest rozwijane w dalszych opisach a najpełniej w rozdziale ostatnim. Rozdział ten – 66 – jest też bardzo podobnym w swej treści do ostatnich rozdziałów Apokalipsy (Nowe Niebo, Nowa ziemia, Niebieskie Jeruzalem). Chcąc mieć właściwy pogląd  na czas i sposób ustanowienia Królestwa Bożego na ziemi, koniecznie należy zgłębiać proroctwo Izajasza. To w tym proroctwie znajdujemy najwięcej obrazowych opisów na restytucję w czasie Tysiąclecia. Stąd nasze zainteresowanie się proroctwem Izajasza, a w tym i rozdziałem 66.

 

„Tak mówi Jahwe; - Niebo jest moim Tronem a ziemia podnóżkiem stóp Moich! Jakiż to Dom możecie mi wznieść i gdzie będzie to miejsce Mojego mieszkania?”.                    Izaj.66:1  B.P.

 

Pan Bóg mówiąc o Świątyni lub Stolicy ziemskiej fazy Królestwa Chrystusowego na ziemi, zarazem uświadamia wszystkim, że tu nie chodzi o jakiś literalny obiekt lub nawet całe miasto, lecz że podnóżkiem Jego nóg ma być cała ziemia.

Dobrze tą sprawę rozumiał Salomon, gdy zbudował piękną Świątynię;

 

„Lecz czy naprawdę zamieszka Bóg na ziemi? Oto niebiosa i niebiosa niebios nie mogą Cię ogarnąć a cóż dopiero ten dom, który zbudowałem.”                                                      1Król.8:27.

 

Prorocza wypowiedź jest symboliczna:

„...postawienie i stanie „nóg” Jahwe jest symboliczne i oznacza powrót na ziemię Boskiej łaski i Jego panowania”.                                                                                                        D – 650.

 

Proces przygotowywania całej ziemi do roli godnego podnóżka Jahwe, rozpocznie się od Jeruzalemu i Izraela, a docelowo obejmie całą ludzkość.

 

„Dłoń Moja to wszystko zdziałała i do mnie to wszystko należy – mówi Jahwe. Ja zaś spoglądam na biedaka i skruszonego duchem i o sprawy Moje dbałego.”                          Izaj.66:2.

 

Jak już wspominaliśmy, Świątynia to nie materialny obiekt – nie czyn zewnętrzny jest tu istotny, liczy się duch – to jest „ubodzy w duchu”. Pokorni, uniżeni, drżący z szacunku i dbający o sprawy Boże. Takiego ducha posiadał też Pan Jezus już, gdy miał 12 lat.

 

„Izaliście nie wiedzieli, że w sprawach które są Ojca mego ja być muszę”.      Łuk.2:49.

 

„Sprawy Ojca” – to sprawy Królestwa Bożego, a także sprawy zbawienia naszego i naszych bliźnich. W tych sprawach należy być dbałym. Oto jak pozorna religijność jest obłudnie praktykowaną w literalnych świątyniach.

 

„Zabija się ofiarę wołu, a morduje się też człowieka, składa się ofiarę z owcy a dławi się i psa, przynosi się dary ofiarne ale także krew wieprza, pali się kadzidło a korzy się przed bożkiem. Lecz jako oni obrali swe drogi i dusza ich lubuje się w obrzydliwościach”.                         Izaj.66:3.

 

Takie nieczyste ofiary składają ci co nabudowali dużo literalnych świątyń. Nominalny kościół żydowski zabił Mesjasza, a nominalny kościół chrześcijański w okresie inkwizycji palił na stosach Jego naśladowców. Jedni i drudzy lubowali się w obrzydliwościach. Pan obierze dla nich stosowną odpłatę.

 

„Tak i Ja obiorę dla nich udrękę i sprowadzę na nich klęski, których się lękają. Albowiem wołałem a nikt nie odpowiadał, przemawiałem – ale nie słuchali, czynili to co złe jest w mych oczach i wybierali to, w czym nie mam upodobania”.                                                          Izaj.66:4.

 

Boską metodą zawsze jest – najpierw wołanie o pokutę, potem perswazja. Kiedy jedno i drugie nie skutkuje, następuje karanie. Jan Chrzciciel był głosem wołającego na puszczy w odniesieniu do nominalnego kościoła Żydowskiego. 1845 lat później – Brat Russell czynił podobnie w odniesieniu do nominalnego chrześcijaństwa. Po wyczerpaniu wszystkich środków zapadł wyrok, ale wykonanie egzekucji jest inną sprawą (n.p. w U.S.A. skazańcy oczekują często na jej wykonanie kilkadziesiąt lat). Po wyroku skazującym, skazańcy tracą wszelkie prawa obywatelskie. Na nic się zdają obecnie zanoszone modlitwy o pokój i o jedność chrześcijan.

 

„Słowa Jahwe słuchajcie wy, którzy o sprawy Jego zabiegacie! – Wasi bracia, którzy was nienawidzą a wyganiający was dla imienia mego mówią; Niech się okaże sława Pańska. Okażeć się zaiste ku pociesze waszej, ale oni zawstydzeni będą”.                                                     Izaj.66:5.

 

W końcówce żniwa Wieku Ewangelii taka sytuacja miała miejsce. Prawda na czasie jest niepopularna, a jej miłośnicy i wyznawcy są „odpychani” (wg. Biblii 1000-lecia). Owo „odpychanie” jest objawem nie miłowania – zmieni się niebawem na „dopychanie” się do prawdy.

 „Odgłos zgiełku (dochodzi już) z miasta głos z Przybytku. To głos Jahwe dokonującego odpłaty swoim przeciwnikom”.                                                                                             Izaj.66:6.

 

Ów odgłos prawdy na czasie dotyczy czasu uwielbienia Kościoła i budowy drugiej Świątyni. Ma on wymowę odpłaty – wyznacza kres dla nominalnych systemów. Przeciwnicy uważali, że po pobiciu świadków (Obj.11:7-12) będą mieli tak zwany „święty spokój”, a tu nagle pojawiła się kontynuacja prorokowania. Ich poprzednie zwycięstwo nad świadkami okazało się pozorne i drugi raz nie powtórzy się.

 

„Zanim odczuła bóle porodu już na świat wydała; zanim boleść na nią przyszła zrodziła potomka”.                                                                                                                             Izaj.66:7.

 

Duchowy Syon – jako zbiorowy mężczyzna – 144000 członków, zrodzony został przez obietnicę reprezentowaną w niewieście Sarze. Miało to miejsce w 1977 roku (Obj.12:1-5). Narodzenie oznacza wzbudzenie Kościoła w pierwszym zmartwychwstaniu. Był to poród bezbolesny, bowiem miał miejsce przed czasem początku ucisku wielkiego (przed 1981r.).Tak zrodzony Syon ledwie zaczął pracować już „zrodził swych synów” – Wielkie Grono i Proroków. Ale ten poród, „lepsze zmartwychwstanie”, nastąpił już w bólach, w okolicznościach ucisku wielkiego, tak w Izraelu, jak w świecie.

 

„Kto słyszał o czymś podobnym, kto widział coś podobnego? Czy w jednym dniu kraj się wyłoni? Albo czyż zrodzi się naród od razu? A oto Syon ledwie poczuł boleści porodził swych synów”.                                                                                                                                 Izaj.66:8.

 

Lepsze zmartwychwstanie jest podobne do zmartwychwstania pierwszego w tym, że klasy są wzbudzone w jednym dniu, w odróżnieniu od zmartwychwstania ogólnego ludzkości, które będzie procesem rozłożonym na czas Tysiąclecia. Prorok pyta – czy słyszał ktoś o czymś podobnym? W nominalnym chrześcijaństwie nikt o tym nie słyszał. Natomiast ci co słyszeli coś niecoś na ten temat oponują, że nie jest to właściwy czas na poród. Bóg odpowiada na ich zastrzeżenia:

 

„Czyżbym Ja skoro otwieram łono nie doprowadził do rozwiązania? Pyta Jahwe. Czyż Ja, co sprawiam poród miałbym zamknąć łono? – mówi Bóg twój”.                                        Izaj.66:9.

 

Pan Bóg wstawiając takie retoryczne pytanie daje dowód, że przewidział takie opozycyjne postawy. I oczywistą sprawą jest, że porodu nie opóźnił z tych przyczyn ani o godzinę. Słowa końcowe „mówi Bóg twój” są adresowane do tych, co mienią się być Jego ludem, aby przemyśleli jeszcze raz, czy takie zastrzeżenia przystoi zgłaszać.

 

„Radujcie się wspólnie z Jerozolimą, cieszcie się nią wszyscy, którzy ją kochacie. Wraz z nią się weselcie niezmiernie wy wszyscy, którzyście byli w żałobie po niej”.                            Izaj.66:10.

 

Wzbudzenie Proroków jest początkiem realizacji Boskich obietnic względem całej ludzkości. „Pamiętajmy, że pierwszeństwo Żydów względem Boskiej łaski będzie polegało na różnicy w czasie”.                                                                                                                                                                                  A.297.

 

„Żydowi najprzód potem Grekowi” Rzym.2:10. Kolejność taka nie powinna przysłaniać radości „która będzie wszystkiemu ludowi” Łuk.2:10. Już teraz winni się radować ci, co byli przez pewien czas w żałobie z racji uwielbienia Kościoła i uświadomienia sobie faktu, że znaleźli się poza tą klasą.

„Aby ssać teraz z piersi jej pociech, by się posilać do syta, aby się sycić i rozkoszować jej piersią wezbraną chwałą”.                                                                                                  Izaj.66:11.

 

Niektórzy dawno temu próbowali komentować ten tekst w odniesieniu do nominalnego chrześcijaństwa. Czy ten system zdolny jest karmić do syta? Czy może cieszyć obecnie chwałą? Sytuacja w tych systemach jest zaprzeczeniem proroczego opisu. Oblubienica zaś mówi o sobie:

 

„Ja jestem murem, a moje piersi są jak wieże”.                                                  Pieśń Sal.8:10.

 

Należy sycić się chwałą lepszego zmartwychwstania.

 

„Bo tak mówi Jahwe; - Oto skieruję na nią dobrobyt jak strumień i chwałę narodów jak rzekę wezbraną. Jak dziatki noszeni będziecie w ramionach i na kolanach piastować was będą”.

Izaj.66:12.

 

Pan z Kościołem jest Królem narodów i będzie ich wkrótce błogosławił w Tysiącleciu, ale zanim to uczyni, najpierw zajmuje się wzbudzonymi Prorokami i resztką klasy Wielkiego Grona. Klasy te są noszone na rękach i pieszczone na kolanach. Oznacza to udzielanie pouczeń poprzez coraz to jaśniejsze wyrozumienie prawdy oraz Opatrzność, ponieważ jest to ciągle czas ucisku w Izraelu i w świecie.

 

„Podobnie jak matka, która syna pociesza tak ja pocieszać was będę, w Jeruzalemie znajdziecie pociechę”.                                                                                                         Izaj.66:13.

 

Syon duchowy – Oblubieniec z Oblubienicą:

 

„Dopuści ich do społeczności ze Sobą i Jego uwielbioną Oblubienicą, będącą na ich usługi w stanie duchowym”.                                                                                                               F-150.

 

„Rozciągnie namiot nad nimi”.      Obj.7:16.

 

„Ujrzycie to i rozraduje się serce wasze a kości wasze odmłodzą się jak młoda zieleń. I poznają rękę Jahwe słudzy Jego, a gniew swój wywrze On na swoich wrogach”.             Izaj.66:14.

 

Słowo „ujrzeć” oznacza często – zrozumieć. Ale w tym tekście oznacza dosłownie – zobaczyć. Zobaczyć wzbudzonych Proroków, będzie czymś niesamowitym. Od tego momentu wiara i nadzieja w zmartwychwstanie, którą każdy wierzący w jakimś stopniu posiada, odnowi się. Kości są symbolem takiej nadziei. One często bolały po utracie najbliższych. Wówczas przestaną boleć – odnowią się jak wiosenna zieleń, która zbiera też na siebie niebieską rosę. Zmartwychwstanie będzie w zasięgu literalnych oczu.

„Zmartwychwstanie Starożytnych Świętych w połączeniu z częstymi przypadkami przywrócenia chorych do zdrowia w odpowiedzi na modlitwy wiary, spowoduje prawdopodobnie, że ludzie, którzy znajdą chwilę czasu na to by po otrząśnięciu się ze spustoszenia ucisku wielkiego, zacząć myśleć. Dojdą do wniosku, że istnieje możliwość powstania z grobów śmierci także dla innych ludzi, przyjaciół, krewnych jako wypełnienie obietnicy Chrystusa, że „wszyscy, którzy są w grobach usłyszą głos Syna Człowieczego i powstaną”.                                                         D – 640.

 

„Bo oto Jahwe wśród ognia przybędzie, a Jego rydwany będą jak huragan, by wylać Swój gniew wśród żaru i grozę Swoją wśród płomieni ognia. Bo Jahwe sądu dokona (nad całą ziemią) przez ogień i miecz Swój nad wszystkim co żyje. I wielu będzie pobitych przez Jahwe”.

Izaj.66:15-16.

Ucisk poprzedza Królestwo Boże. W bólach tego ucisku rodzą się dwie klasy synów Syonu, ale także narodzi się nowy porządek rzeczy na ziemi.

 

„Inauguracji Królestwa będą towarzyszyły sceny budzące grozę, które wywołują strach i przerażenie świata, sprawią, że z zadowoleniem uzna on Pomazańca za Króla całej ziemi”.

D – 631.

W zacytowanych tekstach jest mowa o symbolicznym ogniu, który „spali” wszystko co zbudowane zostało na fundamencie samolubstwa i błędnych teorii.

 

„Niebiosa z wielkim trzaskiem przeminą, a żywioły (współczesne kościelnictwo) rozpalone ogniem stopnieją, a ziemia (społeczeństwo) i rzeczy, które są na niej spalone będą”.

2Piotr.3:10-12.

 

„Ja wszakże znam ich sprawy i myśli; przybędę, aby zgromadzić wszystkie narody i języki. Przyjdą i oglądać będą moją Chwałę”.                                                                              Izaj.66:18.

 

Oglądać Chwałę Bożą oznacza – oglądać doskonałych „chwałą i czcią ukoronowanych” Proroków  (Ps.8:6).

 

„Jego przedstawiciele będą całkowicie gotowi do rozpoczęcia służby, zaś ich mistrzowskie posunięcia mądrej polityki, ich umiarkowanie i dystyngowana samokontrola oraz ich przykładne osobiste przymioty charakteru, będące wyrazem wszelkich łask i cnót, przyciągną ludzi doświadczonych wielkim uciskiem, szybko przekonując ich do współpracy”.                         D-627.

„Ustanowię wśród nich znak i wyślę ocalałych spośród nich do obcych ludów; do Tarszisz, Put, Lud, Meszek, Rosz, Tubal i Jawan, do wysp dalekich, które nie słyszały nic o mnie i nie widziały mej Chwały. I głosić będą Chwałę moją wśród obcych narodów”.                     Izaj.66:19

Ustanowiony wśród ocalałych znak jest symbolem jasnego zrozumienia proroctw.

 

„Oto ja i synowie (Wielkie Grono i Prorocy), których dał mi Jahwe, jesteśmy znakiem i symbolem w Izraelu (danym) przez Jahwe Zastępów, co mieszka na górze Syon”,             Izaj.8:18.

 

Tematy o Wielkim Gronie i Starożytnych Prorokach są obecnie dominującymi w rozmowach i opracowaniach. Zastosowana metoda liczbowania Biblijnego jest używaną jako miara i sposób przyporządkowania proroczych tekstów i zdań. Jej główną cechą jest prostota i zdolność wyjaśnień jak największej liczby obrazowych i proroczych zjawisk za pomocą, jak najmniejszej liczby prostych reguł i symboli. Wyjaśnienia przybierają postać matematyczną. Dzieje się to krok po kroku, przechodząc od zrozumienia najpierw bardziej ogólnego do bardziej szczegółowego. Zrozumienie proroctw przy pomocy tej metody jest owym znakiem – identyfikatorem dla głosicieli „radosnej nowiny”. Jest podobnym identyfikatorem jak tablica rejestracyjna dla samochodu. Wystarczy kilka liter i cyfr by stwierdzić, jaki jest kraj pochodzenia i jego właściciela.

Był już taki czas, kiedy „posłańcy w łodziach z sitowia” (symbol literatury prawdy) byli posyłani z USA do Europy i Polski (Izaj.18:1-7). Obecnie ogłaszanie poselstwa odbywa się w kierunku odwrotnym. Obejmuje ono kraje, wymienione w naszym wersecie, które wówczas nie były uwzględnione. Internet jest siecią globalną, dlaczegóżby więc z niej nie skorzystać. Wierzymy, że zwiastowanie tą drogą dotrze do najdalszych zakątków świata.

 

„I przywiodą oni wszystkich braci waszych spośród wszelkich narodów jako dar ofiarny dla Jahwe (na koniach i wozach, w lektykach na mułach i wielbłądach) na moją Górę Świętą do Jeruzalemu – mówi Jahwe – tak jak synowie Izraela przynoszą dar ofiarny w czystych naczyniach do Świątyni Jahwe”.                                                                                                             Izaj.66:20.

 

Głoszone obecnie poselstwo nie jest przyjmowane przez ogół braci. Jak mówi Bóg (w tekście 5) jest ono „odpychane” (wg Biblii Tysiąclecia) wraz z tymi, którzy go ogłaszają. Lecz, gdy na tym „znaku” ukaże się „pieczęć” w postaci obwieszczenia przez proroków swego zmartwychwstania, wówczas będzie tylko jedna alternatywa – udać się do Jerozolimy. I bracia to uczynią. Bóg mówi; „...Ja znam sprawy ich i myśli ich” (Izaj.66:18). W rozważanym tu tekście (20) podał nam jak bracia to uczynią. Spróbujmy rozszyfrować symboliczny język proroka.

 

Jedni przyjadą na koniach. Koń jest zwierzęciem walecznym, nie boi się niebezpieczeństw. Jest symbolem wojowniczych charakterów. Ci przybywają jako pierwsi. Są to jednostki podobne do Apostoła Pawła, który najpierw gorliwie prześladował braci, a po nawróceniu przez Pana, gorliwie im służył. Tacy bracia „spadną” ze swych koni i przyjmą czyste naczynia u bram drugiej świątyni, by dalej składać ofiarę w nich i służyć Bogu.

 

Inni przyjadą na wozach – symbol organizacji. W ruchu Badaczy Pisma Świętego powstało wiele odrębnych organizacji (wozów). „Jedni w wozach, a drudzy w koniach ufają...” Ps.20:8. Jeśli te „wozy” dowiozą ich do Jerozolimy przed Świątynię, to chociaż na tyle udowodnią swą przydatność. Tam jednak „wozy” tak rozumiane trzeba będzie złomować i uznać jedyną organizację Królestwa Bożego to jest Proroków.

 

Jeszcze inni przybędą do Jeruzalemu na „lektykach”. Lektyka, to fotel lub łoże osłonięte baldachimem lub bocznymi ściankami i daszkiem, przystosowane do noszenia na drążkach przez tragarzy lub juczne zwierzęta. Charakteryzuje ona takich braci, którzy choć nazywają się badaczami Pisma Świętego, to tak naprawdę badać nie lubią. Preferują wykłady i wygodny tryb życia, lubią polegać na zdaniu innych, na mocy ich ramion. Jeśli tragarze doniosą ich aż pod Świątynię w Jeruzalemie, to skończy się dla nich dość szczęśliwie.

 

Jeszcze inni przybędą na „mułach”. Muł, to zwierzę z rodziny koni, pochodzący ze skrzyżowania osła z koniem. Jest bardzo wytrzymały, wydajny w pracy. Użytkowany jest jako zwierzę juczne rzadziej w zaprzęgu, przeważnie jest niepłodny. Symbolizuje braci bardzo pracowitych, usłużnych ale i obciążonych troskami o ten żywot doczesny. Niepłodność może symbolizować niezdolność pojmowania rzeczy nowych. Ale i tacy dojdą do Jeruzalemu i do Świątyni.

 

Jako ostatni przybędą na „wielbłądach” (dromadery). Wielbłądy są jedno i dwugarbne. Jednogarbne są zwierzętami wyścigowymi. W naszym tekście wymienione są jednogarbne. Wielbłąd dwugarbny jest powolniejszy i symbolizuje on Stary i Nowy Testament. Natomiast jednogarbny jako szybszy symbolizuje tylko Nowy Testament. Są tacy bracia, którzy uczą się tylko z Nowego Testamentu, natomiast Zakon, Proroctwa wydają im się zbyt dużym obciążeniem. Jeśli tak rozumiane dromadery dowiozą ich aż pod Świątynię – chociaż na końcu karawany, to też nie będzie tak źle.

 

Wszyscy muszą pozostawić „konie”, „wozy”, „lektyki”, „dromadery” i „muły”, i przyjąć czyste naczynia prawdy, by w nich złożyć Panu dar ofiarny. Podróżowanie do Jeruzalemu należy rozumieć nie jako fizyczną podróż, ale jako duchową łączność i lojalność względem Proroków w Jeruzalemie. Obecny „dom wiary” aczkolwiek różni się pod wieloma względami, to jednak ma jedną wspólną cechę. Uznaje Brata Russella jako Wiernego Sługę, a jego wykładnię Pisma Świętego jako Pańską Prawdę na czasie. Dla tej przyczyny może i powinien jako pierwszy uznać Proroków. Będzie to już ostatnia szansa.

 

„Także spośród nich wezmę sobie na kapłanów i lewitów – mówi Jahwe.”

Izaj.66:21.   Jer.33:18  B.P.

Pan Bóg nie podał sposobu w jaki powoła niektórych do takiej służby, (zapewne nie przez głosowanie). W Słowie Bożym mamy opisane kapłaństwo Melchizedeka, Aaronowe i Lewickie. (Żyd.7:11-28)  W okresie późniejszym oprócz tych obrządków w roli kapłanów, często jednorazowo, występowali inni mężowie np. w okresie Sędziów ofiary składali Giedeon, Jefte i Manue. W okresie Królów ofiary składał Dawid, Saul i Salomon. Kapłaństwo nie jest przywiązane tylko do duchowych klas. W okresie Tysiąclecia Bóg powierzy niektórym z obecnego „domu wiary” pewne usługi pomocnicze. Będą to usługi duchowe pod kontrolą Nowego Nieba i Nowej Ziemi i zgodne z warunkami Nowego Przymierza. Może to być praca w mediach, redagowanie czasopism o czystych treściach religijnych, oraz rozpowszechnianie prawdy przez radio, telewizję i Internet. Działania, które zmierzać będą do tego aby ziemia cała napełniona była znajomością Pańską jak morze wodami (Izaj.11:9). Narody na razie będą wielojęzyczne i trzeba będzie prawdę upowszechniać w ich narodowych językach. Każdy jednak „kapłan i lewita” chcący tak służyć, musi udawać się do Jeruzalemu po „czyste naczynia” – po instrukcję i naukę do Proroków.

 

„Bo podobnie jak Nowe Niebiosa i Nowa Ziemia, które Ja stworzę, będą istniały przed moim obliczem – orzeka Jahwe – tak istnieć będzie wasza potomność i wasze imię”.                       Izaj.66:22.

 

Nowe Niebiosa stanowią Kościół Chrystusowy, a Nową Ziemię – Starożytni Prorocy. Natomiast wspomniana „potomność”, to obecny „dom wiary” jako pokłosie z Wieku Ewangelii. Otrzymają oni ofertę życia wiecznego na ziemi i imię „Izrael” – jako nowy lud Boży – możny u Boga. Mogą stanowić awangardę klasy restytucyjnej. Muszą zrezygnować z przyjętych dotychczas, często dziwnych imion swoich organizacji. Ustanowiony nowy porządek rzeczy będzie ustrojem trwałym, jego funkcjonowanie obliczone jest na 1000 lat.

 

„Bo oto Ja stworzę Nowe Niebiosa i Ziemię Nową. Wtedy nie wspomni się już spraw minionych i nawet na myśl nie przyjdą, lecz radość i wesele zapanują na wieki z tego co Ja stworzę. Bo oto stworzę Jeruzalem wesela i jego lud ku radości”.                                Izaj.65:17-18.

 

„Od nowiu do nowiu, od sabatu do sabatu przybywać będzie wszelkie stworzenie by bić pokłony przede mną – mówi Jahwe”.                                                                                 Izaj.66:23.

 

W tym krótkim tekście zawarta jest myśl o ciągłym procesie wzrastania w znajomości „wszelkiego stworzenia”. Przybywające wszelkie stworzenie nie posiada środków lokomocji podobnych do poprzednio przybywających (to jest: koni, wozów, lektyk, mułów i wielbłądów). Przybędą w następnej kolejności i oddadzą pokłon dla Jahwe. Oznaczać to może koniec kłaniania się innym bóstwom.

 

„Wszyscy co pozostali przy życiu z tych wszystkich narodów, które ruszyły na Jerozolimę, będą corocznie przychodzili, by oddać hołd Królowi Jahwe Zastępów i obchodzić Święto Szałasów”.                                                                                                                         Zach.14:16.

„A wychodząc ujrzą zwłoki tych ludzi, którzy wobec mnie dopuścili się zdrady. Bo robak ich nie zginie ani ogień nie zgaśnie”.                                                                                        Izaj.66:24.

 

W symbolicznym języku Biblijnym „robak” jest obrazem nic nie znaczącego człowieka. Potwierdzają to słowa Psalmu – tak na krzyżu potraktowany był Chrystus.

 

„Ale ja jestem robakiem, a nie człowiekiem. Hańbą ludzi i wzgardą pospólstwa”. Ps.22:7.

 

Mimo, że tak był potraktowany, Chrystus stał się Odkupicielem. Gdyby jednak ktoś nie chciał skorzystać z oferty zbawienia, zostanie „robakiem” na zawsze. Ogień wtórej śmierci względem takich „ nigdy nie zagaśnie” – nie będzie już dla takich żadnej nadziei ożycia. Smutną przestrogą kończy się piękne proroctwo Izajasza. Obrazuje ona ogrom nieszczęścia jaki spotka buntowników przeciwko Bogu. Proroctwa Izajasza nie można odczytać do końca, wyczytać z niego od razu wszystko, zaspokoić ciekawość i odłożyć na półkę. Oto co napisał o Biblii niekatolicki pisarz w książce pt. „Jezus nieznany” – A Mereżkowski.

 

„Czytam ją codziennie i będę czytać póki oczy widzą przy wszelkim od słońca czy serca bijącym świetle, w najjaśniejsze dni i najciemniejsze noce, szczęśliwy czy nieszczęsny, chory czy zdrów, czujący czy nieczuły. I wydaje mi się, że wciąż czytam coś nowego nieznanego, że nigdy nie przeczytam, nie poznam do głębi. Tylko rąbkiem oka widzę, rąbkiem serca czuję. A gdyby tak zupełnie – co wtedy? Dziwna to księga; nie można jej przeczytać, bo ilekroć by ją czytano; wciąż zdaje się, że coś nie doczytano, coś z niej zapomniano czegoś nie zrozumiano, a kiedy się ją czyta na nowo – znów wraca to samo i tak będzie do końca. Jak niebo nocą, im dłużej patrzeć, tym więcej gwiazd”.

 

Trudno jest rozstać się z księgą proroka Izajasza, dlatego, że wyrażone tu myśli nie są żadnym zakończeniem – cały czas jesteśmy na początku drogi zrozumienia. Odczuwamy ożywczy wpływ tego proroctwa na nasz umysł i serce. Jak Pan pozwoli, będziemy jeszcze powracać do tych pięknych proroczych treści.

 

Zestawienie 618

 

 

 

Izaj.66:1 „Tak mówi Pan: Niebo jest stolicą moją, a ziemia podnóżkiem nóg moich. Gdzież tedy będzie ten dom, który mi zbudujecie? Albo gdzie będzie miejsce odpocznienia mego?” ------------------------------------------------------- 3535

 

Miejsce odpoczynku nóg Pana i czas liczony od grzechu Adama:

 

Nowa Ziemia  ·  15 Ethanim  ·  6131 ----------------------------------------- 6752

 

 

 

 

 

10287

 

 

Dz.Ap.7:49 „Niebo jest stolicą moją, a ziemia podnóżek nóg moich. Cóż mi za dom zbudujecie, mówi Pan, albo które jest miejsce odpocznienia mego?” -------------------

 

 

 

10287

 

Nowa Ziemia  grec.  Gh kainh.  =  100   Izaj.66:22 wg LXX.

Ethanim  hebr.  ~yntah  =  506  1Król.8:2.

6131 = 4126 + 2005.

 

Zestawienie 619

 

 

 

Oto pierwsi Synowie zrodzeni przez Syon:

 

1Moj.36:8 „I mieszkał Ezaw na górze Seir”. ------------------------------------- 1481

 

2Moj.3:6  Abraham  ·  Izaak  ·  Jakub-------------------------------------- hebr. 638

 

Czas panowania Książąt przez lat ------------------------------------------------1000

 

 

 

 

3119

 

 

Izaj.66:8 „Któż słyszał co takowego? Kto widział co podobnego? Możesz to być, aby ziemia narodziła ludu za jeden dzień? Izali naród spłodzony bywa jednym razem? Ale Syon ledwie począł pracować ku porodzeniu, alić porodził synów swych”.--------------

 

 

 

 

3119

 

Zestawienie 620

 

 

 

Izaj.66:8 „Któż słyszał co takowego? Kto widział co podobnego? Może to być, aby ziemia narodziła ludu za jeden dzień? Izali naród spłodzony bywa jednym razem? Ale Syon ledwie począł pracować ku porodzeniu, alić porodził synów swych”. ------------------------------------------------------------------------------------3119

 

1Moj.32:28 „Rzekł: Nie będzie nazywane więcej imię twoje Jakub, ale Izrael; boś sobie mężnie poczynał z Bogiem i z ludźmi i przemogłeś”. ---------------------3882

 

 

 

 

 

 

 

7001

 

 

Czas zmiany imienia klasy Jakuba liczony

od stworzenia Adama w 4128 r. pne. (4128 + 2005 = 6133):

 

Sukot  ·  15  ·  7  ·  6133 szanah --------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

7001

 

Zestawienie 621

 

 

 

Ezech.48:35 „Imię miasta ode dnia tego będzie: Pan Tam Mieszka”. -------------1092

 

15  ·  7  ·  2005 ----------------------------------------------------------------2027

 

 

 

3119

 

 

Izaj.66:8 „Któż słyszał co takowego? Kto widział co podobnego? Może to być, aby ziemia narodziła ludu za jeden dzień? Izali naród spłodzony bywa jednym razem? Ale Syon ledwie począł pracować ku porodzeniu, alić porodził synów swych”. -------------------

 

 

 

 

3119

 

Zestawienie 622

 

 

Obwieszczenie o wzbudzonych Prorokach:

 

Izaj.66:18-19 „Albowiem Ja znam sprawy ich i myśli ich; i przyjdzie ten czas, że zgromadzę wszystkie narody i języki, i przyjdą a oglądają chwałę moją. I położę na nich znak, a poślę z tych, którzy zachowani będą, do narodów przy morzu do Pul i Lud, którzy ciągną łuk do Tubala i do Jawanu, na wyspy dalekie, które nic o mnie nie słyszały, i nie widziały chwały mojej; i będą opowiadały chwałę moją między narodami”. --------- p.l.

 

Tron Pana i Jego Reprezentacja:

 

Jerozolima  ·  144 Książęta ---------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

2220

 

 

2220

Książęta  grec.  Oi Arcontej  =  1212  Izaj.32:1 – LXX.         Jerozolima  grec. Ierousalhm  =  864  Obj.21:10.

 

Zestawienie 623

 

Globalny zasięg obwieszczenia:

 

Izaj.66:18-19 „Albowiem Ja znam sprawy ich i myśli ich; i przyjdzie ten czas, że zgromadzę wszystkie narody i języki i przyjdą a oglądają chwałę moją. I położę na nich znak, a poślę z tych, którzy zachowani będą do narodów przy morzu do Pul i Lud, którzy ciągną łuk do Tubala i do Jawanu, na wyspy dalekie, które nic o mnie nie słyszały i nie widziały chwały mojej; i będą opowiadały chwałę moją między narodami”. --------- p.l.

 

Widzialni Przedstawiciele Boga wg Obj.21:17:

 

Mur  Jego  ·  144 ------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

2220

 

 

2220

 

Mur Jego  grec.  To teicoj authj  =  2076   Obj.21:17.

 

Zestawienie 624

 

 

Ps.47:10 „Książęta narodów przyłączyli się do ludu Boga Abrahamowego”.---------------

 

15 Ethanim  ·  2005 szanah  +  1000. -----------------------------------------------------

 

 

837

 

3881

 

Razem:

 

4718

 

Izaj.8:18 „Oto ja i dzieci, które mi dał Pan, są na znaki i na cuda w Izraelu, od Pana Zastępów, który mieszka na Syonie”.---------------------------------------------------

 

 

 

4718

 

Zestawienie 625

 

 

Izaj.66:22 „Ziemia Nowa”. ----------------------------------------------------------------

 

Izaj.32:1 „Książęta”. ----------------------------------------------------------------------

 

Ich liczba wg Obj.21:17:

 

144 ---------------------------------------------------------------------------------------

 

Oto dokładny początek Święta

Szałasów oraz okres jego trwania:

 

15 Etamin  ·  2005 szanah  +  1000  ------------------------------------------------------

 

 

100

 

1132

 

 

144

 

 

 

3881

 

Razem:

 

5257

 

Zach.14:16 „A ile ich pozostanie z onych wszystkich narodów, któreby przyciągnęły przeciwko Jeruzalemowi, będą przychodzić od roku do roku, pokłon oddawać Królowi, Panu Zastępów i obchodzić święto kuczek”. --------------------------------------------

 

 

 

 

5257

 

Ziemia Nowa  grec . Gh kainh  =  100  (wg LXX).  Izaj.66:22.

Książęta  grec. Arcontej  =  1132  (wg LXX).  Izaj.32:1.

Etanim  hebr. ~yntah  =  506 (Patrz 1Król.8:2  wg Biblii Poznańskiej).

 

Zestawienie 626

 

 

Jer.3:17 „Czasu onego nazwane będzie Jeruzalem Stolicą Pańską, a zgromadzą się do niego wszystkie narody, do imienia Pańskiego do Jeruzalemu i nie będą więcej chodzić za uporem serca swego złośliwego”. ----------------------------------------------------

 

Oto Przedstawiciele Nowego Jeruzalemu

i początek ogólnoświatowych błogosławieństw:

 

144 Książęta  ·  Sukot  ·  15 Ethanim  ·  2005 szanah.-----------------------------------

 

 

 

 

4728

 

 

 

4728

 

Książęta  grec.  Oi Arcontej  =  1212   Jan.7:26.

Sukot  hebr.  twksh  =  491   Zach.14:16.

 

Zestawienie 627

 

 

Dan.7:10 „Rzeka ognista płynąc wychodziła od oblicza Jego. Tysiąc tysięcy służyło Mu, a dziesięć kroć tysiąc tysięcy stało przed Nim; sąd zasiadł”. ------------------------------

 

Początek 1000-letniego dnia sądu:

 

15  ·  7  ·  2005  +  1000 ----------------------------------------------------------------

 

 

3382

 

3382

 

Zestawienie 628

 

Izaj.66:19 „I położę na nich znak, a poślę z tych, którzy zachowani będą do narodów przy morzu do Pul i Lud, którzy ciągną łuk do Tubala i do Jawanu, na  wyspy dalekie, które nic o mnie  nie słyszały i nie  widziały chwały mojej; i będą opowiadały chwałę moją między narodami”. ----------------------------------------------------------------- p.l.

 

Dz.Ap.7:37 „Proroka wam podniesie Bóg z braci waszych jak mnie”.------------------ p.l.

 

 

 

 

 

2071

 

2071

 

Zestawienie 629

 

 

 

Izaj.66:20 „I przywiodę wszystkich braci waszych ze wszystkich narodów Panu w dary na koniach i na wozach i na lektykach i na mułach i na zawodnikach na górę świętobliwości mojej do Jeruzalemu, mówi Pan, tak jako przynoszą synowie izraelscy dar w naczyniu czystym do domu Pańskiego”. ---------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

6581

 

Zach.14:21 „Owszem, każdy kocieł w Jeruzalemie i w Judzie poświęcony będzie Panu Zastępów, a przychodząc wszyscy, którzy ofiarować mają, brać je i warzyć w nich będą, a nie będzie Chananejczyka więcej w domu Pana Zastępów dnia onego”. ------------------------------------------------------------------------------------4055

 

Początek przychodzenia – Zach.14:16:

 

15 Ethanim  ·  2005 -------------------------------------------------------------2526

 

 

 

 

 

 

 

6581

 

 

Zestawienie 630

 

 

Tymczasowo usprawiedliwieni poczytani przez Boga za żywych:

 

Izaj.66:20-21 „I przywiodę wszystkich braci waszych ze wszystkich narodów Panu w dary, na koniach i na wozach, i na lektykach, i na mułach, i na zawodnikach, na górę świętobliwości mojej do Jeruzalemu, mówi Pan, tak jako przynoszą synowie Izraelscy dar w naczyniu czystem do domu Pańskiego. I z tych też nabiorę kapłanów i Lewitów, mówi Pan”.-----------------------------------------------------------------------------

 

Łuk.20:38 „A Bógci nie jest Bogiem umarłych, ale żywych; bo jemu wszyscy żyją”.--------

 

 

 

 

 

 

 

7362

 

7362

 

Zestawienie 631

 

 

Tymczasowo usprawiedliwieni otrzymają ofertę Restytucji jako pierwsi:

 

Izaj.66:22 „Bo jako te Niebiosa Nowe i ta Ziemia Nowa, którą Ja uczynię, stanie przedemną, mówi Pan, tak stanie nasienie wasze i imię wasze”. -------------------------

 

Izrael  ·  Izrael  ·  Sukot  ·  15 Ethanim  ·  2005 szanah ----------------------------------

 

 

 

 

4262

 

4262

 

Izrael  hebr.   larXy  =  541.

Izrael  grec.  Israhl  =  349.

 

 

 

Strona główna | Wprowadzenie | Zagadnienia | Posłowie | Zasoby | Napisz do nas